Güneş batarken, Auralis Akademisi ufukta belirdi. Liora, Mira ve Aris, uzun bir yolculuğun yorgunluğunu hissediyordu. Ejderhalar kanatlarını hafifçe çırparak iniş hazırlığı yaptı; Alev, Sis ve Aris’in ejderhası, gökyüzünde nazikçe süzülerek avluya indi.
“Evimize dönmek… güzel bir his,” dedi Liora derin bir nefes alarak. “Ama bu bir mola, sadece bir başlangıç.”
Mira başını salladı.
“Kesinlikle. Sylara Akademisi’nden çok şey öğrendik. Şimdi bunu işimize katma zamanı.”
Öğrenciler ve ejderhalar avluda dinlenirken, Liora, Mira ve Aris odalarına yöneldi. Üçü, küçük bir odada yan yana kalıyorlardı; her köşede kişisel eşyalar ve ejderha oyuncakları vardı. Masalarına oturup, gün boyunca öğrendiklerini not almaya, çizimler yapmaya ve fikirlerini kaydetmeye başladılar.
Liora sayfaya Sylara Akademisi’nin manzarasını çizerken, Mira not defterine diplomasi için planlar yazıyordu. Aris ise ejderhaların davranışlarını gözlemleyip, küçük notlar alıyordu. Masalar sessizdi ama dolu doluydu; her biri kendi düşünceleriyle meşgul, aynı zamanda birbirlerinin yanında rahatlamıştı.
“Biliyor musunuz,” dedi Liora, kalemi bir anlığına bırakarak, “bugün sadece barış kurmadık. Öğrencilerin güvenini ve ejderhaların uyumunu sağladık. Bu, küçük ama önemli bir başarı.”
Mira gülümsedi.
“Evet… ve Auralis’te bunu nasıl geliştirebileceğimizi planlayabiliriz.”
Aris başını kaldırdı.
“Bence bizim görevimiz, sadece barış yapmak değil; aynı zamanda öğrenciler ve ejderhalar arasında güçlü bir bağ kurmak.”
Masaların üzerinden geçen sessizlik, ardından yavaş yavaş yerini hafif bir kahkaha ve tatlı sohbetlere bıraktı. Liora, Mira ve Aris, gece yarısına kadar planlar yaptı, çizimler yaptı ve birbirleriyle hikâyeler paylaştı.
Sonunda, yorgunluk ve huzur içinde yataklarına çekildiler. Alev, Sis ve Aris’in ejderhası odanın köşesinde kıvrılmış, hafif homurtularla uyuyordu. Liora, Mira’ya ve Aris’e bakarak fısıldadı:
“Bir gün tüm ada, öğrenciler ve ejderhalar bir arada olacak… ve biz bunun ilk adımlarını atıyoruz.”
Mira hafifçe başını salladı:
“Evet… ve birlikte olduğumuz sürece, her şeyi başarabiliriz.”
Gökyüzü karardıkça, odadaki üç arkadaş sessizce uykuya daldı. Masalarda kalan notlar, çizimler ve fikirler, onların gelecekteki maceralarına ışık tutacak birer iz olmuştu.