Bölüm 13 — Uzaklaşmak
Ertesi gün Deniz ofise geldiğinde her şey normalmiş gibi davranmaya çalıştı.
Athel her zamanki gibi neşeliydi.
ATHEL:
"Günaydın!"
DENİZ:
"Günaydın."
ATHEL:
"Bugün kahve içmeye gidiyoruz, kaçış yok."
Deniz gülümsedi.
DENİZ:
"Tamam."
Deniz masasına oturdu.
Bir süre sonra Ata geldi.
ATA:
"Günaydın."
DENİZ:
"Günaydın."
Ata kısa bir an Deniz'e baktı.
Sonra hiçbir şey söylemeden kendi masasına geçti.
Deniz onun davranışını biraz garip buldu.
-
Öğle arasında herkes birlikte kafeye gitmek için hazırlandı.
Athel çantasını aldı.
ATHEL:
"Hadi!"
Deniz ayağa kalktı.
Ata da yerinden kalktı ama kapıya yaklaşmadan önce durdu.
ATA:
"Benim biraz işim var. Siz gidin."
Deniz ona baktı.
DENİZ:
"Tamam."
Ata gülümsedi.
ATA:
"Sonra görüşürüz."
Herkes çıktı.
Deniz birkaç saniye arkasından baktı.
Athel bunu fark etti.
ATHEL:
"Ne oldu?"
DENİZ:
"Hiç."
Athel gülümsedi.
ATHEL:
"Sen de Ata gibi 'hiç' demeye başladın."
Deniz güldü.
Ama içinde garip bir his vardı.
-
Akşam iş çıkışında Deniz tek başına eve dönüyordu.
Apartmanın girişinde Ata'yı gördü.
DENİZ:
"Ata!"
Ata arkasını döndü.
ATA:
"Efendim?"
Deniz yanına gitti.
DENİZ:
"Son zamanlarda benden kaçıyorsun."
Ata şaşırmış gibi yaptı.
ATA:
"Hayır."
DENİZ:
"Evet."
Ata birkaç saniye sustu.
ATA:
"Sadece biraz yoğunum."
DENİZ:
"Eskiden böyle değildin."
Ata gözlerini kaçırdı.
ATA:
"Deniz, gerçekten bir şey yok."
DENİZ:
"Ben sana inanıyorum ama..."
Deniz cümlesini tamamlayamadı.
Ata ona baktı.
ATA:
"Ama ne?"
Deniz başını salladı.
Deniz:
"Hiç."
Ata hafifçe gülümsedi.
ATA:
"İşte şimdi sen de bana 'hiç' diyorsun."
Deniz istemeden güldü.
DENİZ:
"Çünkü sen de bana aynısını yapıyorsun."
İkisi birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra Ata:
"İyi geceler, Deniz."
DENİZ:
"İyi geceler."
Ata kendi katına çıktı.
Deniz ise arkasından baktı.
Bir şeylerin değiştiğinden artık emindi.
Ama bunun sebebini bilmiyordu.
-
Ertesi gün öğle arasında Ahmet, Ata'yı ofisin dışına çağırdı.
AHMET:
"Seninle konuşmamız lazım."
ATA:
"Tamam."
Birlikte biraz uzaklaştılar.
Ahmet doğrudan konuya girdi.
AHMET:
"Deniz'le konuştum."
Ata sessiz kaldı.
AHMET:
"Ve ona karşı hislerimi söyledim."
Ata'nın yüzü değişti.
ATA:
"Ne dedi?"
Ahmet birkaç saniye sustu.
AHMET:
"Benden hoşlanmadığını söyledi."
Ata derin bir nefes aldı.
ATA:
"Üzgünüm."
Ahmet başını salladı.
AHMET:
"Ben de."
Sonra Ata'ya baktı.
AHMET:
"Ama senin de ondan hoşlandığını düşünüyorum."
Ata cevap vermedi.
Ahmet'in yüzündeki ifade değişti.
AHMET:
"Yanılıyor muyum?"
Ata uzun süre sessiz kaldı.
Sonunda gözlerini kaçırdı.
ATA:
"Bilmiyorum."
Ama ikisi de bu cevabın gerçek olmadığını biliyordu.