Bölüm 11

Buz pistinde süzülen insanları izledikçe, bu işin inceliklerini nasıl başardıkları konusunda merakım katlanarak artıyordu. Ben daha buz üzerinde nasıl dengede duracağımı düşünürken, onlar zarafetle akrobasik hareketler sergiliyorlardı. Adeta rüzgarın bir parçası gibi, buzun üzerinde adımlarını attıkça, büyülenmemek elde değildi.Ahmet yanındaki sarışın bir kızla asla yapamayacağıma emin olduğum hareketlerle dans ediyordu. O kızı içten içe kıskanıyordum. Onun yerinde olmak için herşeyimi veriridim.Dansları muazzam bir referansla bittiğinde Ahmet oldukça havalı bir şekilde yanıma kaydı altına siyah bir kot üstüne ise mavi bir elbise giymişti içerisinde o kadar harika duruyordu ki yanıma geldiğinde benim için geldiğine emin olmak için düşünmem gerekmişti.Önümde hafifçe eğilip reverans verdi. Elimi eline değdirdiğim an kalbim hızla çarpmaya başladı. Buz pistine adım atar atmaz, zarifçe sağa doğru kaydım. Ahmet ise beni belimden tutup kendine çekti. O anda, dünyam onun kollarında durdu ve zamanın ritmi sadece kalplerimizin atışlarıyla ölçülüyordu. Ahmet'in sıcak dokunuşu ve güven veren varlığıyla, her şey mümkün gibiydi. Beni belimden kavramış sımsıkı sarmalarken bir an düşüyordum ki sıcak avuclarını tekrar belime geçirip  sımsıkı tutup dik durmayı sağladı." İlk başta sakin ol. "Ellerin bedenime değereken nasıl sakin olabilirim ki?" Bisiklet sürüyor gibi hisset. Üzerinde durduğun yer bulutların arası ve sen uçuyorsun, özgürsün. "Dudağını sağa doğru kaldırıp gülümsedi. Yüzü bir cm'lik kadar uzaklıktaydı. Yüz hatları her zerreme işlemişti. Başını hafifçe salladı. Başıyla birlikte anlına gelen saçları da sallanmıştı." İlk zamanlarda buz pateni koçum bana bunu söylemişti. "" Pek iyi hissetirmediği kesin. "Ahmet gülümseyerek bana baktı." Öyle demek istemedim. Tabii ki Koç'un çok zeki biri olmalı... "" Sorun değil. Sevmezdim zaten. "Derin bir nefes aldım." Şimdi ne yapmam gerekiyor? "" İlk başta dengeyi öğrenmen gerek. "Başımla onayladım. Bir süre belimi tuttuktan sonra yavaşça kaygan buzun soğuk kollarına bıraktı. Parmaklarından tutuyorken ayaklarım v şeklinde bükülmüştü. Ona doğru yüzüme gelen saçlarımla çaresizce baktım o ise içten bir gülümsemeyle gülümseyip." Yanındayım. " Dedi. Yanımdaydı, bu bana her şeyi öğretebilirdi.Ellerimi kibarca tutarken derin bir nefes alıp dengede durmaya çalıştım. Ayaklarım sürekli sağa sola doğru kaysa da bir süre sonra olduğum yerde sürmeyi başarabilmişti. Ahmet çilek kırmızısı dudaklarını büküp." Hızlı öğreniyorsun " dedi. Yanımda sen varken her şeyi öğrenebilirim diyemedim. Herzamanki gibi.İki elimi tekrar tutup ayaklarıma konsantre olarak yavaşça beni ileriye doğru sürdü." Şimdi yavaşça ilerliyoruz. Korkma yanındayım. İşte böyle. "Beraber pistin tam ortasında durduğumuzda oldukça stresliydim. Bunu diğer insanlar fark etmişmiydi bilmiyordum. Elleri ellerimden yavaşça ayrıldığında dengemi sağlayan tek kişi bendim. Dimdik ayakta duruyordum. Bana doğru o masum ifadeyle bakarken gülümsedim." O kadar da zor değil..."Cümlemi tamamlamadan kendimi yere düşerken buldum. Ahmet hızla ellerimden tutup kendine çekti. İlgili gözlerle yüzüme doğru bakarken ellerim kalbimde öylece duruyordum." İyi misin? "Ahmet'in yüzüne doğru bakıp hafifçe baş salladım." Devam edelim mi? "Devam etmek istemiyordum ama yanımda bana bakan o çift göz beni devam edelim diye çağırıyor gibiydi." Edelim. "" Tamam, bu sefer biraz daha geliştirelim. Şimdi senin arkana geçeceğim ve seni sımsıkı tutacağım. Yerçekimi seni yenemeyecek çünkü ben seni sımsıkı tutuyor olacağım. Hazır olduğunda başlayalım. "Hazır olmamak mümkün değildi. Hayatım boyunca onunla yan yana geleceğim günlere hazırlanmıştım. " Hazırım. "Arkama geçip kollarımı özgür bir kuş gibi kaldırmamı istedi. Dediğini yaptım ve ellerimi belime değdiğinde aniden irkildim.  