Babası öldükten sonra, kızı yalnız kalmıştı. Trenin içindeki diğer insanlar da zombiye dönüşmüştü. Kızı, tek başına hayatta kalmak için mücadele ediyordu. Trenin üstüne çıkmıştı. Orada biraz yiyecek ve su bulmuştu. Ama çok uzun süre dayanamazdı. Trenin hareket etmesi gerekiyordu. Belki de başka bir şehirde kurtulanlar vardı. Belki de orada yardım bulabilirdi.
Kızı, trenin kontrol odasına girmeye karar verdi. Belki de treni çalıştırmanın bir yolu vardı. Belki de bir engel yoktu. Belki de sadece bir arıza vardı. Kızı, cesaretini topladı ve trenin içine indi. Zombilerden kaçınmaya çalıştı. Bazıları onu fark etti. Ona doğru geldi. Ama kızı, onlardan kurtuldu. Bir bıçak bulmuştu. Onları bıçakladı. Sonra, kontrol odasına ulaştı.
Kontrol odasında, bir sürü düğme, ekran ve kablo vardı. Kızı, bunların ne işe yaradığını bilmiyordu. Ama denemeye karar verdi. Rastgele düğmelere bastı. Ekranlara baktı. Kabloları çekti. Bir şeyler yapmaya çalıştı.
Sonunda, trenin motoru çalışmaya başladı. Kızı, sevindi. Treni hareket ettirmeyi başarmıştı. Ama sevinci kısa sürdü. Trenin önünde bir engel olduğunu gördü. Bir araba, trenin raylarının üzerine park etmişti. Tren, arabaya çarpmak üzereydi. Kızı, fren yapmaya çalıştı. Ama işe yaramadı. Tren, çok hızlı gidiyordu. Çarpışma kaçınılmazdı.
Tren, arabaya çarptı. Büyük bir patlama oldu. Tren, raylardan çıktı. Yan yattı. Kızı, kontrol odasından fırladı. Yere düştü. Başını çarptı. Kanlar içinde kaldı.
Kızı, bayıldı.
...
Kızı, gözlerini açtı. Etrafına baktı. Nerede olduğunu anlamadı. Bir hastane odasındaydı. Üzerinde beyaz bir örtü vardı. Yanında bir serum vardı. Odanın kapısı açıldı. İçeri bir doktor girdi. Kızı, doktoru tanıdı. Babasının arkadaşıydı. Onu ziyarete gelmişti.
Doktor, kızı görünce şaşırdı. "Sen nasıl?" diye sordu.
Kızı, "Neredeyim?" diye sordu.
Doktor, "Hastanedesin. Seni buraya getirdik. Tren kazası geçirdin." dedi.
Kızı, "Tren kazası mı? Ne tren kazası?" diye sordu.
Doktor, "Hatırlamıyor musun? Trenin raylardan çıktı. Sen kontrol odasındaydın. Seni oradan çıkardık. Ama çok yaralanmıştın. Başın kanıyordu. Seni ameliyat ettik. Şimdi iyisin." dedi.
Kızı, "Peki ya babam? Babam nerede?" diye sordu.
Doktor, "Baban... Baban öldü. Onu kurtaramadık. Üzgünüm." dedi.
Kızı, "Hayır. Hayır. Hayır. Bu olamaz. Babam ölmedi. Babam zombiye dönüştü. Ben onu gördüm. Onu bıçakladım. Onu öldürdüm." dedi.
Doktor, "Ne diyorsun? Zombi mi? Ne zombisi? Sen delirdin mi? Sen halüsinasyon görüyorsun. Tren kazası yüzünden travma yaşadın. Senin için bir psikolog çağırayım." dedi.
Kızı, "Hayır. Hayır. Hayır. Ben delirmedim. Ben halüsinasyon görmedim. Dünya zombiye döndü. Herkes öldü. Ben tek kaldım. Ben hayatta kaldım." dedi.
Doktor, "Tamam, tamam. Sakin ol. Senin için bir ilaç getireyim. Seni sakinleştirecek. Sonra konuşuruz." dedi.
Doktor, odadan çıktı. Kızı, yatağında kaldı. Gözleri dolu dolu oldu. Babasını düşündü. Onu çok özledi. Onunla tekrar görüşmek istedi.
Ama bunun mümkün olmadığını biliyordu.
Babası ölmüştü.
Ve onu öldüren de kendisiydi.