Alice’i bekliyordum. Kapıda Instagram’a bakıp, baloyu yapan çocuğun güvenilebilir olup olmadığını hesaplıyordum. Birden kapı açıldı. Kırmızı güzel bir elbise giymiş, (size anlattığım balodan kala) yaralı gözündeki bandajını süslemişti.
Benim yemyeşil elbisem asla ondan güzel olamazdı. Ama bir balo için harikaydı.
Apartmandan indikten sonra telefondan bir taksi çağırdık. Derken teyzem mesaj attı:
‘’Dikkat ette, geçen mezuniyet balosu gibi olmasın .’’
Hemen ona mesaj atmak için whatsapp’a girdim. Ve ona şunu yazdım:
‘’Bu sefer o kızı görürsem, 30 yıllık bir hapis cezası için mahkemeye başvururum. Hadi bayss 😁.’’
Tam kuzenimin mesajına cevap verecektim ki, Alice bana mesaj attı. Şöyle yazıyordu:
‘’Eee ne zaman geliyor taksi, madam Tara ??? 😁’’
Arkama baktığımda kıs kıs gülüyordu. Ben de ona şunu yazdım:
‘’Uygulamada 7 dk yazıyor, Bayan Alice. 🚕’’
Taksi gerçektende 7 dakikada geldi. O taksiyi beklerken, Alice ile mesajlaştık. Sonra bir baktım: Ne kadar boş insanlarız!
Neyse işte. Taksiye bindiğimizde telefonu çantama koymuş, dışarıyı izleyip baloyu hayal ediyordum. Sonra aklıma o balo geldi. Size anlattığım deniz balosu:
-Geminin motorunun patladığı o balo.
-Olivia’nın öldüğü o balo.
-Ethan’ı denize attığım o balo.
-Vanessa’nın tutuklandığı o balo.
-Ve… Sadece eğlenemek isteyen öğrencilerin, öldüğü o balo…
Bu eksileri sayarken Alice yüzümden tedirlendiğimi anlamıştı sanırım. Böyle düşünürken elimi bir anda tuttu. Ona yüzümle neleri düşündüğümü anlattım. Oda sakince ‘’Boş ver onu Tara. Hem bir gemide balo yapmayacağız. Aşırı lüks ve güvenli bir salonda balomuzu yapıcağız. Güven bana.’’ Dedi. Sadece ‘’Tamam’’ dedim ve aklıma başka şeyler getirmeye çalıştım.
Aradan on beş dakika geçtiğinde tam adresteydik. Ama tuhaftı. O salon, eski püskü bir düğün salonuydu. Yanında kapanmış bir hapishane vardı.
‘’Sence doğru yerde miyiz?’’ dedi heyecanla.
‘’Bilmem. Dur bi konuma bakıyım.’’ Dedim ve telefonu, çantadan çıkardım. Konuma baktığımda doğru yerdeydik.
‘’Konum tam burayı gösteriyor. Etrafa bakalım bence.’’
‘’Mantıklı. Sen şuradan git, bende buradan gideyim. Tamam mı?’’
‘’Tamam.’’ Dedim ve ayrıldık. 5 dakikada her yeri dolaştım ancak hiç öyle bir yer yoktu. Geri döndüğümde Alice beni bekliyordu. ‘’Eee. Ne buldun ? Var mı öyle bir yer?’’ dedi.
‘’Yok. Her yana baktım. Ama yok. Sen buldun mu?’’.
‘’Hayır.’’ Dedi. ‘’Bu eski düğün salonu sanırım giriş yeri. Artık girelim belki içi güzeldir.’’ Dedi.
‘’Tamam. Hadi bakalım.’’ Düğün salonunun için insanı kör eden bir ışık alıyordu. Zar zor olsa da içeri girdik.