Mason Stan'in dükkanına gitti. "Stan iyi misin? Bir şey oldu mu?" diye sordu.
"Önemli bir şey yok. Edalyn fazla abarttı." dedi Stan.
"Emin misin?" diye sordu Mason telaşlı bir şekilde.
"Evet kesinlikle."
"Sen bilirsin."
...
"Bir şey olmuş mu?" diye sordu Jason.
"Hayır." dedi Mason.
"O zaman hadi gidelim. Bana anlatman gereken çok şey var."
"Zamanında benimle ilgili olsaydın şu anda anlatmam gereken çok şey yoktu."
"Bununda suçlusu ben oldum."
"Evet kesinlikle."
...
"Hayır öyle değil. Prens canavarın kalbini söktü. Canavar prensi öldürmedi." dedi Mason
"Bu nasıl bir efsane kitabı?" diye sordu Jason.
"Teknik olarak bu bir masal kitabı. Bunu bile bilmiyorsan işimiz var."
"Dur bir dakika yani sen kitap okumaya başladığın zaman masal kitabı mı okuyordun?"
"Ne demişler efsaneler çocuklar için uydulurmuş masallardır." dedi Mason ve Jason şaşkın bir şekilde bakmaya başladı. "Sen ciddi misin? Bunu gerçekten bilmiyor muydun?"
"Evet bunu bilmiyordum. O zaman sen bunu bile bile nasıl kitapları okumak istiyordun?"
"Abi biliyor musun? İyi ki ben kitapları okudum. Onlar sayesinde ben asla 'asla' demedim. Yani mesela... Ben bu yaşımdan sonra asla efsaneler ile ilgili kitaplar okumam... gibi. Çünkü bazen bu kitaplarda kahramanlar asla yapmam dedikleri şeyleri yapmak zorunda kalıyor. Ne de olsa ben de kendi hayatımın kahramanıyım."
"Hiç böyle düşünmedim... Aslında biliyor musun? Ben şu anda..."
"Asla yapmam dediğin bir şeyi yapıyorsun." dedi Mason ve Jason yine şaşkın bir şekilde bakmaya başladı. "Bunu bilmeyecek kadar... saf değilim."
"O safın yerine hangi kelimeyi koymak istediğini çok iyi anladım ama sen öyle biri değilsin... Ayrıca sen öyle dediğimi nereden duydun?"
"Boş ver gitsin. Artık bunun bir önemi yok."
"Sen öyle diyorsan."
...
Jason kapıyı tıklattı. "Girebilir miyim?"
"Gel baba." dedi Logan.
Jason içeri girdi. "Ne yapıyorsun?"
"Kitap okuyorum."
"Aferin sana. Benim canım oğlum." dedi Jason ve Logan'ın saçlarını öptü.
"Baba senin arkanda bir şey mi var?" diye sordu Logan heyecanlı bir şekilde.
"Evet. Arkamda bir şey var. Ne olduğunu tahmin et."
"Kitap!"
"Doğru tahmin." dedi Jason ve kitabı ona verdi.
"Baba bu harika bir şey. Çok teşekkür ederim." dedi Logan ve Jason'a sarıldı.
"Önemli değil canım oğlum. Başka istediğin bir kitap olursa söyle." dedi Jason ve odadan çıktı.
"Her şey yolunda mı?" diye sordu Jane.
"Evet hem de her şey yolunda. Az önce olanlar beni çok iyi hissettirdi."
"Sana söylemiştim. Mason her ne olursa olsun yardım etti."
"Benim için değil. Logan için yaptı. Yani beni asla affetmedi. Hiçbir zaman beni affetmeyecek."
"Kusura bakma ama Mason sandığından daha fazla haklı. Ne de olsa önce anne ve babasını kaybetti. Sonra abisi onu evden attı."
"Ben de anne ve babamı kaybettim. Onun için zor ama benim için kolay mı sanıyorsun?" diye sordu Jason. Gözleri dolmuştu.
"Bu arada Mason bir yeğeni olduğunu öğrenince ne dedi?"
"Onun bir amcası olduğunu bilmesine gerek yokmuş. Ne de olsa sadece bir süre yardım edecekmiş."
"Tamam o zaman."
...
"Keşke Mason Watson bizim bir akrabamız olsaydı. Okuldaki çocuklar benim peşimde dolanırdı." dedi Logan. Sanki bunu söylerken aynı zamanda hayalini kuruyordu.
Jason hiçbir şey belli etmeden konuşmak istiyordu ama nasıl olacağını bilmiyordu. "Ama öyle bir şey olmayacak." diyebildi en sonunda.
"Biliyorum baba ama ister istemez hayalini kuruyorum. Onunla tanışmayı çok istiyorum."
"Belki onun için bir şey yapabilirim." diye fısıldadı Jason.
...
"Hayır. Hayatta olmaz." dedi Mason.
"Bizim anlaşma sadece bir amcası olduğunu bilmesine gerek yok anlaşması. Ama bu çok farklı bir şey. Bu yaşında en büyük kahramanı ile tanışmasına izin ver. Özellikle de bu yaşında... Mesela onun yerinde olsan en sevdiğin yazar ile tanışmak istemez miydin?"
"Bir düşünmek istiyorum."
...
"Teşekkür ederim." dedi Jason.
"Önemli değil." dedi Mason ve kapıyı kapattı. "Sakın zihnimi okuma."
"Ne olduğunu anlamak için zihin okumaya gerek yok." dedi Hunter.
"Ne yapacağımı bilmiyorum."
"O senin yeğenin ve sana ihtiyacı var. En azından seninle tanışmaya hakkı var."
"İnan bana bunu biliyorum ve abimin yaptığı şeyi ona ödetmek istemiyorum. Bir yandan da o bana bağlanırsa..."
"O mu sana yoksa sen mi ona?"
"Sana zihnimi okuma dedim ama ben de bunun cevabını bilmiyorum."
"En azından bir görüş. Bundan asla korkma. Ayrıca öyle bile olsa o senin yeğenin."
...
"Sana bir sürprizim var." dedi Jason.
"Ne sürprizi baba?" diye sordu Logan.
"Merhaba Logan." dedi arkadan bir ses.
Logan arkasını döndü ve "Mason Watson!" diye bağırdı.
Mason yanına oturdu ve "Nasılsın?" diye sordu.
"İyiyim ama nasıl?"
"Baban bana sosyal medyadan mesaj attı ve seni anlattı. Ben de senin ile tanışmak istedim."
"Bu harika bir şey." dedi Logan ve Jason'a sarıldı. "Teşekkür ederim baba."
...
"Fikrini ne değiştirdi?" diye sordu Jason.
"Her ne kadar bu boyutta gerçek olmasa da benim de bir oğlum var." dedi Mason.
"Yine de teşekkür ederim."