Sylara Akademisi’nin geniş avlusu, gün batımının altın ışıklarıyla aydınlanıyordu. Liora ve Mira, öğrencilerle ve ejderhalarla tanıştıktan sonra, akşam saatlerinde küçük bir keşif yapmak istediler.
“Biraz dolaşsak iyi olur, belki bazı gizli yerleri görebiliriz,” dedi Liora. Alev kanatlarını hafifçe çırptı; Sis de yanına gelerek meraklı homurtular çıkardı.
Gizli patikalardan yürürken, akademinin arka bahçesinde ışıl ışıl bir gölet buldular. Su, ay ışığını yansıtarak minik yıldızlar gibi parlıyordu. Ancak Liora birden durdu.
“Dikkat et Mira… orada bir şey var,” diye fısıldadı.
Ufak bir gölge, göletin kenarından hızla hareket etti. Liora ve Mira, ejderhalarının kanatlarını kullanarak sessizce yaklaştılar. Karşılarında, Sylara öğrencilerinden biri kendi ejderhasını kontrol edemiyor ve göletin kenarında dengede durmaya çalışıyordu.
Mira hemen atıldı:
“Ejderhayı sakinleştireceğiz!”
Liora, Alev’i ve Sis’i yönlendirerek öğrenciye yardımcı oldu. Ejderhalar birbirlerini tanıdıkça, öğrenci de güven kazandı ve ejderhası sakinleşti.
Profesör Eryndra’nın sesi uzaktan geldi:
“Güzel iş çıkardınız, Auralis’den gelen gençler. Sylara öğrencileri bazen deneyimsiz olabilir; sizin gibi cesur ve dikkatli elçiler, onlara örnek olmalı.”
Liora, Mira’ya bakarak gülümsedi:
“Bak, küçük bir problem bile diplomasi ve liderlik yeteneklerimizi geliştirmemizi sağladı.”
Mira başını salladı.
“Evet… ve ejderhalarımızın da güvenini artırdık. Her şey yolunda.”
Gecenin ilerleyen saatlerinde, Liora ve Mira gökyüzüne bakarak düşündü:
“Bütün ada üzerindeki akademilerle, ejderhalar ve öğrenciler bir araya geldiğinde, gerçekten bir birlik oluşturabiliriz.”
Alev ve Sis, kanatlarını gökyüzünde çırparak küçük bir gece uçuşu yaptı. Liora ve Mira da yanlarında, sessiz ve huzurlu bir şekilde gökyüzünde süzüldüler.
Ve o gece, Sylara Akademisi’nde, dostluk, liderlik ve güvenin ilk gerçek sınavı tamamlanmış oldu.