İçeriğe geç

Ayın Koruyucusu Kani

Bölüm 4 · 3 dk okuma

Ayın Koruyucusu Kani

Bölüm 4

Ayın Koruyucusu Kani 4. Bölüm

ʘ⁠‿⁠ʘ Esil'den (⁠✿⁠^⁠‿⁠^⁠)

Ben onu gizlice dinlerken o beni gördü ve yanıma geldi.

Sonrası karanlık gözlerimi açtığımda yatağımdaydım saate baktığımda 09:12 'ydi ne yani şimdi bu gördüklerim bir rüyaymıydı

Etrafa baktım acaba kütüphanede bulduğum kitabı nereye koydum diye eğer o kitap buradaysa bu gördüklerim rüya değil gerçektir o kitapta bunun kanıtı.

Etrafa baktım ama kitap hiç bir yerde yoktu .

Yoksa gerçekten gördüklerim rüyamıydı, ama bu nasıl olur gördüklerim nasıl gerçek olamaz işte bu çok tuhaf ,

Kolyem üzerimde mi diye baktığımda yerinde değildi , kolyemi belki odamdadır diye aradım ama yok kolyem nerede kayıp mı oldu yoksa

Belki salonda düşürmüşüm diye baktığımda salonda koltukta biri oturuyordu beni görünce şu kelimeler döküldü ağzından ;

Seni Yıldız Tuzağında bekliyor olacağım

Uyku sersemi belki olmayan şeyleri görüyorum diye gözlerimi ovuşturduğum da karşımdaki kişi yerinde duruyordu ve şunu söyledi ;

Seni Yıldız Tuzağında bekliyor olacağım yardımına ihtiyacım var lütfen bana yardım et bana sadece sen yardım edebilirsin

Sonra da gitti. Bu olana inanamıyorum o adam gerçek mi yoksa ben mi hayal gördüm.

Biraz önceki adamın dediği Yıldız Tuzağı yerini kahvaltı ettikten sonra araştıracaktım. Kahvaltı hazırlamak için dolabı açtığımda dolabta kahvaltılık hiçbirşeyin olmadığını gördüm , ve pijamalarımı çıkartıp altıma bol bir pantolon üstümede bir sweatshirt giyip evden çıktım.

Markete giderken ara sokakta bir adamın bir kadını taciz etmeye çalıştığını gördüm, gidip kadını kurtardım ve gitmesini söyledim, sadece ben ve adam vardık adam bana doğru gelmeye başladı.

Adama yanıma yaklaşmamasını söyledim, adam beni dinlemedi ve üzerime gelmeye devam etti.

Tam beni duvarla arasına alıyorken bir adam geldi ve beni kurtardı.

Beni kurtaran kişi adama sert bir yumruk atmıştı adam yumruğun etkisiyle yere düştü ve hızla yerden kalkıp buradan uzaklaştı.

Beni kurtaran adam yanıma geldi ve beni ara sokaktan çıkardı ve bana sordu ;

Adam : Hanımefendi iyisiniz değil mi ? , o adam size birşey yaptı mı ?

Esil : Hayır bana bir şey yapmadı , iyiyim ben beni kurtardığını için teşekkür ederim.

Adam : Rica ederim kim olsa aynı şeyi yapardı dedi, ve sonrada gitti.

O gittikten sonra ben de markete doğru yürümeye devam ettim , markete vardığımda kahvaltılık birşeyler aldım ve parayı ödeyip eve doğru yürümeye başladım.

Eve doğru yürürken sabah salonda duran adamın söyledikleri aklıma geldi. Adamın beyaz teni ve pamuk şekeri mavisi saçları vardı.

Bana Yıldız Tuzağı denilen yere gelmemi söylüyordu , ama Yıldız Tuzağı denilen yerin nerede olduğunu bilmiyorum.

Aklımdaki bu düşünceleri bir köşeye attım ve eve doğru yürümeye devam ettim.

Eve vardığımda direk mutfağa girip kendime birşeyler hazırladım ve yedim sonrada kahvaltılıkları dolaba yerleştirdim.

Bulaşıkları bulaşık makinesine dizdim ve odama gidip Yıldız Tuzağı denilen yeri araştırmaya başladım.

1 saatin sonuda Yıldız Tuzağı denilen yerin eski bir park olduğunu öğrendim daha öncesinde Yıldız Tuzağında Aromlular yaşıyormuş , Yıldız Tuzağı onların tapınaklarının olduğu yere verilen isimmiş daha önce masamın üzerinde bulduğum kağıttaki yazının Türkçesi Yıldız Tuzağı ,

Yıldız Tuzağını da araştırdım oraya gitmem gerekiyor .

V⁠●⁠ᴥ⁠●⁠V Yazardan ◖⁠⚆⁠ᴥ⁠⚆⁠◗

Esil Yıldız Tuzağına gitmek için taksi çağırdı.

Taksici geldiğinde çantasının içine gerekli olabilecek bir kaç eşya koydu ve çantası alıp evden çıktı. Taksiciye gideceği yeri söyledikten sonra 5 saat içinde Yıldız Tuzağına vardı.

Esil orada büyük bir sürpriz ile karşılaşacak bu sürpriz onun hayatının dönüm noktası olacak ve daha hayatı yaşamaya yeni başlayacak.

(⁠‘⁠◉⁠⌓⁠◉⁠’⁠) Esil'den (⁠‘⁠◉⁠⌓⁠◉⁠’⁠)

Yıldız tuzağına vardığımda hava kararmak üzereydi , evden çıktığımda saat 2'yi geçiyordu.

Yıldız tuzağına gelmek biraz uzun sürmüştü çünkü şehirden uzakta bir yerdeydi, biraz etrafı dolandığımda güzel bir yere geldiğimi fark ettim.

Etrafta ne var ne yok diye bakmam yarım saatimi almıştı. Artık hava tamamen kararmıştı, ay gökyüzünde parıl parıl parlıyordu, karanlık etrafı loş bir ışıkla aydınlatıyordu.

İşte o an bir ses duydum etrafa bakımaya başladım ses

in sahibi nerede diye , sanki ses çalıların arkasından geliyordu .

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.