İçeriğe geç

Bir Hayal İşte

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Bir Hayal İşte

Bölüm 2

2. Bölüm İlk Tanışma

Kapı açıldığı gibi üçüncü şokumu yaşamıstım yan komşum 3 tane erkek çıktı. Ben daha 1 erkeğe alışkın değilim 3 erkeğe nasıl alışacaktım ya. Kumral yeşil gözlu bir çocuk açmıştı kapıyı, "pardon gece gece rahatsız ettim müziğin sesini kısabilir misiniz? " arkadan bir erkek sesi daha geldi "kim gelmiş bro?" Siyah saçlı kahverengi gözlü çilli bir çocuk geldi ve gözlerini benden alamadı. Hiç birşey yapmamıştım oysa ayıcıklı bir pijama dağnık topuzlu kahverengi saçım yeşil yorgun gözlerim ile kapıda duruyordum. Arkadan gelen 3. Çocuk beni tınlamadı bile, o kahverengi saçlı kehribar rengi gözleri ile bana bomboş bakıyordu. Ha bu arada ismileri kumral olanın adı Onur kehribar gözlü Çocuğun adı Emre ve sonuncu yani kahverengi saçlı olanın ismi de Yusuf'tu.

☆

(Onurun Anlatımıyla)

Yan komşumuzun Kadın olması bir yandan iyi bir yandan kötüydü. Bu katta artık 2 kadın yaşıyordu biri hiç çekilmez birini daha tanımıyoruz bile arkadan Yusuf atladı "kaç yaşındasın?" Diye sordu ben "oha ayı öyle mi denir" Emre ise sırtına vurdu. Daha adını bile bilmediğimiz kız ise "19 yaşındayım" Emre ardından " kusura bakma Yusuf arkadaşımız biraz öküzdür de adın neydi? Tabii söylemek istemiyorsan-" "adım Defne yan komşunuzum yani sıkıntı olmaz diye düşünüyorum" fısıldayarak "Defne..." demiştim "şey biz daha fazla sizi tutmayalım iyi geceler" "iyi geceler" Yusuf kapıyı kapattığında kendimi biraz garip hissetim Emre bana bakıyordu "hayırdır, neye daldın? " Emreye baktığımda yanında oturan Yusuf gülmemek için kendini zor tuttuğu belli oluyordu. "Hiç birşey olmadı" "bana bak, sen sen yoksa..." " Şaçmalama lan Yan komşumdan mı hoşlanıcam hem ayrıca tipim değil" "Atma lan atma gözlerinden belli oluyordu" Defne açık teni kahverengi dalgalı saçları beni etkilemesine yetmişti. O kadar güzledi ki miss turkey gelse yaninda sönük kalırdı...

☆

(Defnenin Anlatımıyla)

Yan sustu. Evi bir sesilik sardı. Hani olur ya bi gün gelir kaçtıgın o gürültüyü özlersin gün gelir o sesin kaynağını özlersin bende şu anda o kavga seslerini özlemiştim. Bavulumdan pijamalarımı aldım ve dizimi izlemek için tabletim ile yatagıma uzandım. Rahatımı bulmuşken kapım çaldı karşımda Onur ve Emre ile karşılaştım ellerinde vips ve kola vardı "yeni taşındın yemek istersin diye düşündük" dedi Emre nazikçe, gülümsedim "teşekkür ederim çok naziksiniz" onur hiç konuşmadan sadece bana bakıyordu o susmuştu gözleri konuşuyordu "iyi misiniz ?" "İyiyim bu aralar böyle oluyor" "anladım iyi geceler o zaman" "iyi geceler" "iyi geceler derin hanım" "hanıma gerek yoktu" diyerek kıkırdadim. Diziye odaklanamıyordum aklım fikrim beynim hep onu düşünüyordu Kardeşim Yavuz acaba şu an napıyordu aramak sesimi duymak o kadar çok isterdim ki fakat saat gece 01.32 arasam uyudugunu biliyorum.

☆

Sabah binanın içinde koli sesleri geliyordu ben daha yeni uyanmışken biri kapımı çalıyordu dağnık saçım pijamalarim ile kapıyı açtığımda karşımda Onuru görmüştüm yüzü de garip bir ifade vardı. Korku, endişe. Karşımda kan ter içinde kalmış onur ve onurun karşısonda ayıcıklı pijama ile duran ben daha saçma bir senaryo olamaz taşınan kim mi bu katta oturan o itici kız hem yan komşum ve karşı komsum inanılmaz mutlulardı... ama bu mutluluk hemen bitecekti...

Bölüm sonu

1 yorum