Kalbimde büyük bir yerin vardı bir zamanlar.
Sıcacıktı içi.
Şimdi yoksun, sen olmayınca nasıl atar?
Anca üşür, titrer sensiz sevgili.
Benim bu gözlerim, bu ellerim ne yapsın,
Sana bakamadıktan, dokunamadıktan sonra?
Benim göğüsüm nasıl nefes alsın,
O nefes, kokunu getirmedikten sonra?
Bu rüzgar niye esiyor ki,
Senin zülfünü uçurmayacaksa?
Tepemde bu güneş neden doğuyor ki,
Senin yüzünü aydınlatmayacaksa?
Ne diye geldi bu bahar?
Saçlarına koymayınca güzel değil ki çiçekler.
Neden var bu bulutlar, yıldızlar, renkler?
Sensiz onların da solması gerekmez mi?
Peki ben neden varım ki sevgilim,
Dudaklarım güzel yüzünü öpemedikçe?
Ben niye yaşıyorum ki bu hayatı,
Varlığın kalbimi ısıtmadıkça?