Bir Eylül gecesi ve günlerden pazartesi.
Ben yine uyku tutmadı diye yazıyorum.
Hava ise çok soğuk, sanki kış gelmiş gibi.
Ben yine o sıcacık tenini özlüyorum.
Ben resmen beş duyu organım yapmışım seni.
Nefes alıyorumda koku alamıyorum.
Bakıyorum ama hiç bir şey görmüyorum.
Dokunabilsemde her şeye, hissetmiyorum.
Ben seni içime hapsetmişim sevgilim.
Burnum sadece senin kokunu anımsıyor.
Gözlerim her yerde senin çehreni görüyor.
Avuçlarım sana dokunmayınca sızlıyor.
Burada gezmedik tek bir yer bırakmadım.
Ait hissetmek için her türlü ortama daldım.
Bir gün parkta, başka bir gün bankta sabahladım.
Yere göğe sığamadım çünkü ruhumu seninle bıraktım.
Dalga sesleri var ama sesin kadar huzurlu değil.
Gökte ki dolunay gözlerin kadar parlak değil.
Yoldaki çiçekler senin kadar güzel kokmuyor.
Aklım dönüp dolaşıp yine sende kalıyor.