Genelde her gün kitap okurdum ama bu odada bir tane bile kitap yoktu, artık bu durum can sıkıcı hale gelmeye başlamıştı bile benim için.
"Napıyorsun?" Duyduğum ses ile hemen arkamı dönmüştüm.
"LOKİ! Seni şerefsiz." Hemen yanında bulunan lambayı ona atmıştım ama içinden geçip gittiğinde gerçekten gelmediğini anlamıştım.
"Ağızına hiç öyle laflar yakışmıyor kız kardeşim." Loki çok sinir bozucu bir tavırla cevap verdiğinde sadece yüzüne baktım. Bazen konuşmak yerine bir bakış her şeyi anlatır.
"Değişmişsin."
"Değişmedim. Ben her zaman böyleydim kardeşim doğuşumda var." Loki konuşur iken onun böyle dinlemek istemiyordum tahammül edemiyordum.
"Biliyor musun? Seninle konuşmak dahi istemiyorum o yüzden uzatmadan git." Arkamı geri döndüm ve boş boş ellerimle oynamaya başladım.
"Ahh bu kötü oldu benim senin için büyük haberlerim vardı. Neyse sonra artık sen düşün tekrar geldiğimde eminim beni dinlemek isteyeceksindir, biz aynıyız." Loki'nin ortadan kaybolduğuna emin olduktan sonra o tarafa geri döndüm 'biz aynıyız? Bu da ne demekti?' Düşünmek istemediğim için bir dahaki gelişini bekliyecektim.
Su içmek için aşağıya mutfağa indiğimde daha önce burada görmediğim bir yüz daha vardı.
"Kimsiniz? Sizi burda hiç görmedim." Adamın mavi gözlerine bakarak cevap bekledim. Oda beni izliyordu.
"Aynı şey benim içinde geçerli. Burada bende seni ilk defa görüyorum." Adam kaşlarını çatarak elinde içkiyi masaya bıraktı ve bir adım atarak bana yaklaştı.
"Bir süre burada kalacağım. Thorun kardeşiyim." Suyumu son damlasına kadar içtiğimde tezgaha bırakıp tekrar konuştum.
"Sen?"
"Ben uzun bi süredir buradayım senin aksine bir kaç gündür görevdeydim o yüzden birbirimizi göremememiş olmalıyız." Olduğu yerde masaya yaslanmış benimle konuşurken
"Anladım." Uzatmak istemediğim için kafamı sallayarak odadan çıktım, merdivenlerden yukarı çıkıp odama girdim.
Düşünmek istemesemde bazı şeyleri yine ben istemeden zaten aklıma girmeye başara biliyordu beynim.
Lokiye o kadar gücenmiştimki aklımdan çıkmak bilmiyordu her zaman böyleydi ben onu böyle kabul edip sevdim. Thorda aynısını yaptı ama bu ona galiba yetmiyordu hep intikam peşindeydi.
Ne zaman sabah olduğunu bilmesemde jarvis isimli robotun konuşmasıyla yattığım yerden kalktım.
"Patron kahvaltının hazır olduğunu söylememi istedi efendim."
"Tamam." Morarmış göz altlarımı banyoda soğuk suyla yıkadıktan sonra aşağıya indim herkes yavaş yavaş yemek masasına oturmaya başlamıştılar.
"Günaydın kardeşim" Thor yanağımdan öperek yanıma oturmuştu.
"Sanada günaydın." Ağızımda bir şeyler geveledikten sonra tabağıma zeytin,peynir ve bir tanede haşlanmış yumurta almıştım.
"Çok uyuyamamış gibisin. Yatağın rahat değil miydi?" Tony'nin söylediği ile onun yüzüne baktım yorgunca.
"Yatakla alakası yok ben sadece yaşananlardan dolayı düşünmekten uyunmadım yoksa rahattı gerçekten." Kafasını olumlu anlamda salladıktan sonra çatalımı elime alıp sadece peynirle yumurtayı yemeye başlamıştım.
"Tabağına çok az şey almışsın, bir sürü şey var onlardanda al." Natasha bana gülümsemesini sunduğunda ayıp olmasın diye bende ona hafif bir şekilde gülümsemiştim.
"Fazla yemek yemem yine de sağol Natasha."söylediğim şeyden sonra aklıma küçükken kilom yüzünden dalga geçilmesi gelmişti. Ondan çok koyam babam Odin'nin biraz zayıflamam gerektiğini söylemesiydi o kadar kırılmış ve küçük düşürülmüştümki günlerce yemek yemediğim olmuştu. Hayla bu durumumu korumam gerektiğini düşünürüm yoksa yine beni sevmezler diye korkarım yada iğrenirler diye.
Kahvaltı bittiğinde gözüme gelen ışıkla odamdan geldiğini anlamıştım hemen içeri girdiğimde Loki içeride oturmuş beni bekliyordu yine hologram hali olduğuna emindim.
"Ne var yine?" Kapımı kapatarak yanına gittim.
"Öğrenmek istemiyor musun? Seni nasıl kandırıp ailenden uzaklaştırdıklarını?" Duyduğum şeyler yerimde donmuş kalmıştım. Bu neyden bahsetiyordu? Kandırmak? Ailemden ayırmak mı? Ne yani biz gerçek bir aile değil miydik? Hepsi bir yalan mıydı?
Daha fazla dayanamayarak yere bayıldığımda en son Loki'nin gerçekten endişelenip yanıma gelmesiydi elinin tenime değmesiydi. Gerçekten burdaydı.
