AVERON: bütünlüğün laneti

Bu diyarda herkes bir elemente aittir. Alara hariç. Su onu reddetti. Toprak kanını emmedi. Rüzgâr adını fısıldamadı. Güneş ışığı güzel saçlarını parlatmadı. Ay ışığı yaralarını sarmadı. Ateş ruhunu ısıtmadı. Hiçbir özüt onu “bana aitsin” diye çağırmadı. Ama bazı kapılar seçilenler için değil, zorlayanlar içindir. Kadim ritüeller, kanla çizilmiş işaretler ve susturulmuş sırlar arasında Alara tek bir şeyi öğrenmek zorunda kalacak: Evrenin dışladığı bir varlık gerçekten zayıf mıdır… yoksa henüz tanımlanamamış bir tehdit mi? Denge sarsıldığında herkes bir suçlu arar. Bazen o suçlu, hiçbir yere ait olmayandır. “Seni küçük kurnaz; dene her kapıyı. Gör bak, hangisi açılacak, hangisi yüzüne çarpacak.”