Ben beklerken sessizliğin içinde
Sen başka bir kalbe yol bulmuşsun
Sorular büyürken gecelerimde
Benim yerime birini koymuşsun
“Zaman ver” dediğin o cümlelerde
Meğer çoktan kararın varmış
Ben yarım kalan bizdeyken hâlâ
Sen başkasında tamamlanmışsın
Aynı sözleri başka dudaklarda
Hiç utanmadan kullanmışsın
Bana emanet ettiğin hayalleri
Kolayca devredip gitmişsin
İki ay geçmeden silip adımı
Kalbini hızla kapatmışsın
Ben hâlâ aynı yerde dururken
Sen yerime birini koymuşsun
Ben “belki” diye gün sayarken
Sen çoktan vedayı kurmuşsun
Gözüm kapalı güvenirken sana
İçimden bir yolu vurmuşsun
Ben hâlâ adını saklarken
Sen adımı unutmuşsun
Sevilmek zor geldi sana
Kolayı seçip kaçmışsın
Acıdan bir ev kurmuşken ben
Sen gülüşüne yer bulmuşsun
Yıkıntımın tam ortasında
Yerime birini koymuşsun
Beni yoran gitmen değil de
Bu kadar çabuk oluşun
Ben hâlâ aynı kalpteyken
Sen başkasına dönüşmüşsün
Şimdi dönüp bakmam artık
Ne yaptığını biliyorum
Ben kalbimle savaşıyorken
Sen yoluna bakıyorsun
Ben seni kalbimde büyütürken
Sen sevgiyi küçültmüşsün
Bana “biz” diye öğrettiğin her şeyi
Bir başkasına öğretmişsin
Şimdi adım dilinde geçmiyorsa
Bundan utanmamışsın
Ben bir ömür taşırken içimde
Sen yerime birini koymuşsun
Ve bu son sözüm sana:
Beni kaybettiğini sanma sakın
Ben seni kaybettim derken
Sen kendini çoktan kaybetmişsin