Zaman kavramımı kaybettim.
Ne kadar süre buradayım bilmiyorum. Bana söylenenlerle yetiniyorum. Dedikleri doğruysa ben bir katilsem? Peki ya değilse? Kapı tık sesiyle açılıyor. İçeri gardiyanlar giriyor. İrkilip geri çekiliyorum. "Neler oluyor?" Seni götüreceğiz " diyorlar. " Nereye? " "Cehennem çukuruna" Kollarımdan tutup odadan çıkarıyorlar. "Ben katil değilim! " Kaçmaya çalışıyorum. Ellerimi kelepçeliyor. Başıma geçirilen çuvala hiçbirşey görmüyorum. Oturduğumu hissediyorum. "Kız daha çok genç, o kadar canavarın arasında nasıl hayatta kalacak" Gardiyanlardan birinin söylediğiyle duruyorum. Beni nereye götürüyorlar ki? Bir kaç saat yolun ardından iniyoruz. Deniz kokusu burnuma işliyor . Gemiye bindiği mi anlıyorum. Bundan sonra neler olucağını bilmiyorum. "Nereye gidiyoruz? " "Araf hapisanesine" diyor. Kaskatı kesiliyorum. Çuvaldan yaşlarım süzülüyor. Cehennem'in tam ortasına, Araf 'a gidiyorum. Her türden katil ve tecavüzcünün fink attığı yere. Arafta adalet yok. Arafta kanun yok. Arafta sadece para ve günahlar var. Neler yaşayacağımı düşünmek istemiyorum. Yavaşça diz çöküyorum. Çığlık atmak istiyorum yapamıyorum. Ailem yok, arkadaşım yok. Sadece ben varım.
Okuduğunuz için teşekkürler