Bölüm 16 — Yanında
Deniz apartmana geldiğinde merdivenleri çıkmakta zorlanıyordu.
Ata bunu fark edince yavaşladı.
ATA:
"Yavaş yürü."
DENİZ:
"İyiyim."
ATA:
"Bunu bugün kaçıncı kez söyledin?"
Deniz hafifçe güldü.
DENİZ:
"Saymadım."
ATA:
"Ben saydım."
Deniz gülmeye çalıştı ama başı yeniden döndü.
Ata hemen kolundan destek oldu.
ATA:
"Tamam, artık konuşmak yok."
DENİZ:
"Emir mi veriyorsun?"
ATA:
"Evet."
Deniz istemeden güldü.
Sonunda kendi katlarına ulaştılar.
Deniz kapısının önünde durdu ve anahtarını çıkarmaya çalıştı.
Eli titriyordu.
ATA:
"Ver."
DENİZ:
"Ben açarım."
ATA:
"Deniz."
Deniz anahtarı ona verdi.
Ata kapıyı açtı.
Deniz içeri girip koltuğa oturdu.
Ata mutfağa geçti ve bir bardak su getirdi.
ATA:
"İç."
Deniz bardağı aldı.
DENİZ:
"Teşekkür ederim."
Ata ona baktı.
ATA:
"Bu sefer saymayacağım."
Deniz gülümsedi.
Bir süre sessiz kaldılar.
Ata, Deniz'in yüzüne baktı.
ATA:
"Biraz dinlen."
DENİZ:
"Sen gitmeyecek misin?"
Ata cevap vermedi.
DENİZ:
"Son zamanlarda zaten benden uzak duruyordun."
Ata gözlerini kaçırdı.
ATA:
"Ben sadece..."
Cümlesini tamamlayamadı.
Deniz merakla ona baktı.
DENİZ:
"Sadece ne?"
ATA:
"Hiç."
Deniz kaşlarını kaldırdı.
DENİZ:
"Sen de mi?"
Ata gülümsedi.
ATA:
"Ne?"
DENİZ:
"Benim 'hiç' kelimesinden nefret ettiğimi bilmiyor musun?"
Ata hafifçe güldü.
ATA:
"Tamam. Sonra konuşuruz."
Deniz başını koltuğa yasladı.
DENİZ:
"Tamam."
Ata gitmek için kapıya yöneldi.
Tam çıkacakken Deniz'in sesi duyuldu.
DENİZ:
"Ata?"
Ata arkasını döndü.
ATA:
"Efendim?"
DENİZ:
"Teşekkür ederim."
Ata birkaç saniye ona baktı.
ATA:
"Dinlen."
Kapıyı kapatıp çıktı.
Deniz gözlerini kapattı.
Ama birkaç dakika sonra kendisini daha kötü hissetmeye başladı.
Telefonunu eline alıp Athel'e mesaj attı.
DENİZ:
"Athel, kendimi çok kötü hissediyorum."
Cevap hemen gelmedi.
Deniz telefonu kenara bıraktı.
Bir süre sonra tekrar doğrulmaya çalıştı ama başı döndü.
Masaya tutunduğu sırada üzerindeki bardak yere düştü.
Sesle birlikte bardak kırıldı.
Deniz birkaç saniye olduğu yerde kaldı.
Sonra telefonunu tekrar eline aldı.
Athel'e mesaj yazdı.
DENİZ:
"Galiba gerçekten iyi değilim."
Bu mesajı gönderdikten sonra telefonu elinden düştü.
Deniz yere çömelip nefesini toparlamaya çalıştı.
Birkaç dakika sonra telefonu çaldı.
Athel arıyordu.
Deniz cevap veremedi.
Athel birkaç kez daha aradı.
Sonunda endişelenerek başka birini aradı.
Telefonun diğer ucundan bir ses geldi.
ATA:
"Alo?"
ATHEL:
"Ata, hemen Deniz'in evine git."
Ata'nın sesi bir anda ciddileşti.
ATA:
"Ne oldu?"
ATHEL:
"Çok kötü olduğunu söyledi. Sonra cevap vermeyi bıraktı."
Ata hiç düşünmeden ayağa kalktı.
ATA:
"Tamam. Ben gidiyorum."
Telefon kapandı.
Ata merdivenlerden aşağı doğru koşmaya başladı.
Acaba ne oldu? Deniz iyi olacakmı?