Bölüm 1

Gözlerimi kapattım belki ozaman hayattaki sesler bir sürede olsa susardı zihnimdeki sesler belki bir sürede olsa susardı bir anda heryer parlamaya başladı ne olduğunu anlamadım ta ki "UYAN ARTIK SAAT 2 OLDU"yerimden şıçrayarak kalktım" NE?!"kardeşim bir anda kahkaha atarak gülmeye başladı kaşlarımı çattım "Neye gülüyosun be?" gülmekten ölecekti resmen "Korkman çok çok komikti" Ardından tekrar kahkaha atarak gülmeye devam etti gözlerimi devirerek devirerek yataktan kalktım "Anne al şunu şurdan ya bir uyutmadı!" Umarım annem sesimi duyardı çünkü şu ergenle daha fazla uğraşamazdım "Nico! Rahat bırak ablanı!" En sonunda annemin bağrışı ile Nico beni odamda yalnız bıraktı kafamı kaldırıp takvime baktım BUGÜN BENİM DOĞUM GÜNÜM 14 yaşıma girdim sayılıyor heralde üzerime hızla bişeyler giyip aşağı indim annem sofrayı hazırlıyordu Nico ise koltukta uzanıyordu aslında Nico benim ikizim ama asla benzemiyoruz tamamen zıtız yani sofrayı kuran annemin yanına gittim "Günaydın sultanımm" Yanağını öptüm"Elena! Yeni allık sürdüm ben" Yüzüme buruşturup elimle ağzımı sildim "Ew tadı geldi" Annem gözlerini devirerek cevap verdi "Abartma" Gülerek koltukta yatan niconun yanına geldim üstü yoktu "Ya git üzerine bişey giy ya ben senin iğrenç olmayan kaslarını girmek mi zorundayım?"Nico gözlerini devirerek kol kasını sıktı "Olmayan mı? Tekrar bak istersen?"Gözlerimi devirdim "Kalk hadi kahvaltı yapicaz" Kahvaltı sofrasına oturdum Annem bişey hatırlamış olacakki üzgün bir şekilde masaya oturdu "Anne? Noldu iyi misin?" Nico benim böyle söylediğimi duyunca hızla sofraya geldi o da oturdu annem tamamen ciddiyetle konuşmaya başladı "Elena Nico biliyorsunuz ki bugün 14 yaşına girdiniz ve size söylemem gereken çok önemli şeyler var Ama önce ikinizde bunu hazır olduğunuzdan emin olun" Şimdi gerçekten korkmaya başlamıştım neler oluyordu annem niye böyle konuşuyordu Nico ile aynı anda"Hazırım" Dedik annem derin bir nefes alarak konuşmaya başladi "11 haziran günüAslında Nico tek doğdu" Şok olmuş bir şekilde anneme bakıyordum tam bir şey söyleyecekken "Lafımı bölmeyin bir hemşire geldi Nico ile aynı anda doğmuş annesini doğumda kaybeden babasının kim olduğu bilinmeyen bir bebek vardı bana o bebeği emire bilir misin dediler kabul ettim emzirdim bebeği ama o zamanlar yetim olan çocuklar idam ediliyordu ben ben sana kıyamadım Elena çok küçüktün çok tatlıydın ve aynı ölen eşime benziyordun sonra seni evlat edindim seni çok sevdim elena okadar çok sevdim ki sana bunu söylemeyecektim ama Elena senin baban yaşıyor olabilir ve ve Elena sen bir büyücü soyundan geliyorsun ve güçlerin 14 yaşında uyanıcak ve Bir akademiye gitmen gerek"