O gece herkes uyuyordu. herkes... ben hariç. Çünkü bazı sırlar karanlıkta saklanır, ve ben o fısıltıyı ilk kez o gece duydum. Herkesin sırlarını sakladığı bu şehirde en tehlikeli sır benim kanımda akıyordu. Geceleri rüyalarıma giren o fısıltılar normal değildi .Çünkü hiç bir çocuk daha önce hiç görmediği sembolleri çizerek uyanmazdı .Geceler o rüyalarla geçiyordu
o gece uyandığımda il yaptığım şey nefes alışımı saymak oldu, . Annem küçükken öğretmişti bunu bana ''korktuğunda gerçekleri say'' derdi '' gerçekler insanı yerde tutar ''
bir. yatağım
İki. pencereden sızan sokak lambası
üç. Koridordan gelen babamın boğuk öksürük sesleri
gerçekti...evdeydim kalbim hala hızlı atıyordu ama kendimi zorladım. Rüyaydı. Yine aynı rüya, simsiyah bir silüet ,yüzü olmayan bir gölge... her gece aynı yerinde durur her seferinde daha da yaklaşırdı. Bu kez konuşmuştu
'' artık gelmelisin ''
yatağın kenarına oturup başımı ellerimin arasına aldım. ''saçmalık '' diye fısıldadım '' sadece kabus ''
kapım hafifçe aralandı.
''olivia ?'' Annemin sesi, karanlığın içinden gelen bir ışık gibiydi ''buradayım '' dedim hemen annem odaya girdi, yatağın kenarında oturdu, elini saçlarımda gezdirirken konuştu ''yine mi rüya '' ''evet, ama geçti ''
geçmemişti. Ama anneme bakarken bunu söylemek kolaydı, çünkü o burdaydı hep olduğu gibi .koridordan abimin sesi geldi '' yine mi kabus timi iş başında '' gülümsedim . ''bu sefer sen yoktun'' ''ben olsam kesin kahraman olurdum ''
kapı kapandığında odada yalnız kaldım ama içimdeki korku azalmıştı
sabah kahvaltı da her şey olması gerektiği gibiydi.
annem çay dolduruyor, babam gazeteyi okuyor abim telefonuna bakıyordu. bir an için aynanın yüzeyi karardı, gözlerimi kırptım
Yoktu.
olivia dedi annem'' tostun yanıyor'' geliyorum dedim .Aynadan gözümü ayırdım. Abim bana baktı ''yine dalıp gittin '' gülümsedim, konu kapandı ama aynanın beni izlediğini hissediyordum
merakıma yenik düşüp aynanın karşısına doğru gittim .Cam yüzeyi dalgalandı, sanki cam değil de derin bir suydu. kalbim sıkıştı ama bağırmadım, çünkü hala evdeydim onların yanındaydım.
bu gerçek değil diye fısıldadım elimi kaldırdım ve dokunduğum anda dünya nefesini tuttu .
BÖLÜM SONUUUUU
