Bahar güneşinin altında
Dönersin yüzünü güneşe, ay çiçeği gibi.
Parlar saçların, çiçeğin sarı yaprakları gibi.
Ve eğersin başını sağa, yorulmuş bir çiçek gibi.
Ama sonra batar güneş, doğar ay.
Gözlerin denizdeki yakamoza uzun uzun bakar.
Bulutlar dağılır, yıldızlar parlar gözlerin gibi.
Bir rüzgar çiçek kokularını uçurur bize, seni andıran.
Sonra ben sana bakarım
Ve utanırım kendimden.
Kokunu çiçeğe, gözlerini yıldıza benzettiğim için.
Yıldızları parlak sanmışım, gözlerini görene kadar.
Çiçeği güzel sanmışım, gülüşünü görene kadar.
Ve en kötüsü de,
Güneşin ısıttığını sanmışım, sen kalbimi ısıtana kadar.