Bölüm 5

Esilanın telefonundan gelen alarm sesini olabildiğince ghostladıktqn sonra mecburen kalktım. Hazırlandıktan sonra Esilanın saçını yakmasını(düzleştirmesini) da bekledim ve kahvaltı için çıktık. Yemekhaneden güzel kokular geliyordu, sıra beklemek istemediğimden Esilayı çekiştirerek öne geçmeye çalışıyordum. O sırada da Pat! Güm! "Önüne baksana be, sabah sabah olacak işmi bu!"dedi bir ses. Bu bağıran kişi Enesdi. Kahvesi benim yüzümden üzerine dökülmüştü. O an çok aptal ve mahçup hissettim(Ahh... ne acelen vardı sanki Alara, bok mu var da koşturuyosun çocuk gibi!) Tüm bunları düşünürken donup kalmıştım. Enes üstünü temizlemeye çalışıyordu fakat pek beceremedi ve kolu da yanmıştı. Revire gitmesi gerektiği açıktı. Hızlı adımlarla yemekhaneden çıktı. Her ne kadar bana sertçe bağırsada suçluluk hissediyordum, Esilaya kafa işareti yapıp Enesin peşinden gittim ve kolunu tuttum. "Alara bırak ben kendim giderim revire"dedi. "Enes bak gerçekten üzgünüm, ben de geleyim" dedim. Cevap vermeden yürümeye devam etti. Revire girerken bir adım gerisinden geliyordum. Revire vardığımızda hemşire Enese oturmasını işaret ederek önündeki çekmeceden bir krem ve sargı bezi çıkarttı pansumana başlayacakken masada duran revir telefonu çaldı, hemşire telefonu açtı ve telaşlı bir şekilde ceketini ve ilk yardım çantasını aldı. Enesle ilgilenmemi ve birazdan geleceğini söyleyip koşar adımlarla çıktı. Duyduğum kadarıyla bir öğrenci başını vurmuştu(daha okulun ilk günü, pes doğrusu). Enese döndüm kremi elinden aldım ve "Dur yardım edeyim"dedim. Kremi yanık bölgeye yaydım, sargıyı almak için sağa döndüğüm sırada gözüm Enes'e kaydı. (Yakışıklıymışdiye düşünürken yakaldım kendimi, salak mısın Alara konumuz bu mu şimdi?!) Sonra onun da bana bakdığını fark ettim bana doğru eğildi ve aramızdaki mesafeyi kapattı. Stres olmuştum, ona karşı bu güne kadar hiç bir duygu beslememiştim, neden şimdi kafam karışıktı, Enesin amacı neydi?? Enes dudaklarını araladı...