2025-08-02 / 09:41
Yağmur yağıyor.
Hafif… ama sanki her damlası bir zaman kaybı.
Bir durakta unutulmuş bir cümle gibi,
akıyor sessizce kaldırım taşlarına.
Damlalar düşüyor, sanki göğün utangaç itirafları,
Birer birer öpüyor kaldırımın yarıklarını.
Kim bilir kaç aşk başladı bu ıslak sessizlikte,
Ve kaç vedada eller, su gibi kayıp gitti.
Sokak lambaları titriyor sanki,
Ruhundan üşüyen bir adam gibi.
Adımlar yavaşlıyor, cümleler daha az
konuşuluyor,
Ve şehir, günah çıkarır gibi susuyor.
Bir pencere buğulanıyor karşıda,
içeride biri sigarasını yarılarken,
ben dışarıda düşüncemi tamamlayamıyorum.
Her damla, eksik bıraktığım bir ihtimal gibi.
Adımlarım ıslanıyor,
ama ben değil.
İçimde hâlâ kuruyamayan bir şeyler var.
Konuşsam, anlamayacaklar;
sussam, içimde çoğalacaklar.
Kimse kimseye yetişmiyor artık,
belki de herkes biraz geç kalıyor kendine.
Yağmur, en çok da unutmamı istediğim
şeyleri hatırlatıyor bana.
Bir çatı altına sığınmıyorum,
ama açıkta da değilim tam.
Adımlarımda eski bir düşün yankısı,
cam kenarında unuttuğum hatıralar gibi.
Ne ıslanmak istiyorum,
ne de kuruyacak kadar güvendeyim.
Şehir bildiğim gibi değil artık,
ama yabancı da sayılmaz.
Bir mendil gibi buruşturulmuş gökyüzü,
ağlamıyor belki ama anlatıyor.
Ve ben—her şeyin arasında,
hiçbir şeye ait olmayan o küçük sessizlikteyim.
Çay soğuyor, kelimeler tutuluyor,
ve şehir,ne küfrediyor ne konuşuyor,
yalnızca bekliyor.
Sanki hepimiz, biraz bekleyen, biraz
bekleneniz.
Gri yağıyor bu şehre yağmur,
Ne beyazı var affın,
Ne siyahı cezanın.
Sadece durmadan akan, hiçbir yere varmayan
Islak bir itiraf gibi.
Yağmur…
Bir tek o konuşuyor dürüstçe.
Kimse gözyaşımı fark etmiyor,
Çünkü herkesin yüzü zaten ıslak
Yağmur; neyin temizliği bu?
Kimden arınmak istiyorum?
Kendimden mi, senden mi
yoksa hiç söylenmeyen bir “keşke”den mi?
Yağmur dinince hiçbir şey değişmeyecek.
Ama yağarken, her şey daha dürüst.
O yüzden belki de...
en çok o zaman seviyorum bu şehri.
Yağmur devam ediyor.
Bitecek gibi değil,
tıpkı bazı duygular gibi.
Ne yük oluyor, ne de geçip gidiyor.
Sadece kalıyor,
adını koyamadığım bir yerimde.