Lily Miller
Karanlık .... her taraf neden karanlıktı ? Yoksa gözlerimi mi açmamıştım ? Ama açıktı ayıktım . Ve bedenim çok kötü ağrıyordu . Ama ben karanlıktan korkardım.
Özellikle başım ,bacağım ve sağ kolum .
Neler olduğunu hatırlamaya çalıştım ve hatırlaya bildiğim tek şey derse giderken arkamdan gelen siyah bir arabanın önünde durarak beni kaçırmasıydı . Sonrasınıysa hatırlamak istemiyirdum .
İki güçlü adamdı ne kadar çabalasam da ellerinden kurtulamamıştım . Beni masaya bağlayarak şiddetle başıma ve karnıma vurduklarını ve sonrada etrafımı ateşe verdiklerini hatırlıyorum ama zaten başıma darbe indirdiklerinde kendimi kayb etmiştim. .
Dudağımda fena acıyordu elimi dudağıma doğru götürdüğümde şiş hiss etdim . Sanırım patlamıştı .
Ama nasıl kurtulmuştum ? Aniden kapının açılma sesini duydum . Heyecanla "K-ki-K
kimsiniz ? " diye sordum . Hiç bir şey göremediöim için ani bir ses içimde korkuya neden olmuştu ?
Odaya dolan viski ve parfum kokusu çok tanıdık gelmişti bir an. Adam daha da yaklaştı "Benim" dedi ciddi sesiyle
"Bay Daniel" dedim . Bir an için rahatlayarak . İçeri girdiği an oda
korkutucu bir hava almıştı .
"Işıkları açarmısınız ? Hiç bir şey göremiyorum."
Yanıma da daha yaklaştığını duydum . "Işıklar açık "
"Ama ben-"
Sanki konuşmakta zorluk çekiyordu . "Beyninden hasar aldın Lily , o yüzden" gerisini getirmedi . İkimizde sustuk odaya sanki ölüm sessizliği çökmüştü.
İçimde bir şeyler kırıldı ,dudaklarım titreyerek "K-kör mü oldum?" Dedim .
"Ama" yanağımda bir sıcaklık hiss ettim, ağlıyordum "Ama ben karanlıktan korkarım "
Bir küfür savurduğunu duydum. Şimdi ne olacaktı ,ne yapacaktım ? Artık kimsemde yoktu ve üstüne üstlük bu haldeydim .
"Doktor geçici bir körlük ola bileceğini söyledi ." Geçici mi ? Bana nedense hiç inandırıcı gelmemişti .
"Kolunda ve bacağında ikinci dereceli yanık var . Ama bir kaç ay içinde tamamen iyleşir"peki zihinsel olarak aldığım hasar ne olacaktı,?
Korkuyordum ...sanki o adamlar yeniden gelecek ve kolumdan tutarak bana işgence edeceklerdi . Her an kalbim korkuyla atıyordu ve işe şimdi de körlük karışmıştı. Hiç bir şeyi görermem daha da tetikte olmama sebep oluyordu .
Yutkunarak , sözüne devam etti o da sanki acı çekiyordu . Ama yinede umursamaz ciddi sesi üzerindeydi . "Seni almaya geldim . Eve gidiyoruz" evmi benim bir evim yoktu ki?
"Benim bir evim yok"dedim hala gözyaşlarım akarak . Aniden sesini duydum telefonla birine aradı sanırım "Jesicca " dedi emredercesine " Benim adımdan nikah dairesine baş vur . Şimdi bilgileri sana atacağım . Benim gelmeme ihtiyaç olmadan işi hall et. Günün sonunda nikah cüzdanımı istiyorum"
Donup kaldım . Evleniyormuydu? Kiminle?
Sanırım telefonu kapattı. Ve "Evet şimdi bir evin var artık" dedi .Ne yok artık...
Ya Dina ne olacaktı? Neler oluyordu ? Bir anda karnımda bir ağrı hiss ettim ama belli etmemeye çalışarak "Biriyle evlenmeden önce karşı tarafında rızasını almanız gerekir"
"Başka çaren varmı?" Sordu alayedercesime . Yoktu....haklıydı başka çarem yoktu özelliklede bu durumdayken yardıma ihtiyacım vardı.
Sesinde garip bir ton vardı. "Artık bana babacık demene gerek yok onun yerine kocacımı tercih ederim "
Yerimden doğrulmaya çalıştım . Artık kendimi bu karanlığa alıştırmalıydım . Ama bu çok zor olacaktı . "O zaman , şartlarım var"
"Olmasa şaşardım " dedi . Şu an yüzünü görmek istiyordum .
"İlki bir birimizin hayatına karışmıyoruz"
"Söz vermiyorum"onu umursamadan diğerine geçtim .
"İkinicisi bunu arkadaşlarımın bilmesini ,istemiyorum . Gerçi artık onları göremeyeceğim "dedim hüzünlü bir tonla .Bilmelerini istemiyordum o benden çok büyüktü ve bilmiyorum bu garipti .
Şimdi ne olacaktı . Film izleyemeyecektim , kitab okuyamayacaktım ,universiteye gidemiyecektim . Hatırladıkça gözlerime yaşlar akın ediyordu .
"Universiteni dondurtacağım, yada istersen dondurtmadan da diplomanı ala bilirim"
"Bunu yapamazsın, yasadışı " dedim gülerek .
"Para her şeyin anahtarıdır. Yasadışı şeyleri severim " dedi ve o an beni nasıl evlat edindiğini de anladım . Yasadışı olarak yapmıştı ama..
