İçeriğe geç

Beyaz Elbise

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Beyaz Elbise

Bölüm 1

Beyaz Yakışmış

''Beyaz size çok yakışıyor.'' diye bir ses duydu Beyza arkasından. Hiç tanımadığı bu adam onla mı konuşmuştu yoksa üstüne mi alınmıştı? Etrafına bakıyordu ama ikisinden başka hiç müşteri yoktu. ''Pardon benimle mi konuşuyorsunuz?'' dedi Beyza şüpheyle, insanlar genelde ona beyazın yakışmadığını söylerdi. O da sevmezdi zaten beyaz rengi ne zaman beyaz renkli bir şeyler giyse başına hep bir şey gelirdi. En son ne zaman beyaz giydiğini hatırlayamıyordu bile yada hatırlamak istemiyordu.''Evet, sizinle konuşuyorum...şey...şey.'' Beyza'nın karşısındaki genç adam kolyesine bakarak ''Ecren, tanıştığıma memnun oldum Ecren.'' dedi elini uzatarak. Beyza adamın elini sıktı fakat ortadaki yanlış anlaşılmayı da düzeltti. ''Bende tanıştığıma memnun oldum ama adım Ecren değil.'' dedi Beyza tatlı bir tebessümle. ''Pekala, o zaman adın nedir adını bir türlü öğrenemediğim gizemli kız.'' dedi adam çapkın bir gülüşle. '' Adım Beyza, tanıştığıma tekrardan memnun oldum, adımı öğrenmeye çalışıp da bir türlü adını söylemeyen süpersonik yakışıklı bey.'' dedi. Artık tebessümü kahkahaya dönmüştü ama tatlı bir kahkahaydı. Beyza'nın iltifatının karşısındaki adamın hoşuna gittiği apaçık belliydi ''Adım Yağız, tanıştığıma memnun oldum adını zar zor öğrendiğim gizemli kız Beyza .'' dedi Yağız gülüşünü bozmadan. ''Adım Ecren değil dedin, madem adın Ecren değil neden Ecren yazılı bir kolye takıyorsun? Yani özel değilse, söylemek istersen.'' dedi yağız hem içindeki merak duygusuyla hem de biraz çekinerek. ''Ahh hayır, hayır özel değil. Ecren benim en yakın arkadaşım. Ailem de denilebilir.'' dedi Beyza, hiç tanımadığı bu adama karşı oldukça sıcak bir ses tonu çıkarmıştı. Yağız anladığını belirtecek şekilde gülümsemişti. İkisi de öylece bir birlerine bakıyorlardı. Yağız Beyza'nın yeşil gözlerine baktıkça bakası geliyordu. Sanki yıllardır bu dünyanın içinde kayıpmış da nefes alamıyormuş, ve sonunda ormanını nefes kaynağını bulmuş gibi hissetti. Beyza ise insanlarla çok iyi anlaşamazdı, pek sevmezdi insanları ama bu adam farklıydı. Bu dünyanın soğuk havasından kurtulmuş da sanki sımsıcak toprağa gömülmüş gibi hissetti. Sanki ilk defa kahverengi bir göz görmüş gibiydi, bu zamana kadarki gördüğü kahverengi gözlerin en güzeliydi, kahverenginin en güzel tonu..

Bölüm sonu

3 yorum