Ertesi gün Baran,Gökçe`nin ofisine vardığında, bir sıkışıklık hissediyordu. Ama ne olduğunu daha çözememişti; uzun zamandır böyle bir hissiyatı yaşamıyordu. Kapıyı çalıp yavaşça içeri girdi.Gökçe, Baran`ı tekrar gördüğünde bacaklarına başlayan uyuşma tüm bedenini sarmıştı; tedirgindi.sonuçta ona zarar vermeyeceğini söylese de o, birçok ülkede bilindik bir katildi. Gökçe bu hislerin arasında boğulurken Baran, Gökçe`nin tedirginliğini fark ederek, silahını masaya bıraktı. "Tedirgin olmanı gerektirecek hiçbir şey yok. Zaten istediğin gibi silahımı senin tarafındaki çekmeceye koyacağım."dedi. Gökçe ne kadar tedirgin olsa da silahın Baran`da olmaması onu az da olsa rahatlatıyordu. Gökçe silahı alıp çekmeceye koyarken konuşmaya başladı: "sana randevu almanı söylemiştim" Baran masanın önündeki koltuğa oturdu. "Randevu almayacağımı söylemiştim. Ayrıca seni tehdit eden birine randevu al denir mi hiç?"Gökçe gözlerini devirdi. "Sen salak mısın? hani burada bir resepsiyonist var ya randevuları düzenliyor.Senin buraya randevusuz gelmen dikkatini çekmeyecek mi? Hadi diyelim beni tehdit ettin, ben polise gidemiyorum,o kadın gidemeyecek mi? Senin açından söylüyorum ben."Baran`ın dudakları iki yana kıvrıldı"daha çok kendi isteğini yaptırmak için benim manipüle ediyormuşsun gibi geldi." Gökçe`nin manipüle etme çabası boşunaydı ama Gökçe bozuntuya vermek istemedi. "Yooo hiçbir alakası yok"Baran kaşlarını çatıp "benimle konuşurken neden hiç korkmuyorsun?" diye sordu. Gökçe`nin dudaklarında hafif bir gülümseme belirdi. "Bana zarar vermeye kalksan sana karşı az da olsa direnebileceğimi düşünüyorum.Hem silahın yok hem de.. Baran Gökçe`nin devam etmesine izin vermeden cümlesini tamamladı: "Hem de dövüşmeyi biliyorsun"dedi."Beni mi araştırdın?" Baran derin bir nefes verdi. "Yani biraz ama şu anda randevu konusunu kapatıp bir psikoloğa gelme sebebimi konuşalım."
Gökçe başıyla onayladı"anlat bakalım,gelme sebebin ne?"Baran derin bir nefes aldı Gökçe`nin gözlemi ile söyleyeceklerine kendini hazırlıyor gibiydi."Geçmişim işimi yapmamı engel oluyor"dediğinde Gökçe şaşırmıştı. "Ne yani insan öldürürken, kadınları her türlü alanda kullanırken, uyuşturucu, kara para aklama gibi işleri yaparken sana engel mi oluyor? Baran, "Kara para uyuşturucu kadın kullanımı gibi işlerle ilgim yok"dedi ama Gökçe hiç inanmışa benzemiyordu. "Birçok ülkede senin adın geçiyor,buna inanmamı bekleme." "İnanmanı beklemiyorum zaten,sadece işime engel olmasını nasıl engelleyebilirim,ona yardım et yeter"Gökçe derin bir nefes aldı. Baran`ın anlatacaklarında onu ne beklediğine dair bir fikri yoktu."ilk önce bana geçmişinden bahset" Baran sert bir sesle"oralara girme" dedi. "Eğer geçmişine inmezsek sana yardım edemem"Gökçen,Baran`ın geçmişinden kolay kolay bahsetmeyeceğini biliyordu. O yüzden genel olarak karşılaştığı ailevi konulardan girmeye karar verdi."peki,o zaman ben sorayım,sen cevapla"Baran koltukta biraz daha yayılarak, "çok detaya girme" dedi. "Kardeşlerin var mıydı?" "Bir abim,Bir de kız kardeşim var". "Abin de kız kardeşin ile iletişimini anlatmanı istiyorum". Kız kardeşim benim kırmızı çizgimdi, hala da öyle abim beni sever,ben de onu severim bize babalık yapmışlığı da vardır. Sanırım bir tek onlarla iletişim iyi." Gökçe`nin şu ana kadar fark ettiği