İçeriğe geç

Beyaz Şarap

Bölüm 4 · 4 dk okuma

Beyaz Şarap

Bölüm 4

4.Bölüm

karşımdaki kişiye şaşkın bir şekilde baktım "baba" dedim gülümsedim ve üstüne atlayarak hemen sarıldım "dur kızım boğuyon öldürücen heralde"dedi ve gülmeye başladı

"hoşgeldin baba bir haber etseydin" dedim dudaklarımı büzerek

"şimdi içeri almassan daha çok bozulucam" dedi hemen kapının ordan çıkıp içeri buyurdum içeri geçip koltuğa oturdu bende onun yanına oturdum L koltukta biz oturuyoduk zeynepte tekli koltuğa geçti "ee kızım arkadaşını tanıştırmıycakmısın?"dedi bende gülümsedim

"baba zeynep arkadaşım zeynep babam oğuzhan"dedim gülümseyerek babamda zeynebe dönüp "merhaba kızım sizinde eğlencenizi böldüm" dedi babam. zeynep hemen atlayıp "bende tanıştığıma menmun oldum oğuzhan bey ne bölmesi aşk olsun"dedi zeynep gülümsiyerek babamda gülümsemesine samimi bir gülümsemeyle karşılık verdi."ben zaten kalkıcam birazdan kızım"dedi ben şaşkınlıkla sordum "neden baba " dedim

"Kızım zaten işlerim olduğu için buraya geldim hemde seni görmek için iş arkadaşımın evinde kalicam zaten"dedi "iyi tamam ama yarın akşam yemeğe gel ben sana kuru fasulye yaparım he"dedim babam hemen konuştu

"Gelmez olurmuyum gelirim tabi hemde uçarak " dedi hepimiz güldük babam kolundaki saate bakıp "ben artık kalkiyim arkadaşımın evine gidene kadar gecenin körü olur "dedi ayaga kalkarak babamı öptüm Zeyneple kapıya kadar geçirdik sonra salona geçip flim izlemeye başladık öyle uyuya kalmışım.

.

.

Sabak gözüme vuran ışıkla açtım gözlerimi etrafa baktım Zeynep uyuyodu kalkıp onu uyandirmadan üstüne battaniye örttüm mutfağa kahvaltı hazırlamaya gittim çöp dolmuştu onu atmak için alıp kapının önüne götürdüm çıkarken atarım diye kapıyı açtım evin içine gözleri baygın iki çift gözle karşılaştım çığlik attım içerden Zeynep koşarak geldi ne oluyo burda dedi bir anda gözlerini yere çevirince oda bir çığlık patlattı yerdeki Erhan gozlerini sıktı yüzünü eksitti Zeynep' e dönüp azını kapattım elimi azından çektim erhana eğildim "Erhan" dedim Erhan azında birşeyler mırıldandı anlina dokundum bedeni buz gibiydi hava akşam serinlemis olmalıydı akşama kadar durduysa burda harbi neden durdu acaba neyse Ayılınca sorarız Zeynep'e dönüp "hadi gel yardım et" dedim Erhanı kapınin Önünden çakip kapıyı kapattım bize "yardım etmesi gereken biri lazım Zeynep" dedim bana dönüp"babanımı çağırsak " dedi ben fal taşı gibi gözlerimi açtım kafamı sağ sola salladım"asla ama asla olmaz" dedim biraz düsündüm bir anda Zeynep'e bakıp "buldum! Efeyi cagracaz sen telefon numarasıni almıştın dimi ?" Dedim heycanla oda kafa salladı "dur arayıp geliyim " dedi bende ona kafa salladım Zeynep salona geçti arkasından bakarken arkamdan kısık sesle ismimi duydum arkamı döndüm Erhan gozleri kapalı bir şekilde ismimi sayıkliyodu yanina eğilip kafasını dizimin üzerine koydum "ilke...ilke..." Dedi

