Jeaminden
Kucağımdaki küçük bedene bakarken gülümsememek elde değildi . Dikkatlice arabadan inip onu odaya yatırdım. Bugün anladığım bir şey varsada benden nefret etmediğiydi. Eve benden nefret ettiği için gelmiyorsun ancak artık bundan sonra gelecektim .
Sadece halletmem gereken bazı işler vardı .
Evden çıkıp arabama bindim . Tam gidecekken arkamdan birinin bana seslenmesi ile durdum . Arbayı daha çalıştırmamistim bile .
Dışarıda ban seslenen kişinin Yejun olduğunu görünce hemen arabadan indim . Yanına gittiğimde ağlıyordu. Yüzünü avuçlarımin arasına aldım. "Yejun ne oldu ? İyi misin ?" Başını iki yana salladı bana kırgınlıkla bakıyordu. "Yine gidecek misin? Zaten buraya geldiğimden beri yoksun ..."
Yüzünü okşadım . "Sadece ufak bir işim vardı onu halledip geri geleceğim eve " başını iki yana salladı zaten hâlâ biraz içkinin etkisindeydi . "Gitme ,yada gideceksen bende seninle geleyim olmaz mı?" Başımı iki yana salladım. "Sen evde kal güvenliğin için "
Yüzünü sertçe ellerimin arasindan çekip geriledi "Eğer güvenli değilse gitme "
"Halletmem lazım Yejun "
"O zaman bende geleyim"
Derin bir nefes verdim sanırım Kurtuluş yoktu . "Arabadan çıkmak yok" gülümseyerek başını salladı .
~~~~ yaklaşık yarım saat sonra ...
Yejundan
Arkamızdan gelen arabalar bir anda önümüzü kesince korkmuştum açıkçası. Jeamin bana döndü. "Sakın arabadan çıkma tamam mı sakın bir ses duysan bile cikmayacaksın " tam itiraz edecektim ki kapotu açıp silahını alıp indi .
Bir şeyler olacaktı.
Ve eğer olursa bile asla bu arabanın içinde bu şekilde durmazdım.
Dışarıyı izlerken Jeaminin etrafını bir sürü adamlar sarmıştı. Ortada bir adam sırıtarak arabaya tam olarak benim olduğum yere bakıyordu.
Biliyorlardı .
Bugün evden nereye diye çıktığımızı neden çıktığımızı her şeyi biliyorlardı.
Benim geleceğimede eminlerdi .
Evde bir hain vardı.
Jeamin arabaya doğru geldiğinde ne olduğunu anlayamadım kapıyı açtı. "İn" tek dediği buydu .
Korksamda indim . Ancak bana dediği şeyle dondum. " Bana ihanet mi ettin?"
Bir kaç dakika sessiz kaldım ancak en sonunda "Ne ?" Diyebilmiştim . Benim düşündüğümle aynı şeyi düşünmüştü ancak evdeki hainin ben olduğumu mu düşünüyordu?
"İnkar etsene yejun! Ne ne! İnkar et! " Bağırması ile geriledim . Degişmemişti . Bana inanmamasının yanında hâlâ babam olacak o adama benziyordu ...
"Ben gerçekten anlamıyorum bende supheleni-"
Sinirle beni ittirdiğinde birkaç adım geriledim . "Hâlâ inkar etmiyorsun ! Sensin öyle mi? Cidden sensin yani... Benimle gelmek için ısrar etmenin nedeni buydu demek benimle alay etmek için..."
"Jeamin ben öyle bir -" konuşmama dahi izin vermedi . "Bundan sonra önemli de değil al iş ortağınla devam et ne yapıyorsan onu yapmaya devam et " arabay doğru gitttiginde önüne geçtim gözlerimdeki yaşlar bu seferde bana inanmayışınaydı. "Gitme , gitme ,nolur . Jeamin gerçekten ben hiçbirşey yapmadım. Ben sadece sana bir şey olmasın diye demiştim . Gelmezdim yoksa gerçekten, zaten kaç gündür görüşmüyoruz evden çıktığım yokki nolur bırakma beni burada " bir anlığına bana baktı gözlerimin içine baktı ancak o an öyle bir şey yaşandıki
Zaman durdu .
İkimiz donduk .
Ben onun hemen yanindaydım .
Bir anlığına arkasını dönmüştü.
Ve işte bana hain damgası vuran o adam .
Tamda o anda etrafta yankılanan ses herşeyi anlamamı dahada zorlaştırdı.
Silah patladı.
Biri vuruldu.