Bölüm 3
Leon’u okulun arka tarafındaki eski binaya kadar takip etti.
Bina yıllardır kullanılmıyordu.
Kapının önünde Leon durdu ve arkasını döndü.
“Buraya neden geldin?”
Arin nefes nefese kaldı.
“Çünkü bana sürekli yalan söylüyorsun.”
Leon yaklaştı.
“Bazen gerçekleri bilmemek daha güvenlidir.”
“Ben karar verebilirim.”
Leon cevap vermedi.
Sonra cebinden bir anahtar çıkardı.
“İçeri girersen her şey değişir.”
Kapı açıldı.
İçeride eski öğrenci dosyaları, fotoğraflar ve kutular vardı.
Arin duvardaki fotoğraflara baktığında kalbi hızlandı.
Hepsinde Leon vardı.
Ama bir fotoğrafta…
Yanında kendisi vardı.
Daha küçüktü.
Arin fotoğrafı eline aldı.
“Bu imkânsız.”
Leon gözlerini kapattı.
“Hatırlamıyorsun.”
“Ne?”
“Beni.”
Arin’in başı döndü.
Tam o sırada dışarıdan bir kapı sesi geldi.
Birisi binaya girmişti.
Leon Arin’in kolundan tutup onu dolabın arkasına çekti.
Ayak sesleri yaklaşıyordu.
Ve dışarıdaki kişi fısıldadı:
“Leon’u bulduğumuza göre… diğer çocuk da burada olmalı.”