Genelde her gün kitap okurdum ama bu odada bir tane bile kitap yoktu, artık bu durum can sıkıcı hale gelmeye başlamıştı bile benim için.
"Napıyorsun?" Duyduğum ses ile hemen arkamı dönmüştüm.
"LOKİ! Seni şerefsiz." Hemen yanında bulunan lambayı ona atmıştım ama içinden geçip gittiğinde gerçekten gelmediğini anlamıştım.
"Ağızına hiç öyle laflar yakışmıyor kız kardeşim." Loki çok sinir bozucu bir tavırla cevap verdiğinde sadece yüzüne baktım. Bazen konuşmak yerine bir bakış her şeyi anlatır.
"Değişmişsin."
"Değişmedim. Ben her zaman böyleydim kardeşim doğuşumda var." Loki konuşur iken onun böyle dinlemek istemiyordum tahammül edemiyordum.
"Biliyor musun? Seninle konuşmak dahi istemiyorum o yüzden uzatmadan git." Arkamı geri döndüm ve boş boş ellerimle oynamaya başladım.
"Ahh bu kötü oldu benim senin için büyük haberlerim vardı. Neyse sonra artık sen düşün tekrar geldiğimde eminim beni dinlemek isteyeceksindir, biz aynıyız." Loki'nin ortadan kaybolduğuna emin olduktan sonra o tarafa geri döndüm 'biz aynıyız? Bu da ne demekti?' Düşünmek istemediğim için bir dahaki gelişini bekliyecektim.
Su içmek için aşağıya mutfağa indiğimde daha önce burada görmediğim bir yüz daha vardı.
"Kimsiniz? Sizi burda hiç görmedim." Adamın mavi gözlerine bakarak cevap bekledim. Oda beni izliyordu.
"Aynı şey benim içinde geçerli. Burada bende seni ilk defa görüyorum." Adam kaşlarını çatarak elinde içkiyi masaya bıraktı ve bir adım atarak bana yaklaştı.
"Bir süre burada kalacağım. Thorun kardeşiyim." Suyumu son damlasına kadar içtiğimde tezgaha bırakıp tekrar konuştum.
"Sen?"
"Ben uzun bi süredir buradayım senin aksine bir kaç gündür görevdeydim o yüzden birbirimizi göremememiş olmalıyız." Olduğu yerde masaya yaslanmış benimle konuşurken
"Anladım." Uzatmak istemediğim için kafamı sallayarak odadan çıktım, merdivenlerden yukarı çıkıp odama girdim.
Düşünmek istemesemde bazı şeyleri yine ben istemeden zaten aklıma girmeye başara biliyordu beynim.
Lokiye o kadar gücenmiştimki aklımdan çıkmak bilmiyordu her zaman böyleydi ben onu böyle kabul edip sevdim. Thorda aynısını yaptı ama bu ona galiba yetmiyordu hep intikam peşindeydi.
Ne zaman sabah olduğunu bilmesemde jarvis isimli robotun konuşmasıyla yattığım yerden kalktım.
"Patron kahvaltının hazır olduğunu söylememi istedi efendim."
"Tamam." Morarmış göz altlarımı banyoda soğuk suyla yıkadıktan sonra aşağıya indim herkes yavaş yavaş yemek masasına oturmaya başlamıştılar.
"Günaydın kardeşim" Thor yanağımdan öperek yanıma oturmuştu.
"Sanada günaydın." Ağızımda bir şeyler geveledikten sonra tabağıma zeytin,peynir ve bir tanede haşlanmış yumurta almıştım.
"Çok uyuyamamış gibisin. Yatağın rahat değil miydi?" Tony'nin söylediği ile onun yüzüne baktım yorgunca.
"Yatakla alakası yok ben sadece yaşananlardan dolayı düşünmekten uyunmadım yoksa rahattı gerçekten." Kafasını olumlu anlamda salladıktan sonra çatalımı elime alıp sadece peynirle yumurtayı yemeye başlamıştım.
"Tabağına çok az şey almışsın, bir sürü şey var onlardanda al." Natasha bana gülümsemesini sunduğunda ayıp olmasın diye bende ona hafif bir şekilde gülümsemiştim.
"Fazla yemek yemem yine de sağol Natasha."söylediğim şeyden sonra aklıma küçükken kilom yüzünden dalga geçilmesi gelmişti. Ondan çok koyam babam Odin'nin biraz zayıflamam gerektiğini söylemesiydi o kadar kırılmış ve küçük düşürülmüştümki günlerce yemek yemediğim olmuştu. Hayla bu durumumu korumam gerektiğini düşünürüm yoksa yine beni sevmezler diye korkarım yada iğrenirler diye.
Kahvaltı bittiğinde gözüme gelen ışıkla odamdan geldiğini anlamıştım hemen içeri girdiğimde Loki içeride oturmuş beni bekliyordu yine hologram hali olduğuna emindim.
"Ne var yine?" Kapımı kapatarak yanına gittim.
"Öğrenmek istemiyor musun? Seni nasıl kandırıp ailenden uzaklaştırdıklarını?" Duyduğum şeyler yerimde donmuş kalmıştım. Bu neyden bahsetiyordu? Kandırmak? Ailemden ayırmak mı? Ne yani biz gerçek bir aile değil miydik? Hepsi bir yalan mıydı?
Daha fazla dayanamayarak yere bayıldığımda en son Loki'nin gerçekten endişelenip yanıma gelmesiydi elinin tenime değmesiydi. Gerçekten burdaydı.
