İçeriğe geç

Bir at ve bir kız

Bölüm 17 · 2 dk okuma

Bir at ve bir kız

Bölüm 17

Bölüm 17: Bataklık

Çiftlikte her taraf sis ve yağmur yüzünden çamurlu çukurlara dönüşmüştü yani bataklıklara,

–şimdi ne yapacağız?

scott;

-bence yine bi seslen, olmadı etrafa yine bakarız

-tamam, roket!! Neredesin! Hadi gel yanıma!

off hiçbir yerden ses gelmiyor,

scott;

-gel biraz daha etrafa bakalım, eğer bulamazsak sonra ne yapacağımıza bakarız.

etrafta dolaşırken ayağım bir anda bataklığın içine düştü, neyse ki bataklık çok küçüktü, ayağımı hemen kurtarabilmiştim.

artık hava gitgide daha soğuyordu," roket acaba şu an ne yapıyor? İyi mi? Kötü mü?"

derken sağ taraftan bir inleme sesi geldi, "roket!" Diye bağırarak sesin geldiği tarafa koşmaya başladım, Scott da arkamdan geliyordu, ve büyük bir bataklığın içinde roketin kafasını gördüm, tüm vücudu batmıştı kafasını da üstte tutmak için direniyordu, hemen roketin yanına gidip kafasını kaldırdım ve dizimin üzerine koydum.

–lütfen yardım çağır!

scott;

-ama nasıl kimse yardım etmez, ayrıca roketi insan gücüyle oradan çıkarmak neredeyse imkansız.

–makina falan olabilir mi? İş makineleri, roketi alır kenara koyarlar,

scott;

-tamam, evet haklısın bizimkilere söyleyeyim onlar bulurlar.

scott koşarak çiftliğe doğru gitti, telefonlar çekmiyordu,

roketin gözlerine baktığımda o korkuyu gördüm, nefes alıpverişi çok hızlıydı, gözlerimin içine bakıyordu, derken Scott ve birkaç arkadaşı geldiler.

Scott'ın arkadaşı;

-makina birazdan gelir, ah geldi bile

scott;

-nehir hadi gel şimdi makinayla alacaklar roketi

–tamam, roket lütfen sakin ol şimdi seni çıkaracaklar.

makina kepçesini içeri sokup roketi aldı, roket çıktığında simsiyah tüyleri artık kahverengi olmuştu,

koşarak roketin boynuna sarıldım, yerde yorgun bir şekilde oturuyordu

-merak etme şimdi seni yıkat ve dinlendiririz.

scott;

-oh sonunda seni çıkarabildik, roketçik. İyi ama o nasıl bu çiftliğe geldi, atlar pek olduğu yerden ayrılmayı sevmezler, evet gezerler ama ne bileyim burası pek onun gelmek isteyeceği bir yer değil.

-o halde nasıl geldi?

scott;

-bulmamız gerekende bu işte. Neyse siz en iyisi çiftliğe gidin bu işe yarın bakarız.

-evet hadi roket gidelim.

roket zar zor ayakta durarak benim yanımda yürümeye başladı dizleri titriyordu.

–herşey için çok teşekkür ederim!

hepberaber;

-rica ederiz kendinize iyi bakın!

-sizde!...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.