Aynı Evde Yabancı

Bu kitap sana kızmak için yazılmadı anne. Belki ilk kez gerçekten duyarsın diye yazıldı. Çünkü ben konuşurken hep bir şey daha önemliydi. Yorgunluğun, telefonun, başka insanların sorunları… Ama ben de çocuktum. Ve bir çocuk, anlaşılmadığında önce susmayı öğreniyor. İnsan en çok annesine anlatmak isterdi içini. Ben hep denedim. Sen hep “abartıyorsun” dedin. Sonra bir gün gerçekten sustum. Ve fark etmedin bile.