Asaf Demirkıran
Adamlarımın haberi ile yola çıktık, çok varmadan siyah range rover görünce arabayı hızla yana çektim ve hızlıca arabadan inerek gece'nin yanına koştum.
Kazayı ablamın yaptırması beni dahada çaresizliğe itiyordu. Kaza yeni olmalı ki arabadan daha yeni dumanlar çıkıyordu.
Arabanın kapısını açtım, gecenin emniyet kemerini takmadığını görünce sabır çektim arkadan "Efendim biraz acele etmelisiniz durumu kötü gibi, bırakn biz çıkartalım" dedi hiç düşünmeden "hayır" diyerek gecenin ayağını kurtardım ve kucağıma alarak arabadan hızlıca uzaklaştırdım.
Ahmet "Arabanın halini gör mıyor musun pert olmuş" Ahmete "Çok uzatmada doktora haber ver, dağ evine gelsin," Ahmet dediğimi onaylıyıp hızlıca telefonunu eline aldı, doktoru arıyordu.
Vakit kaybetmeden geceyi arabanın arkasına yatırdım, ve öne bindim. Nerdeyse yirmi dakika olmadan eve ulaşmıştık, arabayı park edip, geceyi kucağıma aldım, içimden "neden bu kadar hafifsin, ne yiyorsun sen kuş kadarsın" dedim ama bunu ona söylemeye cesaret edemezdim,
çünkü iki üç yumrukta bayıltacak güce sahipti, içimdeki sesi susturup eve girdim ve yatak odasına görüp bıraktım. Doktor kapıyı kapatarak geceyi görmemi engelledi.
𖣙
Geçmiş
Yazar anlatımıyla
Parktaydılar, babası Hakanı zor ikna edip getirmişti, salıncağa doğru giden minik Geceyi yere düşünmüştü bir kız, yardım etmek yerine gülmeyi ve "Sen salıncağa binemezsin, çirkin şey" diyerek dalga geçmeyi tercih etmişti.
Minik Gecenin üstünde kedili beyaz bir tişört altında ise mini kot şort giymişti. Düştüğü için çorabı yırtılmış ve dizindeki deri sorulmuştu, Etrafa bakıp Armeni arayan minik Gece Armeni bulamamıştı.
Ağlamaya başlayan minik Geceyle dalga geçmeye başlayan kız gülüyordu, yanlarına bir erkek çocuğu geldi. Gülen kızı itleyip minik geceye elini uzattı. Minik Gece ilk elin sahibine birde erkek çocuğuna baktı, elini uzatarak erkek çocuğunun elini tuttu ve ayağı kalktılar.
Banka doğru ilerleyip oturdular, erkek çocuğu minik geceye peçete uzakttı. Peçeteyi alıp kanayan dizini sildi minik gece. Erkek çocuğu minik Geceye elini uzattı ve "tanışalım mı, benimde arkadaşım yok" dedi minik Gece erkek çocuğunun elini tuttu ve "Gece kurtay" dedi erkek çocuğuda, "Asaf Demirkıran" dedi
saatlerce oynadılar, güldüler sonra minik gecenin babası Hakanın sesi duyuldu "Armen, Gece hadi çocuklar" demişti minik gece hemen Asafa dönüp "benim gitmem gerek görüşürüz" diyerek Asafa sarıldı, Asaf bu hamleyi beklemiyormuş ki ilk önce donup kaldı. Kimse Asafı sevmezdi, ailesi bile ama ilk defa biri onu sevmişti, Ondan ayrılan Minik Gece ona bakıp gülümsemiş sonra sesin geldiği tarafa doğru koşmuştu.Asaf sese doğru koşan kız çocuğunu izledi, o gittiğinde sanki hayatında ve kalbinde büyük bir boşluk oluşmuştu. Onlar bu dünya için çok temizlerdi, oda şimdilik büyüdüklerinde nasıl vahşileşeceklerini bilmiyorlardı. Ancak onları birbirlerine unutturup, düşman edeceklerinden haberleri yoktu.