Taner hızla arabadan inip kapıyı yumruklamaya başladı, hizmetçi kapıyı açtığın da Taner onu kenara ittirip içeri geçti Eyşan ve annesi kahve içiyorlardı.
Seher hanım elinde ki fincanı masaya bıraktı "aaa oğlum hoşgeldin" dedi ellerini açıp
"bak sana gelinimi tanıştırayım" dedi Eyşan'ı gösterip, Eyşan başına geleceklerden korkuyordu Taner şimdi ona kim bilir nasıl kızacaktı.
"anne ben-"
Seher hanımın sert tokatı ile Taner'in sözü yarım kaldı "sabah sana sordum ve ona rağmen bana yalan söyledin" dedi Seher hanım sert ve gür sesi ile
Eyşan ise korku ile onları izlemeye devam ediyordu Taner Eyşan'a sinirli bir bakış atıp tekrar annesine baktı "boşanacağız hemen bitecek o yüzden söylemedim" dedi Taner hızlı bir şekilde
"bana söylemeliydin" dedi Seher hanım tekrardan.
Eyşan onun güçlü bir kadın olduğunu anladı, yazdı bunu kafasına, hareketlerine ve özgüvenini gördü aklının köşesine birer birer çizdi bunları.
"özel konuşalım" dedi Taner bir iki adım gerileyip, Seher hanım gülümseyip Eyşan'a döndü "yoo gelinimin yanın da konuşalım" dedi tekrar koltuğa oturup
Taner sinirle ellerini yumruk yaptı "o senin gelinin değil" dedi bağırıp
"sesine ne oldu oğlum" dedi annesi
"ne olmuş" dedi Taner
"eh işte dikkat et de bir şey olmasın, şimdi otur şu koltuğa" dedi Seher hanım hemen Eyşan'ın karşısın da duran koltuğu gözleri ile işaret edip
Taner sıkıntılı bir şekilde ofladı ama başka çaresi de yoktu denileni yaptı ve oturdu "şimdi ikiniz de beni iyi dinleyin" dedi Seher hanım
"Eyşan İstanbul'a gelecek, senin gelinin olarak"
Taner de Eyşan da bir o kadar şaşkındı
"hayır -"
"sözümü kesme" diye bağırdı Seher hanım Taner'e ama Taner geri çekilmeyecekti ayağa kalkıp annesine yaklaştı işaret parmağı ile Eyşan'ı gösterdi.
"bu kadın ne bizimle geliyor ne de benim karım oluyor! Biz boşanacağız ve sen buna karışmayacaksın" diye kükredi Taner
Böyle bir kadın istemiyordu, evlenmek istemiyordu!
Seher hanım da onun kadar sinirliydi hızla ayağa kalktı "sen buna nasıl cüret edersin" dedi bağırıp
Ama Taner yine geri çekilmedi "bak anne" dedi bu sefer işaret parmağını annesine çevirmişti "bu boka ben bulaştım ve ben temizleyeceğim, ne sen ne babam kimse bilmeyecek"
"o parmağını indir yoksa kırarım" dedi Seher hanım Taner'in parmağına bakıp ve sonra tekrar Taner'e baktı.
"seni birinci sefer o boktan ben çıkardım şimdi ise o boka ben itiyorum, çıkarırken ses etmedin ve her sözüme uydun iterken de ses etme ve her sözüme uy"
"şimdi git kızın da eşyaları hazırlansın dönüyoruz" dedi Seher hanım tekrar koltuğuna oturup
"anne" dedi Taner sesi bu sefer alçak ve titrekti, yalvarıyordu...
"anne... Yapma"
İş işten geçmişti arabalar hazırlandı Eyşan ve Seher hanım bir arabada Taner de bir arada uçaklarına gittiler aynı uçağa bindiler, eşyaları yerleştirildi.
"İngiltere'den gelecek adamlar için villa tuttun mu"
Taner annesinin ona seslenmesi ile bakışlarını ona çevirdi "evet" dedi sadece ve tekrar yiyecekmişsin gibi Eyşan'a baktı.
Eyşan ise biraz daha mutluydu Seher hanım onu koruyacaktı sanırım, ama yine de ona güvenemezdi hem İstanbul büyük şehirdi kaçsa onu kimse bulamazdı,mutluydu...
"öyle bakma" dedi Seher hanım telefonunu eline alıp,Taner sinirle annesine döndü "bu yaptığını unutursam bana da Taner Karadağ demesinler"
Taner oturduğu yerden kalkıp uçağın diğer tarafına geçip perdesini çekti annesini ve Eyşan'ı artık görmüyordu, koltuğuna oturup yanına gelen kadına baktı "bir şişe viski getir" dedi hemen
Genç kız viskiyi getirip Taner'in önün de bulunan masaya servis yaptı, viskiyi kısa kalın bardağa döküp içine bir kaç buz attı ve gitti...