"Evliliğimizde mi yasadışı?"
"Hayatımdakı tek gerçek "dedi ciddiliğini koruyarak .
"Üçüncü şartım aşk yok ve gerek kalmadıkça bir birimize dokunmak ve ya yaklaşmakta yok" onu çok fazla tanımıyordum o yüzden gardımı almalıydım .
"Ben aşka inanmam " huysuz işte. Halbuki ben inanırdım . Her zaman hayatımın adamını bulacağımı ve birlikte mutlu bir ömür yaşayacağımızı düşünürdüm . Ama artık bu daha da imkansız sanırım ..
Kör kızla kim evlenirdi ki ? Hem yanıkların bedenim de bıraktığı lekeleri bile görmemiştim .
"Tamam kabul ediyorum " dedi. İnanamıyorum şu an da şeytanla anlaşma yapmışım gibi hiss ediyordum . Bundan çıkarı neydi bilmiyorum ama her neyse beni çok korkutuyordu .
"Şimdi yönetmem gereken bir şirketim var. O yüzden seni eve bırakıp işe dönmeliyim Amaya evde olacak"
***********
Hemşirenin yardımıyla hastaneden çıkmıştım . Ama her adım attıkça korkuyordum sanki yıkılacamışım gibi hiss ediyordum .
Şimdi de , rahat ve lüks yatağımda oturmuştum sanırım Amaya beni kendi odama çıkarmıştı . Eve geldikten sonra üzerimi değiştirmemde yardım etmiş ve bir az yemek getirmişti ama o zaten yarı zamanlı bir çalışandı . O yüzden akşam sekizden sonra ayrılacaktı .
Tabi tüm gün yanımda durmuyordu . Evde başka işleri vardı ama birilerinin olması beni güvende hiss ettiriyordu .
Yatağımda oturmuştum , şu anda kitab okumayı öyle istiyordum ki , ama yapamadığımı hatırlayınca gözlerim yine doluyordu . Telefonumu aça bilseydim sesli bir şeyler dinlerdim belki ama onu da yapamıyordum .
Korkuyordum ..... yataktan çıkmaya bile korkuyordum ya düşersem ya bir şeye takılırsam ...
Kolumum ve bacağımdakı yanığın ağrısı da bir yandan acımı arttırıyordu .
"Bayan Lily" diyen bir sesi duyduğum an yerimden sıçardım . Yine korkmuştum .
Bir kadın sesiydi . "Beni Bay Daniel yolladı . Sargılarınız değiştirmek için burdayım" acaba acıtacak mıydı ? Şimdiden zaten yanıklar ağrıyordu .
Başımı evey anlamında salladım ve bir haraketlilik hiss ettim . Kadın yaklaşarak yatağa oturdu ve ayağımdakı sargıyı çözmeye başladı .
Başka bir adım sesi duyunca Amayanın da burda olduğunu anladım . Çünki, terlikleri .ok garip ses çıkarıyordu .
Hemşire sargıyı çıkarıp yaraya bir şey sürerken dişlerimi sıktım ama kendimi daha fazla tutamadım. Acı sanki bedenime saplandı . "Ç-çok acıtıyor"dedim gözümden yaşlar süzülürken.
"Üzgünüm bir az daha dişinizi sıkmalısınız"
On beş dakika içinde sargılarımı değiştirmişti . Ve şimdi Amayanın bana uzattığı bardağı tutarak ilaçımı içerken "Ben şimdi çıkmalıyım , ama bir azdan Bay Daniel gelecektir"başımı aşağı yukarı salladım .
"Her şey için teşekkür ederim Amaya" Onda bana garip hiss ettirecek bir şeyler vardı . Sanki , kendi annemdi çok fazla sevgi doluydu .
Tepsiyi alarak çıktığını duydum . Ve bitti . ... yine karanlıkta kaldım . .. içimi bir korku sararken bir takırtı sesi duydum .
Ve o an korkarak dizlerimi daha da kendime çekerek kucakladım.
"Bay Daniel?"ses yok . Bir daha seslendiğimde "Benim " dedi sesi sinirli çıkmıştı nedense .
Odadaydı ve bir şeyler yapıyordu sanırım . Yatakta bir ağırlık hiss ettim . Yanıma oturmuştu sanırım . "Nikah cüzdanını getirdim " dedi . Ama sesi çok öfkeliydi ve bu da korkmama sebep olmuştu. Ya sinirini benden çıkarırsa?
Odanın içindeki adım seslerini duydum . Acaba ne yapıyordu? Sonra sesini duydum sanırım biriyle konuşuyordu ama sesi oldukça sinirliydi .
"Hayır sana basına sızdırma dedim" dedi bağırarak . "Bu benim şahsi hayatım "
"Hayır hayır Dina değil" karşıdakı adam kimdi bilmiyorum ama kesinlikle Bay Danielle anlaşmıyordu .
Sonra ses kesildi sanırım telefonu kapatmıştı . "Bir şeye ihtiyacın varmı?"
"Ha -hayır"
Sonra sanırım bir yerde oturarak bir şeyler yapıyordu . Seslerden klavyede bir şeyler yazdığını anlamıştım . Ama neden benim odamdaydı ?
"Neden kendi odana geçmiyorsun?"
"Kendi odamdayım zaten" dedi . Kanım dondu .Ne yani beni kendi odasına mı getirtirmişti. Tüm gün boyunca onun yatağındamı oturmuştum ? Kendimi aşırı garip hiss ettim .
