Selam ben Defne. İsmimin anlamı gibi güçlü olacağımı düşünmeyin, asla güçlü olamadım, tabii ben öyle saniyordum . 19 yasındayım üniversitem antalyada çıkınca izmirden antalyaya doğru yola çıktım. Tabii evi kiralamıştım. Hep hayalimdi yan komuşularımın kız olması bir hayaldi işte ve hep hayal olarak kalacaktı...
☆
Antalyaya vardığımda tek bildiğim yer evimin konumuydu. Büyük bir taksi boştu taksiye bindim ve evimin yerini söyledim. Yola çıktığımda aklımda tek bir soru vardı o da yan komuşlarımın kız olup olmamasıydı, özellikle kız bir yan komşu istiyordum çünkü kız olursa benim okulumdan olma ihtimal çok yüksekti okulumdan değilsede arkadaşım ve belkide spor arkadaşım olurdu. Ben bunları duşunurken taksicinin lafı ile irkildim "hanım efendi ?" "Ha, pardon dalmışım ne kadar tuttu acaba?" "750tl" oha be altı üstü havaalanından eve geldim neden bu kadar pahalı?. Her neyse parayı verdikten sonra binamın kapısının önundeyidim hala çok heyecanlıydım. Asansöre binmiştim fakat daha katıma gelmeden asansör durdu. Aca bozuldu mu diye düşünürken asansörün kapısı aralandı. Bana bakan 2 çift göz ile karşılaştım kumral yeşil gözlü bir çocuk. Ben asansörün içinde biraz köşeye kaydım, çocuk asansöre bindi ve benden uzak durmaya çalıştı. Neden mi ? Rahatsız olurum diye, malum çok fazla olay görüyoruz. Biz hiç konuşmadan 4. Kata geldik birde ne olsun çocuk ile aynı katta oturuyormuş şaka mı bu çocuk komşum çıktı. Karşı komşum erkekmiş fakat yan komşu benim için daha onemli çünkü herhangi bir sorunda ona gideceğim. Bavullarım ile hazır olan eve girdiğim gibi ikinci şoku yaşadım. Yan taraftan müzik sesi geliyordu. Hemen gidip konuşmayı planlıyordum çünkü çok başım ağrıyor ve dayanamıyordum. Zile bastım.