Uçak iniş yaptığın da önce Seher hanım ve Eyşan indi, Taner uçaktan indiğin de arabaları çoktan gelmişti bile ve hemen kendi arabasının yanın da duran Eyşan'ı gördü yanına gidip omzuna omzu ile çarptı Eyşan bu sarsılma ile kendine geldi
"önüne bak" dedi Taner hemen
"sen bana çarptın" dedi Eyşan
"bana cevap verme" dedi Taner arabasının kapısını açıp "Eyşan da seninle gelecek" dedi Seher hanım hemen
"o kız bu arabaya binemez" dedi Taner hemen
"Eyşan arabaya bin" dedi Seher hanım, Eyşan bir adım atmıştı ki Taner konuştu bu sefer "olduğun yerde kal" dedi
"sana bin dedim"
Seher hanım ne kadar inatsa Taner de öyleydi eh anne oğul işte
"o kız bu arabaya binmeyecek" dedi Taner kelimelerin üzerine teker teker basıp
Seher hanım Eyşan'ın kolunu tuttu ön koltuğa oturttu ve sinirle kapıyı çarptı "hadi bir şey yap" dedi Taner'e meydan okuyup
Taner öfke ile arabasına binip çalışırdı ve arabayı hızla sürmeye başladı, Eyşan korkuyordu şuan bu sinir küpü adam ile aynı arabada yalnız olmak onu korkutuyor.
Taner arabaya daha da yüklendi Eyşan kemerini taktı ve koltuğa biraz daha sindi.
Taner anlamıyordu annesi niye böyle yapıyordu.
Hepsi o kız yüzünden
Vur ona
Hadi o ortadan kalkarsa her şey biter
Peki babası, o bu işe çok kızacaktı
Taner bunca yıl çalışmıştı ve bir kız yüzünden kaybedecekti.
Çelimsiz kuru bir kız yüzünden bütün varlığını kaybedebilirdi.
Arabayı hızla kenara çekti ve Eyşan'a döndü.
"senin yüzünden" dedi tıslayıp
Eyşan cevap vermedi, ona cevap vermeyecekti onu kızdıramazdı "bana cevap ver" dedi Eyşan'ın kolunu tutup sarstı
Eyşan yine sustu
"anlamıyorum anlamıyorum" dedi Taner ellerini saçlarında gezdirip
"annen be-"
"suus " diye kükredi Taner
Gözleri yaşarmıştı bile "senin yüzünden hayatım gerçekten boka sarıyor, senin yüzünden, kızın teki hayatımı boka sarıyor... Ve ben hiç bir şey yapamıyorum"
"yıllarca didinip çalıştım ama şimdi sadece senin yüzünden hepsi gidecek ve ben sadece izliyorum"
Taner bir iki kez kafasını direksiyona vurdu "anne, annne" diye bağırdı sonra ve bir kaç kez daha vurdu.
"bunu unutmayacağım anne"
Ve tekrar
Ve tekrar
Vurdu
Vurdu
Eyşan ise gözlerini kapatmış bunun bir an önce bitmesini istiyordu ses kesildi gözlerini yavaşça açtı ve Taner'in yüzü kandan gözükmüyordu Eyşan refleks olarak ellerini ağzına götürdü, hızla kemerini çözüp arabadan indi.
Ölmüş mü?
Ölemezdi.
Hızla diğer tarafa geçip kapıyı açtı ve elini Taner'in boynuna koyup ölüp ölmediğini baktı ama hiç bir şey anlayamadı onu hızla omuzlarından tutup dışarı çekti, ayakları bir birine dolaşınca düştü Taner de hemen onun üzerine Eyşan bileğinin acısı ile inledi Taner'i üzerinden ittirdi, ayak bileği kanıyordu büyük ihtimal keskin bir yere vurdu.
Taner'i döndürüp kulağını burnuna yaklaştırdı nefes alıp veriyor mu diye bakacaktı ama lanet olası hiç bir şey belli değildi kafasını kalbinin olduğu yere götürdü yaşıyordu.
Kalbi atıyordu, şimdi ne yapacaktı...
Arabaya baktı sonra Taner'e işte fırsat ayağına gelmişti hızla ayağa kalkıp arabaya bindi ve çalıştırdı hiç düşünmedi gaza bastı ve ilerledi arada bulunan topraklı yola girdi on beş dakika ilerlemeden arka koltuktan telefon sesi yükseldi.
Eyşan dikkatli bir şekilde arkadan ceketi alıp ceplerini karıştırdı ve telefonu buldu ekran da kocaman harflerle BABA yazıyordu..
