İçeriğe geç

Beni Hatırla

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Beni Hatırla

Bölüm 2

1.Bölüm : Mektup

Hava yağmurluydu. Paris sokaklarında elimde şemsiyemle hızlı adımlarla yürüyordum. Bir an önce eve varmak ve yorucu bir günün ardından dinlenmek istiyordum. Apartmanın önüne geldiğimde hızla siyah bir araba geçti.

Ne olduğunu bile anlamadan şaşkınlıktan kalbim çarptı.

"Sakin ol Derin.. Panik ataklığın sırası değil."

Elimi göğüsüme koyup kendimi sakinleştirdiğimde araba gözden kaybolmuştu. Elime anahtarı aldım.

Apartman kapısını açarken bir nefes verdim ve içeri girdim.

İkinci kata asansörle çıktım. Yorgunluktan bir adım daha atamayacaktım.Tam dairemin kapısını açarken paspasın üstünde bir zarf duruyordu. Elime aldım ve üstünde mühürlenmiş "K" harfi vardı. İsim yazmıyordu. Etrafıma bakındım.

"Ne demek bu şimdi ne oluyor biri benimle dalga mı geçiyor."

Zarfı aldım ve içeri girdim. İçimde bir tedirginlik oluştu o yüzden kapıyı kilitledim ve eşyalarımı yerleştirdikten sonra elimde zarfla salondaki koltuğa oturdum. Tekrar kontrol ettim isim yoktu. Kırmızı mühürlü yerini kopardım. İçinden çıkan kağıdı okuyacaktım, dona kaldım.

"Seni buldum güzelim.Yakında yanımda olacaksın."

Birden ürpeti geldi..

Panikle ayağa kalktım.

"Kim bu ? Ne oluyor ?"

Hemen pencere kenarına gittim dışarıya baktım. Güneş batmış hava kararıyordu sokakta şüpheli bir şey görmüyordum.

Binada koridorda da kimse yoktu.

"Tamam sakinleş Derin biri sana şaka yapıyor."

"Oyun oynuyor resmen ! "Sinirlenmiştim.

Acaba polisi mi arasam diye düşündüm.

Öfkeyle kağıdı yırtıp çöpe attım.

Bunları düşünmeyecektim, duşumu alıp, yemeğimi yemeli böylece dinlenmeye geçebilirdim.

Akademi ,öğrenciler beni yormuştu. Bir yandan ÉCOLES DES BEAUX-ARTS ulusal sanat diploması almak için okuyor.Bir yandan öğrencilere ders vermek oldukça hareketli bir gündü.

Tüm bu işleri yaparken zarf aklımdan çıkmıyordu. Kim yapardı ? Paris gibi bir yerde.. Akademiden arkadaşlar mı yok onlar değildir. Başka bir daireyi mi karıştırdılar öyle olsa bile eğer şaka değilse tehlikeli gibi duruyor. Aklımda delice sorular çok fazla kurcalamak istemedim. Kapımın kilitli olduğundan emin oldum, pencereleri kontrol ettim odama geçtim. Saat çoktan gece 11 olmuştu, elime bir kitap aldım bu düşüncelerden sıyrılmak ve okumak için yatağıma geçtim. Gözlerim kapanıyordu.

Birden telefon sesiyle uyandım.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.