İçeriğe geç

Beni Hatırla

Bölüm 9 · 6 dk okuma

Beni Hatırla

Bölüm 9

8.Bölüm : Tesadüf

Sabah uyandığımda telefonumda toplu mesaj gördüm. Kampüsten arkadaşlar akşam için buluşma ayarlıyorlardı. Mekan önerileri doluydu. Telefonum çaldı, arayan İmreydi. Telefonu açtım.

"Alo ?"

"Alo tatlım günaydın !"

"Günaydınnn.. !"

"Mesajları gördün mü ?"

"Evet gördüm."

"Geliceksin değil mi ?"

Bir düşünceye daldım. Çalışmam gereken bir dolu çizimim vardı.

"Alo Derin orda mısın ?"

"Evet burdayım İmrecim."

"Gelicek misin ? Gel bak çok eğlenicez.."

"Tamam geliceğim."

"Harika o zaman akşam görüşürüz !"

"Tamam canım görüşürüz.."

Sabah annemle kahvaltı ettik. Dün gece gördüklerimi anlatacaktım ama vazgeçtim. Ne olduğunu bile anlamadım o yüzden tedirgin etmemin anlamı yoktu. Sonra bütün gün oda da çizimlerime çalıştım. Zaman hızlı geçmişti akşam olmuştu bile mesajlarda Kadıköy de bir mekan ismi paylaşmışlardı, orda toplanıyorduk. Üstüme giyinmek için dolabımı açtım. Çokta şık kıyafetlerim yoktu açıkçası bir pantolan, siyah bir kazak yüzümede hafif makyaj yaptım. Kolye ve küpelerimide taktım, saçlarımı açık bıraktım.

Annemin yanına gittim. Mutfaktaydı..

"Anne ben çıkıyorum.."

"Tamam kızım geç kalma !"

"Tamamdır."

Evden çıktım. Asansörle aşağı indim. Tam apartman kapısında Serkanla göz göze geldik.

"Merhaba Derin hanım.."

Başımı salladım. Giderken arkamdan seslendi.

"Derin Hanım nereye gidiyorsunuz bir sorun mu var ?"

Sorgulayıcı bir bakış attım.

"Hayır bir sorun yok. Ne alaka ?"

Biraz çekildi.

"Ha yok! Selam vermediniz bir sorun var sandım ?"

"Yok ! Yanlış anlamışsın. İyi akşamlar."

"İyi akşamlar.."

Arkama bakmadan uzaklaştım. Nereye gittiğimden ona ne hem dün ki olay..

Neyse sakin olmalıyım. Belki başka bir şey vardır. Taksiye bindim. Kadıköy de Rock Pub diye tarif ettim. Oraya vardığımda arkadaş grubu bir masa da sohbet ediyorlardı.

Arkadaşlarla selamlaştıktan sonra İmre'nın yanına oturdum. Okuldaki olaylardan hocalardan, exlerinden bahsediyorlardı böyle sohbet havasındaydık. İçeceklerimizi sipariş ettik. İmre kulağıma fısıldadı.

" Senin nasıl gidiyor. Var mı birileri ?"

"Aslında.."

"Birden heyecanlandı !"

"Ne ?"

Bütün masa bize dikkat kesildi. Ben şaşkınlıkla ne yapacağımı bilemedim.

"Bir şey yok bir şey siz devam edin.."

İmre beni dürttü.

"Söyle neler oluyor ?"

"Tamam İmre söyleceğim ama burda değil başka olaylarda var, özelden konuşuruz."

"Tamam ama meraktayım kesin konuşalım."

Bir süre daha sohbet ettik. Müzik çalıyordu. Sanırım Madrigal grubun müziğiydi. Ne zamandır sendeyim.. Hafif başım dönüyordu içtiğimiz kokteydendi. Sonra karşı masa tanıdık bir yüz gördüm. Gözlerimi kırpıştırdım. Evet oydu Aras'dı. O da siyah tişörtü, kahverengi saçları ve hafif sakalıyla ordaydı. Arkadaşlarıyla sohbet ediyordu. Başını çevirdi göz göze geldik. Kalbim hızlandı masadan müsade istedi. Ayaklandı bana doğru geliyordu. Müzik, ortamın ambiyansı, arkadaşların gülüşmeleri herşey yavaş yavaş yaklaşması ve kalbim..