ve emin olduğu tek şey vardı; işini engelleyen geçmişi,ailesiydi artık daha net nereden ilerleyeceğini biliyordu. "Annen ve babamla iletişimin nasıldı?"diye sorduğunda Baran derin bir şekilde yutkundu; anne ve babası hakkında konuşmak istemediği her halinden belliydi. Baran, "bugünkü konuşmayı çok uzatma işlerim var"diye çıkıştı ama Gökçe,Baran`ın söylediklerini takmadı ve "bir tek kardeşlerinle iletişiminin iyi olduğunu söylediğine göre anne ve babanla olan iletişimin iyi değil miydi?" Diye sordu. Baran daha da kasılarak " Değildi; biri anne gibi değil,biri bana gibi değildi."diye açıklık getirdi. Gökçe nefes vererek"peki,o zaman anlatmaya niyetin yok hem zaten işlerin de varmış,sen çık,başka zaman anlatırsın hem ayrıca öğle arası da bitecek ama gitmeden önce sana söylemek istediklerim var"Baran başı ile onayladı "geçmişindeki sorunlarla,yani anne ve babanla olan iletişiminle yüzleşmezsen hiçbir yere varamayız.Bir daha gelişine kadar bunları konuşmak için kendini hazırla" "Denerim"
Gökçe silahı çekmeceden çıkartıp Baran`a uzattı " Ha bir de şunu unutma;geçmişi değiştiremezsin ama sırtına yük etmemeyi öğrenebilirsin.Ve geçmişinden kaçarsan o seni kovalar,bunu da yazarsın, bir kenara"dedi ve göz kırptı. Baran bu sefer daha derin gülümsemişti: "Eyvallah,bu dediklerini düşüneceğim" Gökçe kaşlarını çatıp, "tamam, artık çık silahın sende olduğu için tedirgin oluyorum"dedi. Baran kapıyı açıp çıkacakken, "sana zarar vermem"diyerek çıktı.
Baran`ın psikolojisi, nedense Gökçe`nin dikkatini çekmeye başlamıştı. Baran çıktıktan sonra;kendini Timur ve pusat dışında başkasına anlatmamasına rağmen konuşmak ona iyi gelmişti, o an önceden aklına gelip vazgeçtiği planı tekrar yapmayı düşündü. Tekrar toplanıp genel durumu analiz etmek için malikaneye doğru gidiyordu. Yol boyu aklında bir sürü düşünce dönüyordu.
Salona girdiğinde Gamze ve pusat dışında herkes salondaydı. "Müjgan kimler burada sayar mısın?"Müjgan salonda olan herkese tek tek saymaya başladı:"Devrim ,Özay ,Eylül ve ben. Üsteğmen,Gamze ve pusat yok" Baran salondaki boş koltuğa yerleşti. "Üsteğmeni bulmaya yolluyorum,kendileri de kayboluyor. Neyse biz burada olanlarla başlayalım,durum nedir"özel atılıp"müjgan`la delileri bulduk" dedi. "Kayıtlara ulaşıp gönderdik,öldüren kişiyi içeri attılar"diye devam etti Müjgan. "İyi, bari bu bizim üzerimize kalmadı"dedi Devrim. "Yani bunu üzerimizden çektik ama benim aklım üsteğmen`de, hala bulama.."daha sözünü bitirmeden salonun kapısı açıldı. Gelen üsteğmendi,arkasından da Gamze ve pusat geliyordu."yoo,buldular canım sıkıldı ortaya çıkayım dedim. Yoksa beni bulamazlardı, karşınızda Timur surozkin var"pusat arkadan timur`u omzundan itledi: "he he Gamze`nin korkusundan ortaya çıktım demiyor da"Timur pusat`ın kafasına vurup"imajımı bozma lan"diye çıkıştı. Baran gülerek: "Gamze az nazik davran yakında bu kafa dinlemek için değil,senden kaçmak için ortadan kaybolur" "Ay, ne yapayım abi? iş olduğu zamanlarda ortadan kaybolduğunda sinir oluyorum" Timur Baran`ın kulağına eğilerek "senin bu kardeşin de her şeyi sinir oluyor"dedi. Baran Timur`u omzundan çekip yanına oturttu. "Kesin zevzekliği de önemli bir konu var,onu anlatacağım"Timur kaşlarını çatıp, "ne oldu ki,ciddi bir mesele mi"diye sordu. "Herkes otursun anlatacağım"