Ne zaman günler geçti ne zaman sınav haftası geldi hiç fark etmemiştim. Lanet gelesice okulda hayatım da ellerimden kayıp gidiyordu da onu bile fark etmiyordum.
Caferettin ile o olaydan beri aramızda pek bir konuşma geçmemişti. Neredeyse iki haftadır falan konuşmuyorduk hatta.
Valla geçtiğimiz iki hafta boyunca konuşmuyoruz diye bir tık üzülmüştüm ama şu aralar o üzüntümü baloncuklu plastik şeye sarıp beynimin ücra köşelerine göndermiştim.
SINAV VAR ANAM SINAV VAR
Lanet olasıca mükemmel bir sayısalcı olduğum için tabiri caizse sınav haftasında bir tarafım cart diye yırtılıyordu. Ama çalışmasam da anam kadın benim bir taraflarımı yırtabilirdi.
Ve ve ve...
Buz bakışlarında life bulduğum aşırı zeki ve götü kalkık olduğu için onu geçmem lazımdı. Ona en zekinin o olmadığını göstermeliydim.
Tabiri caizse domalacaktı sonuçlar karşısında. Benim gibi bir kraliçe ile yarışamayacağını öğrenecekti.
Düşüncelerime limon sıkıp yuttuktan sonra önümdeki ezber kağıdına baktım. Iyyy öğk iğrenç. Hayır Bıttımsu hayır iğrenç değil.
Kafama vura vura ezberlemeye devam ettiğim sırada cenaze marşı gibi çalan zil yüzünden küfür ede ede sıradan kalkmak zorunda kaldım.
Sınıfın çıkışına doğru ilerlerken ses tellerinde akrobatik hareketler yaptığımın bana seslendiğini duydum " Bıttımsu, baksana bi. "
Hemen arkama dönüp ona baktım " Buyur Caferettin, bir şey mi vardı. " dedim sakin tutmaya çalıştığım sesimle. Ah ah bir bilsen içimde kaç tane hipopotam göt göte vermiş hayal çekiyor... O zaman da bu kadar soğuk bakabilir miydin yoluna kul köle olduğum?
" Fazlalık kalemin var mı? " dedi çekingen bir tınının bulaştığı mağrur sesiyle. Onaylar şekilde kafamı salladım ve elimdeki kalemliğimi açıp içinden bir kalem uzattım ona.
AĞAAĞAĞAĞAĞĞAAĞAĞAĞ
Benim kalemimi almıştı. BENİM KALEMİMİ!!!!!
Kısaca teşekkür ettiğinde hiç bir şey demeden arkamı döndüm ve parende atmamak için kendimi sıkarak sınav olacağım sınıfı girdim.
(❤ ω ❤)
" Kes sesini de yürü amk kezosu sonra kantin sırası uzuyor diye çenen durmuyor. " diyerek kankamı itikleyerek yürütmeye çalıştım.
Tam merdivenlerin bitiminde adım atacakken biri tarafından tutuldum. Arkama dönmeden omzumun üzerinden kim olduğuna bakınca bunun buz bakışlarında kayak tesisi kurduğum olduğunu gördüm.
Kolumu öyle bir tutuyordu ki amın oğlu sanki insan gibi tutsa virüs bulaşacaktı benden. Baş ve işaret parmağının ucuyla montumdan tutmuştu. Sanki fare kuyruğu tutuyor amk geri zekalısı.
" Bı-Bıttımsu... Ka-kalem-kalemini... " o konuşmaya çalışırken ben avel avel suratına bakmakla yetindim sadece. Bir yandan beynim bana temas etmesinden dolayı halay çeken kalbime kudurmaması için uyarı sinyali gönderirken bir yandan da söylediklerini anlamaya çalışıyordu.
Amk köylüsü konuşmayı unutmuştu.
" Kalemini... Mas-masana... bıraktım. " dedi zorlukla. Ulan sanki kafasına silah dayadık bir ağlamadığı kaldı.
Hemen kendimi toparladım " İstersen senin olabilir. " dedim çekingen bir şekilde. Yüzünde yamuk bir gülümseme oluştu ve arkasını dönüp yavaş yavaş ileride onu bekleyen gay grubuna doğru yürüdü.
" İstersen ben de senin olabilirim..."