1 adım daha geriledi. Bu esnada Ae Ran bağırdı.
"Dur!"
Durdu. Birbirlerine bakmaya başladılar. Ae Ran gözlerindeki yaşları serbest bıraktı.
Gözlerindeki yaşlar taze kanlı yüzündeki kana bulanarak kırmızıya büründü ve kanlı bir şekilde yanaklarında yol yapıp aşağı sarktı.
"Beni... İyi tanıyamamışsın." dedi.
Sonra gözleri, sicim gibi yaşlar boşalan ve büyük ihtimalle kıpkırmızı olan gözlerimi buldu.
"Karşımda sen bile olsan, masum bir kızı... Diğer masum kızlar gibi götürmene izin vermem. Bir Seo Ri vakasını daha yaşatmana izin vermem. Nasıl yaptın? Nasıl... Nasıl kıydın bilmiyorum ama... Bir kere ona kıydın. Minho'ya, Felix'e kıydın. Şimdi yine onların canını yakmana izin vermem. Kim olursan ol, Mi Roo'yu götürmene müsaade etmem."
Ae Ran bize yaklaştı.
Arkamdaki psikopat eğlenircesine durdu. Bekledi.
"O zaman seni de öldürürüm. Gelmeye devam et." diyerek beni önünden çekti. Bileğimi bırakmasa da kendisine doğru gelen gelen Ae Ran'a bir tekme savurdu.
Ae Ran karnına o güçlü tekmeyi yese de yıkılmadı. Yalnızca bir müddet iki büklüm olup psikopatın beni tutan kolunu yakaladı. Hızlı bir hamleyle ters çevirdi.
Bu hamleyle birlikte psikopat beni bıraktı. Acıyan kolunu diğer eliyle tutup sırtını kapıya yasladı.
Hızla yere düşen telefonumu almaya koyuldum.
Yere çömelip telefonumu aramaya başladım. Ancak Ae Ran bağırınca bunu yapmayı bıraktım.
"Bırak onu aramayı! Olabildiğince gürültü yap Mi Roo! Vur, kır, eline geçen her şeyi yere fırlat!"
Şaşkınlıkla ağzımdan;
"Ne?" kelimesi döküldü.
Ae Ran psikopatın bacağına vurup tek dizi üzerine çöktürdü ve sert maskesinden dolayı yüzüne değil, başına yumruk geçirdi. Onu sersemletti.
"Sana ne diyorsam onu yap! Eline geçen her şeyi yere firlat, vur, kır! Hadi!"
Dediğini yaptım. Sehpanın üzerinde yer alan porselen Buda heykellerini ellerime aldım. Budacı olmasam da insanların dinlerine her zaman saygı duyduğum için;
"Özür dilerim! Çok özür dilerim!" diye bağırıp güçlükle yere fırlattım.
Heykeller büyük bir sesle dağılıp paramparça oldu.
Durmadım. Hızla arkama döndüm. Sehpa küçük olduğu için bu sefer onu kaldırıp yere fırlattım.
Sehpaya herhangi bir şey olmasa da çıkardığı ses oldukça yüksekti.
Çevreme bakınıp bir şeyler aradım. Duvardaki küçük tablolar gözüme çarptı. Oraya koşup birini duvardan aldım. Yere fırlattım. Ahşap kenarları kırılıp camı paramparça oldu.
O tablo gibi birkaç tabloyu daha alıp üst üste yere fırlattım.
Psikopat Ae Ran'dan üst üste yediği darbelerin ardından iyice sinirlendi. Bir ara teslim olmuş gibi kendisini salıp Ae Ran'a kendisini iyice hırpalattı. Ancak hemen sonra Ae Ran'ı boşluğundan yakalayıp duvara itti. Ayaklandı.
Sırtı duvarla buluşan Ae Ran'ın boynuna ellerini yerleştirdi. Var gücüyle sıkmaya başladı. Aynı zamanda Ae Ran'ı yukarı doğru kaldırmaya başladı.
Ae Ran'ın hem ayakları yerden kesilmiş hem de boğazı o pislik tarafından sıkılırken nefessiz kalmaya başlamıştı.
Bir şeyler yapmalıyım!
Onu öldürmesine müsaade edemem!
Gözlerim çevremi taramaya başlarken mutfak tezgahının hemen üzerinde duran bir bıçak standı dikkatimi çekti.
Üzerinde boy boy bıçaklar sıralıydı. Psikopat tamamen Ae Ran'a odaklı olduğu için koştum ve hızla büyük olanlardan bir tanesini standından çektim.
Sağ elimle kavradığım bıçakla birlikte gram tereddüt etmeden bir kere daha koştum.
Bıçağı psikopatın sırtına sapladım.
...
Sorularla iyice kafalarınızı allak bullak etmeye geldim.😁
1) Sizce psikopat neden silahı varken Ae Ran'a ateş etmedi? Dövüşmekten fırsat mı bulamadı yoksa öldürmek mi istemedi?🤔
2) Ae Ran Mi Roo'dan neden özellikle Seungmin veya Jisung'u aramasını istedi? Neden bir başkasını değil?🤔
3) Ae Ran neden kendi telefonunu Mi Roo'ya vermek yerine, onun yere bir şeyler fırlatmasını ve vurup kırmasını itinayla söyledi?🤔
4) Bu psikopat gerçekten Hyunjin mi?🤔
Haydi bakalım. Cevaplarınızı bekliyorum. Bakalım kimler yaklaşacak ya da nokta atışıyla cevapları bulacak. 😁
Bir sonraki aksiyonlu bölümde görüşmek üzere. Malum daha psikopatımız kızlarımızla.😏
