Ay ışığında büyü

Ay, Elaria topraklarını gümüşi bir örtüyle sararken, krallığın üzerinde asırlardır süren bir sır yeniden uyanıyordu. Dağların doruklarına kadar uzanan sis, büyüyle örülü bu diyarın her köşesinde yankılanan eski bir kehanetin fısıltılarını taşıyordu. Elaria Krallığı görkemliydi; mermerden yapılmış sarayları, kadim kitaplarla dolu kütüphaneleri, ve büyünün sadece bir ayrıcalık değil, aynı zamanda bir lanet sayıldığı yüksek kuleleriyle. Her ruhun bir kaderi vardı bu diyarda — kimi kaderini kucaklar, kimi ondan kaçar; ama hiçbiri ondan saklanamazdı. Lyara, bu karanlıkta parlayan bir yıldız gibiydi. Sarayın gölgelerinde büyümüş, kimliği gizlenmiş bir genç kadındı. Ay ışığıyla şekillenen büyüsü, hem mucize hem de tehdit olarak görülüyordu. Halktan biri sanılsa da damarlarında kraliyet kanı akıyor, geçmişin gölgeleri onu usulca çağırıyordu. Dostları vardı – kimisi sadık, kimisi sahte. Ablası Althea, tarot kartlarıyla geleceği okur, kendi sırlarıyla savaşıyordu. Norelle, duygularla oynayan prenses, korkusuzca yanında duruyordu. Kael ise... sarayın duvarları içinde yasak bir aşkın taşıyıcısıydı. Ve ihanetin soğuk soluğu Rhianon’un gülüşünün ardında gizleniyordu. Ay, her gece biraz daha parlarken Lyara’nın kaderi örülmeye devam ediyordu. Kan, büyü, aşk ve ihanetin birbirine karıştığı bu yolculukta; seçimler sadece hayatları değil, krallığın geleceğini de belirleyecekti.