İçeri girdiğimizde birkaç kişi vardı. Düğün salonunun içi, dışından daha iyi gibiydi. Çok parlak ışık bir disko topundan geliyordu. Anlamsızdı. Kim balo başlamadan disko topunu açardı ki? ‘’Bu çocukta bir şeyler var.’’ Diye iç geçirdim.
Bir masaya oturduk. İkimizde tek kelime etmiyorduk. Alice etrafı süzüp duruyor, ben ise yemeğin nasıl olacağını düşünüyordum. 30 dakika sonra diğer konuklar gelmişti. Herkes de afallamıştı. Sanırım kimse böyle bir şey hayal etmemişti.
Sonra o çocuk geldi. Sahneye çıktı. Ve sahte bir gülümsemeyle herkesi selamladı. Ardından şunu dedi:
‘’Arkadaşlar, benim adım Marie. Bu baloya geldiğiniz için teşekkür ederim. Buraya ‘zorunlu olarak’ geldiğiniz bildiğim için, size bir sürpriz yapacağım. Beğeneceğinizi umuyorum.’’ Dedi. Sonra garsonlara göz kırptı ve devam etti. ‘’Şimdi biraz enerji için, garsonlarımız size güzel içeceklerden servis edecek.’’
Garsonlar içecekleri her masaya koymaya başladılar. Bana verdikleri içecek bir tuhaf kokuyordu. Anlam veremedim. İçmedim ve masaya koydum. İştahımda yoktu.
Alice’e baktım. O da normal görünüyordu. Son yudumu içerken etrafına bakındı. Sonra bana bakıp, ‘’Belki kızın durumu o kadar iyi değildir. Nerden bilebiliriz ki? Boşuna endişeleniyorsun, Marie iyi biri. Eğer Vanessa olsaydı çoktan bayılmıştık. Vay be! Neyse kız. Ben şurada iki dakika kurtlarımı döksem olur mu ayoool !?’’ Dedi.
Ardından Marie’den bir konuşma geldi:
‘’Evet arkadaşlar. Enerjimizi aldığımıza göre, baloya başlayabiliriz. Hadi yakalım bu pisti!’’ diye bağırdı.
‘’Boş ver bu olanları be! Hadi bakem. Dance time!’’ Diye ayağa fırladı Alice. ‘’Kız dur ne heyecan yaptın.’’ Suratımı yüzüne vurdum aniden. Ama beni dinlemedi ve çılgınca dans etmeye başladı. Alice hiç böyle davranmazdı, gayet iyi bir hanımefendiydi. Güzel ve zeki biriydi. Ama çıldırmaya başlamıştı. Onu izlerken arka masada biri koca bir çığlık attı. Arkama bir baktım. O kız masaya çıkmıştı. ‘’Ağağağağağğağağağ.’’ Diye çığlık atmaya başlamıştı ve masadaki her şeyi (ne kadar bağırırsa o kadar) yere döküyordu.
‘’Allah’ım. Ne oluyor.’’ Diye düşünürken yüzüme bir şey geldi. Peçete. Bir baktım o tarafa. Bir çocuk herkese bir şeyler atıyordu.
Sonra bir anda herkes çıldırdı. Herkes bağırıyor, bir şeyler fırlatıyor, özürlü hareketleri yapıyordu.
Kaçmaya başladım ve bir odaya girdim. Odada Marie vardı. ‘’Marie. Bir şeyler oluyor. Herkes delirdi.’’ Dedim. Ancak o bana korkunç bir sırıtmayla gülümsedi. ‘’Merak etme. Yakında hepsi uyuyacak. Sana da uyku ilacı hazırladım. Ve bu arada bana Marie deme. Vanessa de lütfen.’’
Bir şişe çıkardı ve boğazımı sıktı. Bana şişenin içindeki içeceği sıvı güç bela içirdi. Yere attı ve karnıma basmaya başladı. Etraf kararıyor…