"Merhaba Derin hanım.."

Ben dona kalmıştım ben sadece ona gözlerine bakıyordum. İmre beni dürttü.

Bana sorgulayıcı bakış attı. Kendime geldim. Ayağa kalktım.

"Merhaba Aras bey.."

İmre ve arkadaşlar bana bize bakıyordu. İmre elini uzattı.

"Merhaba ben İmre, Derin'in arkadaşıyım. Derin tanıştırmayacak mısın bizi."

"Aa evet. Aras bey, İmre arkadaşım, kampüsten arkadaşlar Pelin, Mert.."

Heyecanlıydım ne yapacağımı bilemiyordum elimi kolumu kontrol etmeye çalışıyordum.

Herkes ile selamlaştıktan sonra İmre konuştu.

"Buyrun Aras bey oturmaz mısınız ?"

"Otururdum ama kusura bakmayın. Arkadaşlarla geldim, geri dönmeliyim. Ben Derin hanımı gördüm bir selam vermek istedim."

"Anladım.Olsun başka zaman diyelim."

Ben gözlerimi Aras'dan alamıyordum. Yüz hatlarını inceliyordum çok çekiciydi. Konuşma bitince kendime geldim. Gülümsedim.

"Aynen başka zaman diyelim."

Elini tuttum bir his oluştu. Bırakmak istemiyordum. Öyle olucak ki o da bırakamıyordu. Bir süre bakıştık sonra ben elimi çektim.

"Görüşmek üzere.."

"Görüşmek üzere.."

Gece saat on ikiye geliyordu. Her birimiz taksi çağırdık ve mekandan ayrıldık. Yolda takside giderken nefesim daraldı. Midem bulanıyordu. Sahil kenarında kenara çekmesini istedim. Taksiden indim, parasını ödedim. Biraz nefes almalıydım. Sahil kenarında yürümeye başladım. Yağmur yağmış yerler ıslaktı. Nefes aldıkça mideme iyi geliyordu. Bir an başım döndü.

"Ah !!"

Kaldırma takılıp düştüm dizlerim ıslandı. Saçlarımı düzeltip kalkıcakken biri elimden tuttu. Ona baktım bu Aras'dı.

"Sen sen burda.."

Endişeyle bana bakıyordu.

"Sen iyi misin ? Derin hanım iyi misiniz ?"

Beni ayağa kaldırdı.

"Eee evet iyiyim."

Eğildi, dizlerime baktı.

"İsterseniz bir acile gidelim, yaralandıysanız."

"Teşekkür ederim sağolun bir şeyim yok."

"Peki.."

Gülümsedim.

"Siz beni nasıl buldunuz ?"

"Ben, ben de arkadaşlarım evlerine dağıldı, peşinizden çıkmıştım aynı şerit yoldan gidiyorduk sonra sizin indiğinizi gördüm. Bir sorun mu var diye düşündüm. Sonra düştüğünüzü görünce yanınıza geldim."

"Ben tekrar teşekkür ederim."

"Ne demek Derin ha.."

Sözünü kestim.

"Sadece Derin yeterli.."

"Peki Derin.."

"Peki Aras.."

Gülümsedik.

"Derin seni bırakmamın bir sakıncası var mı ?"

Kendime baktım üstüm ıslaktı gecenin bu saatinde taksi bulmak zordu. Halimi gösterdim. Kabul ettim.

Biraz yürüdükten sonra motorunu gösterdi.

"Bugün motorla geldim. Sakıncası yok değil mi ?"

Motoruna baktım. Gülümsedim.

"Hayır yok .."

Kaskını taktı motora ilk önce o bindi sonra arkasına geçtim oturdum. Yola çıkmadan önce..

"İstersen sarıl daha güvenli olur."