Yavaşça beni iterken dimdik duruyordum." Şimdi ayaklarını hareket ettirmeye çalış. "Sağ ayağımı öne doğru götürdüğünde düşmek üzereydim ama Ahmet beni arkadan tutup göğsüne yatırmıştı. Onun kollarında kendimi mutlu hissediyordum. Her gün buraya gelmeye hazırdım. Yavaş yavaş buz üzerinde gitmeye devam ederken Ahmet'in yanındaki sarışın kız geri geldi." Birlikte kafeye gidiyoruz sen de gelsene. "Ahmet'in kucağında çaresizce dururken başının hemen arkamda olduğunu bilmeden yüzüne baktım. Kafamız birbirine çarptığında Ahmet eliyle anlını ovaladı ben ise özür dileyip Ahmet'in kucağından yavaşça ayrıldım. Sarışın kız Ahmetle ilgelenirken aralarında gülüşmeye başladılar. Beni unutmuş gibiydi. Çaresizce olduğum yerden onları izledim. Yanaklarımın ne kadar kızardığını tahmin edemiyordum. Onları rahatsız etmemek için patenle yavaş yavaş gitmeye başladım. Biraz ilerlemiştim ki ayağımın takılmasıyla bir anda yere düşüp haykırdım. Ahmet büyük bir panikle yanıma kayıp önümde eğildi mavi İspanyol paça pantolonumu hafifçe kaldırıp ayağıma dokundu. Elleri buz gibi soğuktu. Cildi yumuşak ve bebeksiydi." Acıyor mu? "" Biraz. "" Özür dilerim. Kalkabilecek misin? "Hafifçe başımı salladım. Ahmet, saçlarını hafifçe savurarak, beni nazikçe kaldırdı ve gözlerinde sıcak bir bakışla bana baktı. Ellerim boynunu sımsıkı tutarken kendimi söz verdim. Bu çocuğu kimseye kaptırmayacaktım.Seyirci koltuklarına nazikçe oturtup ilk yardım çantasını almaya gitti. Ben ise sarışın kızla tek başıma kalmıştım. Kollarını birbirine birleştirmiş bana doğru donuk bir bakışla bakarken neden  baktığını anlamaya çalışıyordum.Ahmet geldiğinde soğuk spreyi burkulmuş bileğime sıkıp nazikçe sardı. " Pek bir şey yok ama sen yine de bir doktora git istersen. "Hafifçe başımı salladığımda yanındaki sarışın kız Ahmet'in koluna girip şımarık bir tavırla gülümsedi." Çok iyi o. Hadi gidelim. Hadi hadiiii. "" Onu eve bırakmam gerekiyor İpek siz gidin gelmeyeceğim ben. "" Ama söz vermiştin. "Araya girip konuştum." Eve kendim gidebilirim. Teşekürler. "" Olmaz. Annem bunu duysa bana ne yapar biliyor musun sen? "İpek üstündeki kırmızı ceketi püskürtüp bana bakarak." O zaman ben de geliyorum. Iıı... "Uzun tırnaklarıyla beni gösterdi." Adın neydi? "" Darin. "" Darıcık'ı eve bıraktıktan sonra bize geçeriz... "Darıcık mı?Araya girmeye çalışarak düzelttim." Adım Darin. "Beni umursamayarak devam etti." Hadi ama hayır diyemezsin. "" Bakarız. Çok yorgunum eve gidene kadar bayılmazsam. " Ahmet'in hafif tombul yanaklarından makas alıp. " Bayılmazsın cicişkom. " Dedi Bu kız çok gıcıktı. Ne yapmaya çalıştığını anlıyordum ama tepki verecek kadar umursamıyordum.Ahmet önümde eğilip tekrar ayağıma şefkatle baktı." Tamam, gidiyoruz küçük Hanım. "Beni kucağına aldığında gözlerim ona doğru büyük bir dalgınlıkla bakıyordu. Bana lakap takmıştı. ' Küçük Hanım...'Ah ay yüzlüm...Ahmet kırmızı üstü açık porschesi'nin arka koltuğuna bindirip arabaya çalıştırdığı da İpeğin bakışlarından bir kez daha büyük bir nefretle başımı döndürdüm.