Eyşan hızla aramayı reddetti rehbere girip annesinin numarasını tuşladı, nereye gittiğini bilmiyordu yol nereye o orayaydı.
Bir iki çalışan sonra telefon açıldı "alo anne, ben Eyşan"
"ah kızım, nasılsın, iyi misin"
.. Eyşan ne diyecekti niye annesini aradı ki ona anne ben kaçtım sizin yanınıza mı geleceğim diyecekti..
"iyiyim anne sen nasılsın" dedi Eyşan
Ve tekrar üstten bir bildirim daha geldi bu sefer de Seher hanım arıyordu.
"anne benim kapatmam lazım, ama iyiyim seni tekrar arayacağım" dedi ve hızla kapattı camı açıp telefonu dışarı attı ve biraz daha gaza yüklendi.
Etrafta tabele falan da yoktu ki Eyşan nereye gittiğini bilsin önünde siyah bir araba durunca Eyşan onun geçmesini bekledi ama araba geçmedi, durdu ve içinden iki adam çıktı.
Eyşan hemen arkaya ilerleyeceği zaman arkasında da adamlar vardı yanında da ve etrafı adamlar ile çevreliydi.
Hızla arabanın içine bakındı mutlaka silah olacaktı ama yoktu işte, dört adam arabaya doğru yaklaştı ve kapıyı açtı Eyşan'ı kollarından tutup çıkardılar "bırakın beni" dedi Eyşan kollarını asılıp
Ama nafile adamlar çok sıkı ve sert tutuyorlardı Eyşan hemen ayakları ile adamların bacak arasına vurup ellerinden kurtuldu ve ormanlık alana koşmaya başladı ayağı bir şeye takılınca tekrar düştü ve sanırım bu sefer dizi yaralanmıştı bunu umursamadı ve yerden sürünerek kalkmaya çalıştı, başka iki adam onu yakaladı ve arabaya bindirdi.
....
Eyşan zorla arabadan indiğin de gitmemek için ayakları ile yere sağlam sağlam basıyordu, "bırakın beni" dedi bağırıp
Çoktan büyük eve girmişlerdi
"öldüreceğim sizi bırakın beni, hepinizi öldüreceğim"
"bırakın bakalım kimi öldürecekmiş"
Eyşan çırpınmayı bırakıp karşısın da duran adama baktı hemen yanın da oturan Seher hanımı gördü sanırım Taner'in babasıydı.
"oğlumu o hale kim getirdi" dedi Seher hanım
"oğlunuz deli gidin hastaneye yatırın onu, o deli hasta" diye bağırdı Eyşan
"ben hasta değilim"
Arkasını döndüğün de yüzü temizlenmiş ama yine de bir kaç yerin de iz olan Taner'e baktı.
"hepiniz delisiniz bırakın beni yoksa..."
"yoksa ne" dedi Batu bey
"Eyşan yapma" dedi Seher hanım
"Seher" dedi Batu bey eşini uyarıp ve tekrar Eyşan'a dönüp ona yaklaştı
"şimdi küçük kız yoksa ne olur"
Eyşan tam Batu beye vurmak için elini kaldırdığın da Batu bey onun elini çoktan tutmuştu
"yoksa bana vurar mısın" dedi bileğini sıkıp
Eyşan acı ile yüzünü bururşturdu "bırak beni" dedi kolunu asılmaya çalışıp ama nafile Batu bey onun bileğini demir bir kafes gibi parmakları ile sarmıştı ve bırakmaya niyeti yoktu..
"götürün bunu" dedi sonra ittirip
Adamlar Eyşan'ı tekrar kollarından tutup çıkardı.
"Bu kızı evim de görmem" dedi Batu bey koltuğuna oturup
"ben halledecektim annem eve getirdi o artık benim gelinim dedi" Taner hemen kendini savunmaya geçti
"sadece benim gelinim değil ki senin de gelinin" dedi Seher hanım Batu beye dönüp
"bu kızdan ne gelin olur ne de başka bir şey hemen boşanıp gidecek buradan" dedi Batu bey
Seher hanım ayağa kalkıp Taner'in ve kocasının karşısına geçti "ben bir defa dedim, ikinci kez dememe gerek var mı" dedi sesin de bariz tehtit vardı
Batu bey ve Taner sustu
Neden mi?
Seher hanım namı değer Avukat Seher Karadağ
Aile şirketleri onun üzerine ve bütün şirketler ile uçtan uça alakalı ve bağlantılı ve en ufak şeyde diğer şirketler de gider, hepsi aynı anda büyük çöküş ha!
"teşekkürler beyler" dedi Seher hanım Eyşan'a bakmaya gidip....