Bölüm 3

fatih beyin evine gelmiştim kapısını çaldım açmadı bi kere daha çaldım bianda dışarıdan silah sesleri geldi ve biraz daha bu sefer çok yakındı fatih kapıyı açtı ve beni kolumdan tutup içeri çekti bianda kalbim hızlandı beni kapıyla kendi arasına aldı o keskin ağır parfüm kokusu çiğerlerime doldu gözleri gözlerimle buluştu bianda tekrar silah sesi duyuldu kafamı sallayıp düşüncelerimden kurtulmaya çalıştım “noluyo fatih bey napıyosunuz bu silah sesleri ne”“bilmiyorum ama benimle ilgisi olduğu kesin beni takip et”bişey demeden fatihi takip ettim bodrum katına indik aşağıda bi kaç adam vardı adamlara dışarıda ne olduğunu öğrenmelerini emretti ve bi odaya geçip kapıyı kitledi“ALLAH’ım çıldırıcam noluyo fatih bey”bi anda dışarıdan bağırış sesleri geldi fatih elini ağzıma koyup diğer eliylede sus işareti yaptı “O PATRONUNA SÖYLE ÇIKSIN KARŞUMA SAKLANMASUN KORKAK GİBU”ikimizde duymuştuk fatih bianda elini saçlarının arasında gezdirdi sağkın kalmaya çalışıyodu silah sesleri çoğalınca sinirlenip kapıyı açtı bianda duraksadı bana döndü“ece burdan çıkmıycaksın tamam mı ben gelmedende sakin dışarı çıkma”bişey demeden kafamı salladımFATİHDEN;eceyi asağıda bırakıp yukarı çıktım odamdan silahımı aldım hızlı adımlarla dışarı yürüdüm“ula amca bu ne süpriz keşke haber edeydun hazırlık yapardum da” silahı amcama doğrulttum “gerek yok yeğenum ben senden benim emaneti alıp gideceğum sen rahatunu bozma”“amca bas git bende sana ait bişey yok” diyip dahada yakınlaştım silahı elimden indirmeden “bidahada evime böyle gelme şuan sana bişey yapmıyorum sırf babamın hatırna eğer bidaha olursa acımam” diyip silahi indirdim amcam sağkındı sanki böyle bişey yapacağımı tahmin etmiş gibiydi “tamam ula gideyrum ama bu burda bitmedi”sinirlendim elimdeki silahı dahada sıkı tutum“hayde hayde”amcam ve adamları uzaklaşmıştı eve doğru yürürken bi ses duydum silah sesi omuzumda bi sıcaklık hissettim bi silah sesi daha bi tane daha ama onlar bana isabet etmeden eve eve girebilmiştim ECEDEN - [ ] Silah sesini duyuraduymaz yukarı çıktım fatihi kapının önünde yata pozisyonda buldum yanına koştum kafasını kaldırıp dizime koydum saçımdaki bandanayı çıkarıp yarasına bastıdım çok bitkindi yarı uyanık yarı baygin bi şekilde bana baktı gözlerimdeki korkuyu görmüş olmalı ki dudakları kimildadi“noldu avukat hanım korktunuzmu” dedi kısık bi sesle bişey diyemedim ambulansı arıycam dayan gelicekler şimdi yanına tam kalkıcakken kolumdan tutu “hayır sakin aram-“ sözü bitmeden içeri bi anda bir sürü insan geldi fatihi kaldırım odasına götürdüler yatağa yatıdılar hepsi takım elbiseliyid biri hariç doktor olmalıydı elindeki çantayla fatihin yanına geldi yarayı inceledi “sıyırmış ni sorum yok ama kan kaybi çok” yarayı temizleyip dikti fatih kısık bi sesle adamlardan birine seslendi “eren oğlum ece hanımı evine bırakın sağ sağlim yanına bi kaç kişi al evinin önünde dursunlar”durdum kalbim kut kut atıyordu biadan bağırdım“HAYIR HİÇ BİRYERE GİTMİYORUM BURDA KALI-“doktor sözümü kesti ve bize döndü“0Rh negatif kanı olan varmı çok kan kaybetmiş kan verilmesi gerek”durdum “bende var”hızlı adımlarla doktorun yanına gittim serumun bi ucunu benim koluma bi ucunu fatihin koluna taktı doktor arkasındaki adamlara kafasıyla işaret etti hepsi dışarı çıktı doktor“ece hanım siz buyrun oturun bitkin düşebilrsiniz”“tamam”diyip fatihin yanına oturdum kafamı yatağın başlığına dayadım ve fatihe baktım gözü kapalıydı uyuyordu nedeni bilinmez ona karşı içimde bi merhamet duygusu vardı yada sevgi bilmiyorum ama ona bakmadan duramıyordum benimde yavaş yavaş gözlerim kapandı…ç