"Erhan iyisin dimi bir yerin agriyomu?" Sordum Erhan elini karnına koydu karnı agriyodu anlina elimi koydum yanıyordu boynunada baktım bu çocuk cayır cayır yaniyo hemen kafasını yavaşça yere koydum tam kalkıyodum bileğimden tuttu "gitme.." dedi dedi yorgun bir sesle onun sesi benim içimi parçalamıştı dağ gibi adam gözümün önünde eriyip bitiyodu bileğimdeki elinin üstüne elini koydum "kalka bilirmisin" diye sordum yüzünü buruşturdu "hayır..karnımda feci bir ağrı var.." dedi acı cekerek "tamam bi beş dk bekle.lütfen.." dedim yalvarıyodum ecı cekmemesi için kafasını salladı başını geriye alarak yüzünü buruşturdu hemen yerden kalkıp salona hızlı adımlarla yürüdüm "tamam..görüşürüz"dedi zeynep telefondakine efeydi bana dönüp "geliyomuş.erhan nasıl?"diye sordu merakla bende koltuğun üzerindeki yastığı alıp erhanın yanına gidiyodum hemde zeynebin sorusunu yanıtlıyodum "yanıyo resmen karnında feci ağrı var.." erhanın kafasının altına yastık koyup hemen mutfağa yöneldim mutfağa girdiğimde alt çekmecedeki temiz bezi alıp yukardaki raftanda büyük kase alıp içini soğuk suyla doldurdum bezi içine atıp erhanın yanına gittim yanına çömelip kasedeki bezi ıslatıp sıktıktan sonra erhanın başına koydum zeynepte yanıma çömelip "tamam sakin ol erhan iyi olucak " dedi ben bişey diyemiyodum erhana bakıyodum o ise gözlerini kapamıştı arada gözlerini sıkıp dişlerini sıkıyodu onun acı çekmesi benim acı çekmemi sağlıyodu içim parçalanıyodu resmen erhan hakkında bişey bilmiyodum ama o sanki benim kaybettiğim yapboz parçamdı bunları düşünürken kafamı zeynebin omzuna yaslamıştım bile aradan 10 dk geçti ve kapı çaldı hemen kalkıp açtım efe gelmişti "ayakkabıyla girsem sorun olurmu?"

"hayır hayır hemen erhanı götürelim hadi efe " dedim hızlı bir şekilde efe içeri geçti zeynebe göz kırpıp hemen erhanı kucana aldı ve dışarı çıkarttı zeynep bana dönüp " sen yetiş ben hızlı bir şekilde evin anahtarını ve senin ve benim üstüme bişey alıcam hemen çıktım ikitane araba vardı bir arabanın önünde iki adam birisindede efe erhanı bindiriyodu hemen arabanın yanına gittim efe bana dönüp "erhanın yanına geç yenge ben hemen geliyorum " dedi yenge? neyse bunu sonra düşünürüm arabanın içine girdim erhanın kafasını dizimin üstüne koydum gözlerini Zorda olsa gözlerini araladı bana baktı bende ona baktım içimdeki bir kıpırtı ona yaklasmami söylüyordu yaklasiyodum dudanin yakınlarında durup nefesinin dudaklarıma geliyodu bı anda dudaklarımda baskı hissettim Erhan başını kaldırmış dudağımda dudaklarını dinlendiriyoruz gibi duruyordu kafasının altına elimi koydum gözlerim kapalı bir şekilde dudaklarından ayrıldım o sırada efe ve Zeynep bindi onlara baktım efe hemen arabayı calistirip gaza basmıştı bile Zeynep arkasını dönüp güvenilir bir bakış atıp sırıttı bende ona gülümsedim önüne dönmüştü bende erhana baktım huzursuzca kipirdaniyodu kafasını karnıma gömdü kollarını belime sardı ben ne olduğunu anlamamıştım bile belimi sıkıyordu bende onun saçlarıyla oynamaya basladim belimi sıkmayı bıraktı bı 5 dk sonra hastaneye gelmiştik hemen sedyeye aldılar yoğun bakıma götürdüler midesini temizliceklerdi o yoğun bakıma girince yere çomeldim daha yeni tanidigim insanı canımı vericek kadar çok değer veriyorum annemi 5 yaşında kaybettim onuda kaybedersem yapbozumun 2'inci parçasıda kaybolucak gözlerimden akan yaş kalbimin ağrısını iki katına çıkarıyor icim parcalaniyodu ona resmen bağlanmıştır gözüm karardı..

.

.

Uzun bir aradan sonra geri geldim beyenirsiniz inşallah bu bölümude.diger bölüml

erde görüşmek dileğiyle..

Efe karakterimiz

Bölüm sonu

2 yorum