"Peki tamam."

Utanarak da olsa deri ceketinin üstünde ellerimi göğüsünden kavradım. Başımı sırtına dayadım. Hareket ettik.

Saçlarım rüzgarda uçuyordu. Yolu tarif ettim. Evin önündeki parka geldik. Motordan indim. Kaskını çıkardı, saçını eliyle düzeltti.

"Beni getirdiğin için teşekkür ederim. Aras.."

"Ne demek buraya yakın mı eviniz kapısına kadar götürebilirim istersen."

Oturduğum apartmanı gösterdim. Karşı tarafa öylece bakakaldı.

"Bir şey mi oldu ?"

Yüzü gülümsemeye çalıştı.

"Hayır bir şey olmadı bir an dalgınlığıma geldi."

"Anladım.."

Gözlerinde tedirgin olmuş bir bakış vardı.

"Tek mi yaşıyorsun ?"

"Annemle yaşıyorum. Hatta ışıkları yanıyor evin büyük ihtimalle beni bekliyor."

"Anladım.. O zaman tekrar görüşürüz."

"Görüşürüz.."

Motoru çalıştırdı gidecekken,

"Aras ! Bekle.. Bana telefon numaranı verir misin ?"

Gülümsedi,

"Ben de sana sorucaktım.."

Birbirimizin numarasını aldıktan sonra ayrıldık. Giderken ona el salladım. Uzaklaşırken seyrettim. İçim kıpır kıpırdı.Apartman kapısının önüne geldim Kapıyı açmak için anahtarı bulmaya çalışıyordum. Kapıyı biri açtı..

"Serkan ?"

Karşımdaydı sorgulayıcı bir bakışı vardı.

"Derin hanım iyi misiniz ?"

"İyiyim de bir an görünce şaşırdım. Sen ne yapıyorsun ?"

"Sarhoş musunuz Derin hanım ?"

"Evet biraz ?"

Üstüme baktı. Ben üstüme baktım çamur olmuş kurumuştu. Biraz sirkeleyim derken saçlarım önüme geldi. Birden elini hissettim, saçımı düzeltmeye çalışıyordu. Geri çekildim.

"Ne yapıyorsun ?"

"Şey Derin.. Ben.."

"Ne Derin ? kim dokun dedi, sana !"

Geri çekildi.

"Özür dilerim.."

Bir şey söylemedim. Yüzüne baktım tuhaf bir ifadesi vardı. İçeri girdim asansöre bindim. Eve çıktım.

"Eyvah ! Annem de sorucak şimdi.."

Annemle konuştuktan sonra odam da üstümü değiştirdim. Bugün olanları düşündüm. Önce Aras'ı sonra Serkan'nın garip davranışları. Elime telefonu aldım. İmre ile uzun süre Arasla karşılaşmamızı ve bugün olanları konuştuk. O da garipsedi ve dikkatli olmamı söyledi. Uzun bir günün ardından yatağıma uzandım. Bildirim sesi geldi. Baktığımda mesaj atan Aras'dı. Nasıl olduğumu soruyordu. Gülümsedim düşünceli biriydi. Bir süre yazıştıktan sonra birbirimize iyi geceler dedikten sonra kapattım.Telefonu yatağın kenarında komidine koydum. Yatağımda sesisiz bir şekilde rahatlacakken aşağı sokaktan araç sesleri geldi. Pencerem açıktı sesleri duyabiliyordum bir kaç adam konuşuyorlardı. Karanlıkta sesiz bir şekilde yavaşça balkona çıktım. Bu sefer iki siyah araba vardı. Kalabalıktılar bir sürü adam vardı. Kimi bekliyorlardı ? Apartman kapısınım sesini duydum. Çıkan kişi yine Serkan'dı. Adamlara arabaya binmelerini işaret etti. Kimse yoktu benden başka gecenin bir yarısı sadece ben görüyordum. Arabaya binip gittiler. Ne oluyordu korkmaya başlamıştım Serkan bir işler çeviriyordu. Düşünceli bir halde yatağıma uzandım.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.