Bölüm 1

Merhaba ben X ve 17 yaşındayım. Geçmişinde yaşadığım olaylar beni bir tür dönüşümsel bir noktaya getirdi. Çıkmazlar, kalabalık, karanlık, yorgunluk ve çok daha kötüsü intihar boşluğu...... Genelde bunu bana yalnızlık yapıyor diye düşünürdüm. Ama bunu yapan sadece yalnızlık değildi. Yalnızlık sadece o duygunun kölesiydi. Bu durumu yaşatan geçmişte geleceğime büyük bir adımda bulunacak baba faktörüydü. Onun sadakatsizliği ve meziyetleri geleceğimi karanlığa boğmuş olmalı ki artık dayanamayıp klavyem ile tanımadığım bir siteye yazmaya başlamışım. Geçmişimi yaraları geleceği merak etmeme engel oluyor. Yani geleceğim siyah bir toz bulutu gibi soluklaşıp kayboluyor sanki. Ve genelde hayata mutlu baktığım gözler ölüm uykusuna hazırlanıyor gibi. Bazen kendimi çok iyi anarken bazen hiç anlamıyorum. Ailem buna duygu boşluğu diyor. Bence öyle değil. Bu olay bana göre geçmişte yaraların hala kalpte kanaması. Evet geçmişim pek iyi değil hatta baya kötü ve inanın bana bazen neden ölmüyorum diye sabahlara kadar ağladığım oluyor.1