İçeriğe geç

Benim olsan?

Bölüm 3 · 3 dk okuma

Benim olsan?

Bölüm 3

2.BOLUM BEN HAYATA FAZLAYIM

Jeaminden

Sonunda öksürerek etrafına baktığında beni gördüğünde gözlerinde bir şaşkınlık belirdi. Ardından gözlerinin dolduğunu gördüm. Hızlıca kafasını kaldırdım . Dikkatli davranarak "İyi misin ? Kaldır başını bak çok su yuttun" dediğimde öksürdü. Gözleri beni bulduğunda bir anda etrafım resmen çilek kokusu ile dolunca resmen deltam onun kokusunu soluduğu an onu daha yakından koklamak istemişti. Ancak büyük ihtimal şuan ölümden döndüğü için kalbi hızlı atıyor ve fermonlarını durduramıyordu. Gözleri dolmuşken sonunda konuştu. "Neden kurtardın beni ?! Kurtarılmak ister gibi bir halim mi vardı sence?!" Dediğinde boğazını çok zorladığı için tekrar öksürdü. Sırtına yavaşça vurduğumda "Zaten ordan kurtulmak ister gibi durmuyordun ancak ölemezsin " dediğimde bir an gözlerinden bir duygu geçti. Burukça gülümsediğinde " Ben bu hayata fazlayım anlamıyor musun? Tanımıyorsun bile beni niye ölmeyeyim?" Dediğinde hayatın ona ne yaşattığını merak ettim.

"Ölemezsin , istersen senin yanında bundan sonra olurum ama bir daha ölmeyi düşünme " dediğimde bir anda gözünden bir yaş aktı. Ardından bir anda hiç beklemediğim bir şey oldu.

Elleri boynumu sardı

Bana sarılmıştı.

O an kollarım onun vücudunu sandığında burnumu boynunun girintisine gömdüm. O kokusunu içime çektim . Çilek gibi kokuyordu...

Neden sorduğumu bile anlamadan biranda dudaklarımdan " Omega mısın ?" Çıktı.

Bir an durdu ardından benden ayrıldığında yere bakarken başını evet anlamında salladı ardından gözlerini gözlerime dikti. "Kusura bakma teşekkür edemeyeceğim zaten ölmek istiyordum Onuda sen elimden aldın ama .." elini uzattı. "Adım yejun eğer hâlâ etrafımda olmak istediğin bir an olursa diye " dediğinde elini sıktım. " Kesinlikle seninle tekrar karşılaşacağımız bir yerde burası dışında.. Adım Jeamin" dediğimde gülümsedi ancak bu zoraki bir gulumsemeydi . Anlaşılıyordu.

Ardından yavaşça kalkıp gitti.

Bende sadece arkasından bakakaldım.

🫀~~ yazardan

Evde 6. İçki şişesini bitirmiş olan Gong ( yejunun babası) sinirden deliriyordu. O piç yüzünden parasızlığın içinde sürünüyordu resmen !(Aynen amk günde 6tane içki içersem bende fakir olurum ) Tamda o anda kapının çaldığını işitti. Sinirle ayağa kalkıp kapıyı açtığında karşısındaki iğrendigi suratı görmesi ile yakasından tutup iceri atması bir oldu ...

🫀~~ Yejundan

Babamın beni yakamdan tutup iceri atması ile zaten gözümün önünü bile zor görürken yere sertçe düştüm. Tüm vücudum uyuşmuşken acıyı bile hissedemiyordum .

Bir anda babamın ellerini boynumda hissetmem ile nefessiz bir şekilde gözlerim açıldı zaten şuan içinde zar zor buraya gelmişken onu ittirecek gücü bile bulamıyordum kendimde bir anda yanağıma geçirdiği bir yumruk ile tüm şarterler bende kopmuştu.

🫀~~ yarımsaat sonra (Yejundan )

Gözlerimi yavaşça araladığımda ellerimin acısı ile inledim . Ellerim... Yatak başlığına bağlıydı! Siktir ,siktir ,siktir ! Karşımda kıpkırmızı bir şekilde bana bakan ise babam bile diyemeyeceğim bir insan .

Hayır...

İstemiyorum...

Her kızgınlığa girdiğinde beni resmen taciz ediyordu ve ben artık buna katlanmak istemiyordum! Gözlerimden akan yaşlarla bileklerimi açılsın diye sürekli haraket etmeye başladım ancak bu seferde bileklerim acımıştı.

Üzerime yurdugunde başımı iki yana salladım . "Hayır hayır gelme! " Gözyaşlarım arasından düzgün konusamazken sinirle yanağımı sıktı. "Kaç saatir kendi kendini sikiyorum biliyor musun sen?! " Deyip başımı bir anda serçe bıraktığında yatağın başlığına çarpmıştım acıyla inlediğimde bana sırıtarak bakıyordu. "Aynen bu şekilde inlemen bile yetiyor " (abi kuscam noropsu evladí bitch yaaa)

Kendi tshortunu çıkardığında ellerimi ellerinin arasına aldi ancak zaten bağlı olan ellerim acıyordu. Ellerimi kendi igrence vücuduna degdirdiginde başımı iki yana sallayıp elimi çekmeye çalıştım ancak izin vermedi . Gözlerindeki yaşlar kriz geçirecekmiş gibi hissettiren korkum yüzünden çok fazla fermon salgılamaya başlamıştım. O ise birden dudaklarını dudaklarına bastırmıştı. Gözyaşlarım akarken kurtulmak için sürekli çırpınıyordum . Kriz geçirecek noktaya geldiğim de gözümün önü kararmaya başlamıştı. Tamda o anda kapı sertçe açıldı.

Zarzor kapıya döndüğüm de gözlerimin ağlamaktan kızardığına emindim kapıda duran kişinin kim olduğunu bile görmezken tek dediğim şey "kurtar beni " olmuştu

Bölüm sonu

2 yorum

  • BU ŞAHESERİ ÜNLÜ ETMEYENLERE BELA OKUYORUMMMMMM💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛💙💛

    1Yanıt