Jeaminden
Nerede yaşadığı merak ettiğim için arkasından gitmiştim çok yakın olmayacak bir şekilde gidiyordum ancak zaten sürekli ağlıyor ve sendeliyordu . Ne kadar yanına gidip yardım etmek istesemde sıçıp batıracağıma emindim.
Evin kapısını çaldığında kapıyı sertçe açan bir yüzle karşılaşmıştı. Buradan gördüğü kadarı ile yejun a benziyordu .
Babası olabilir miydi?
Birden yejunu yakasından çekerek içeri fırlattığında anın şoku ile ne olduğunu anlayamıyordum.
Bu çocuğun hayatı neydi böyle ?
Ancak yere düştüğü gibi bayılmıştı. Yani burdan görünen oydu . İçeriyi daha çok görmek istesede o kadar yaklaşamazdı. Yavaşça oradan ayrılmak için arabama doğru yürümeye başladım ancak içimde kötü bir his vardı. Telefonumu çıkarıp Jeawon u aradım. "Patron " dediğinde hızlıca "Bana yejun adında birini araştırmanızı istiyorum isterseniz tüm Kore'de yejunlara bakın onu bulun " deyip kapattığımda bir an duyduğum şeyle şaşkına uğradım.
Ne zamandır konuşmayan kurtum konuşmuştu .
Şuan ona zarar veriyorlar , hemen oraya geri git.
Kurtumun sesini duymam bile bir soru isareti iken hızlıca tekrar geldiğim yolu bu sefer koşarak gitmeye başlamıştım. Ne zaman bu kadar fazla yürümüştüm?
En sonunda geldiğimde açık olan kapıdan içeriye daldım ağlama sesleri duyduğum odanın kapısını sert bir şekilde açınca resmen sinirden deliriyordum. Kızarmış ve kayan bakışları ile bana bakan yejunu gördüğüm de dona kaldım. Tek dedigi şey "kurtar beni " olmuştu. Ve sonra başının yana düşüşünü görmemle gözümün önü kararmıştı.
Yejunun üstüne çıkmış bedeni alıp yere savurduğumda acıyla inledi . Ardından yumruklarımı yüzüne geçirmeye başladım. Sertçe bir yumruk daha attığımda burnundaki kemiğin kırılma sesi dahi tatmin etmiyordu beni .
Ona işkencelerden işkence beğendirecektim.
Yatakta ellerinin bağlı olduğunu gördüğüm ve yüzünde daha kurumamış yaşlara baktım. Canını acıtmayacak bir şekilde bileklerini çözdüğümde onu kucağıma alıp bu lanet evden çıkardım.
🫀~~ yazardan
Yejunun baygın vücudu bile onu sinir ederken neden bu kadar sinirli olduğunu dahi anlamıyordu alfa . Sadece ona kimse bir şey yapmasın istiyordu .
Belkide intihar etmesin istiyordu .
Ancak durum öyle değildi o bunu bilmesede o onun ruh eşiydi . Sadece bunu bilmiyordu .
Ancak bunun tehlikeli bir yanıda vardıki oda iki ruh eşi bir aradayken alfa asla omega eşini ısırıp sahiplenme den duramazdı.
Formon salgıladığı an onu ısırabilirdi.
Özellikle sinirli veya kendimde fermon salgıladığı anlarda ...
Kucağındaki bedenin saçlarını okşarken yüzünü öne çıkarıyordu. Onu asla kendi yanından ayırmak istemiyordu. Telefonunu çıkarıp tekrar Jeawonu aramıştı. Ardından onun bir şey demesine izin vermeden " sana attığım konumdaki evdeki adamı al ve depoya götür. " Deyip kapattı. Tekrar kucağındaki vücudun yüzünü izlemeye döndü .
O orospu evladını doğduğuna pişman edecekti .
🫀~~ Yejundan
Gözlerimi yavaşça açtığımda yüzüme vuran hafif ışıkla yüzümü buruşturarak tekrar gözlerimi açtım. En son ne olmuştu?
Hatırladıklarımla kalbim korkuyla hızlanmıştı.
Bana bana olacak o şerefsiz yine beni taciz ediyordu. Ancak şimdi yattığım yatak benim küçük tek kişilik yatağıma kıyasla daha büyük ve etrafı da ferahtı.
Ya beni biri kurtardıysa ?
O sırada yanımda duran bedeni gördüğümde sertçe yutkundum .
Jeamin...
Beni ölümden geri döndüren o adam.
Bana benim ölmeme izin vermeyeceğini söyleyen adam...
Gözleri kapalıydı ancak uyuyor muydu bilmiyordum uyuyorsada çok rahatsız olmalıydı . Yataktan iyice doğrulduğumda golzerini bir anda açıp direkt etrafına bakıp ardından gözleri hemen beni bulduğunda yutkundum.
Gülümsedi. "Sonunda uyandın iyi misin?" Demişti.
Başımla onu onayladım . "Bir şey olmuş muydu sen geldiğinde ? Hatırlamıyorum da " istemsizce gerilmiştim ayrıca bu soruyu sorarken bile utanıyordum. Kendimde de utanıyordum onu asla durduramadığım için .
" Sana tam anlamıyla bir şey yapmıştı diyemem ancak zaten senin ağlaman önemli bir şey yaptığı anlamına geliyor zaten , " ardından bir şey daha dedi ancak duymadım . "Teşekkür ederim kurtardığın için " dediğimde tekrar gülümsedi.
Her gülümsediğinde gözlerim istemsizce gülüşünü takılıyordu .
"Rica ederim ancak tekrar oraya gitmek zorunda değilsin burada benim yanımda kal , emin ol kimse bir şey yapmaz sana " dediğinde bir an düşündüm . Aslında olabilirdi ancak dan diye tanıştığım birinin evinde kalmak istemiyordum kimseye yük olmak gibi bir istediğim yoktu . Güvenilmez diyemeyeceğim babam olacak piçten daha güvenilirdi.
"Olmazki hem sizi zahmete sokarım hemde o kızar " İsmini bile dışımdan yada içimden söyleyemiyordum . Baba diyordum. Sahiplenme eki bile getiremezken ismini dışımdan söylemeye dahi korkuyordum.
"Sorun olmaz orada kalmandan iyidir "
Bir şey diyemedim .
Sadece gülümsedim.