İçeriğe geç

Belkıs Ana

Bölüm 3 · 1 dk okuma

Belkıs Ana

Bölüm 3

Bebekli kadın

Artık hepten ürkmüştüm. Birkaç kız örgülerini sıkıca tutmuştu. Belkıs ana anlattığı hikayeden sonra çayından bir yudum aldı ve tazelenmesini istedi. Saat geç olmuştu. Annemle biraz daha oturduktan sonra diğer insanlarla birlikte kalktık. O gün yatağa grdiğimde çok korkmuştum, hâlâ hatırlıyorum. Perdeleri sıkıca kapatmış, kapıyı kilitlemiş. Yetmemiş kapının önüne sepet koymuştum.

Hava yağmurluydu üzerimde siyah bir elbise, dışarı çıktım. Sanki birşey arıyormuşcasına etrafa bakınıyordum. Beklediğim arayış karşılığını çığlık olarak vermişti. Hemen çığlığın geldiği yöne doğru koştum. Koştum, koştum... Ormanın tam önüne geldiğim vakit birinin yere çökmüş içli içli ağladığını gördüm. Bu bir kadındı. Saçları bakır renkte kıvırcıktı. Beline kadar uzun olacaktı ki çöktüğünden yere değiyordu. Sırtı bana dönüktü gittim yanına omuzuna dokundum. İrkildi, hemen ayağa kalktı. Büyük mavi gözleriyle bana döndü. Kucağında bir bebek vardı. Onu sıkıca tutuyordu. Yaşadığı korku yetmiyormuş gibi arkama daha korkuyla baktı. Döndüğümde arkamada siz diyin yüz ben diyim iki yüz kişi vardı. Hepsi yaşlı beyaz saçlı kadınlardı. Bana doğru yürüyorlardı. Birkaçının elinde değişik otlardan tütsüler vardı. Kokusu burnuma kadar geliyordu. Acı bir kokusu vardı, hafif naneyi anımsatıyordu ama değildi. Arkama döndüğümde bebekli kadın yok olmuştu. Yaşlı kadınlar bana doğru yaklaşıyor bense büyülenmiş gibi bir adım dahi atamıyordum. Sonunda yanıma varıp etrafımda çember oldular ve bir tahtaya ellerimi bağlayıp üstlerine aldılar. Ormana doğru gidiyorduk. Beni götürürlerken en arkada annemle mavi bebekli kadının yanyana durup beni izlediğini gördüm. Sonunda bir çığlıktır kopardım. Annem hemen yanıma gelip uyandırmış. Kendime geldiğimde terden ıpıslak olmuştum. Annem üzerimi değişti. Bir daha uyuyamadım. Sabahın ilk ışıkları başımı okşarken uyanıktım. Hava almak için çıktım dışarıya, biraz evin önünde oturdum. Havanın sessizliğini derin bir çığlık bozdu. İstemeden çığlığa doğru koştum. Koşarken beni bekleyenden haberdar oluşum aklıma geldi. Ama sonunda varmıştım. İrkilerek geriye bir iki adım sendeledim...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.