İçeriğe geç

Ay Işığında

Bölüm 10 · 1 dk okuma

Ay Işığında

Bölüm 10

GEÇMİŞ

Minicik elleriyle kumandayı çevirmeye çalışan Masal.

Tüplü televizyondan çizgi film izliyordu. Kızmamaları için çok sessizdi Masal.Korkuyordu onlardan minicik olmasına rağmen çok olgun davranıyordu o küçük kız.

"Kıs sesini adam uyuyor içerde."

"Tamam anne özür dilerim."

6 yaşındaydı o kız

Annesi , babası tarafından sevilmeyen kız 6 yaşında idi.

O kadar kötü durumdalardıki. Bazenleri yemek yemeği bile aksatıyorlardı.O küçük kız çok bakımsız , sağlıksız ve sevgi neydi bilmiyordu.

O kadar güzeldi o haliyle bile . Yeşil gözleri, dolgun dudakları, buğday teni ve turuncu saçlarıyla adeta parlıyordu.

"Git üstüne başına bir şey giy."

"Niye anne?"

"Giy dediysem giy."

"Tamam."

Dedi ve minicik adımlarıyla kıyafet dolabını açtı ve en sevdiği elbisesini giydi neden hazırlandığını bilmeyen masal , şimdiki annesinin onu almaya geldiğini bilmiyordu ...

💫💫

Emreye hala şok içinde bakıyordum bu dediklerini inanamıyordum yani inanmak istemiyordum aslında sandalyeden kalktığımı hatırlıyorum masadan ilerlemek için adımlar atmaya çalışıyordum ama gerçekten adım atıyor muydum nasıl adım atıyordum yavaş mı hızlı mı yoksa aslında bir rüya mı görüyordum bunların hiçbirini anlam veremedim gözlerimden akan yaşlar etrafı bulanıklaştırmaya başladı ayakta duramaz hale geldiğimde Dizlerimin üstüne çöktüm restauranttaki Herkes bana bakıyordu bunu anlayabiliyordum ama şu an benim hiç umurumda değildi.

Dizlerimin üstüne çöktüm de hüngür hüngür ağlamaya devam ederken etrafı Bulanık görmeye başlarken bir anda siyahlaşmaya başlamıştı en son hatırladığım şey buydu.

💫💫💫

Gözlerimi açtığımda bembeyazdı etraf ne olmuştu bana Cennet'e falan mı düşmüştüm.

Gözlerimi hafif hafif aşağı indirdiğimde sağa sola baktığımda Tam karşımda Atlası gördüm sanırım cidden cennete düştüm hayatımın aşkını falan

dilemiştim yoksa bunların başka açıkladı olamazdı.

Atlas

"Uyandın."

Bölüm sonu

1 yorum