kalkıp baktığımda dış kapının kulpu hızlı hızlı oynuyordu ve dışardan iki adamın sesi geldi "içerde olduğunu biliyorum aç kapıyı" diye bağırdılar albim çarpmaya başladı normalde böyle olaylarda soğuk kanlı davranırdım ama bu sefer korkmaya başlamıştım yavaş adımlarla
odama gidip çekmecemden ruhsatlı silahımı alıp hızlı bir şekilde şarjör'ünü doldurdum elim o kadar titriyordu ki nerdeyse silahi elimden düşürücektim yavaş adımlarla kapıya yöneldim sonra bi anda durdu ses kesildi ve kapının altından bi zarf belirdi eğilip zarfı aldım hızlı adımlarla odama ilerledim kapımı kitleyip yatağa oturdum bianda aklıma güneş geldi telefonumu alıp güneşi aradım "hadi aç şu telefonu güneş aç" bekledim bir süre çaldı kapatıp tekrar aradım ilk çalışında açtı "efendim ece bişeymi oldu" " güneş eve gelmiyosun sana bi konum atıcam oraya git bende 5 dakikaya geliyorum" birşey demesini beklemeden kapatmasaydım beni soru yağmuruna tutucağından emindim konumu atıp zarfa yöneldim zarfın içinde bir not vardı bu zamana kadar hiç bir şekilde böyle bir tehdit almamıştım evet mesleğim gereği çok sıkıntı yaşadığım oluyordu ama bunu ilk kez yaşıyordum notda aynen şöyle yazıyordu "o davayı kazanırsan hayatında kim varsa hepsinin soyunu kuruturum ece mercan iyi düşün ona göre hareket et o savunduğun adam sandığın kadar masum değil" kafam çok karışmıştı ellerim istemsizce titremeye başladı zarfın içine tekrar baktım bir kağıt daha vardı ve içinde neredeyse tüm tanıdıklarımın isim ve soyisimleri yazıyordu ellerim daha fazla titremeye başladı aceleyle çantamı topladım dava dosyalarını alıp evden çıktım arabama doğru hızlı adımlarla yürüdüm ellerim bu kadar titrerken nasıl araba sürücektim bilmiyordum arabaya binip güneşe attığım konuma doğru sürdüm *** arabadan inip güneşin arabasına doğru yürüdüm güneşde arabadan inip bana sorgulayan gözlerle bakıyordu "burası neresı ece noluyo" "güneş anlatıcam biri seni takip etmedi dimi?" diye sordum "hayır sanmıyorum. noluyo neden eski ofisine geldik" "gel içeri geçelim anlatıcam" beraber içeri geçtik kapıyı kitledim ve koltuğun üzerindeki çarşafları kaldırıp oturduk herşeyi anlattım güneş"ece bunları fatih beye anlat o bir yolunu bulur belki" "sorun orda zaten güneş güvenmelimiyim yoksa güvenmemelimiyim bilmiyorum" " ece sen ne ara müvekkillerinden bu kadar korkar oldun ara ve söyle" bi an duraksadım gerçkten anlamsız bir şekilde içimde korku vardı telefonumu alıp yerimden kalktım ve fatih bey'i aradım çaldı çaldı... fatih"alo" "fatih bey sizinle acil konuşmam gerekiyo" fatih "buyrun dinliyorum,yeni bir gelişmemi var? " telefonda olmaz yüz yüze konuşmalıyız" fatih "tamam buyrun şirkete gelin " cevap veremedim düşündüm acaba gitmelimiydim şirket güvenli olurmuydu "alo ece hanım" "tamam fatih bey geliyorum" diyip kapattım