“Biz sarayın içinde ufak bir gezintiye çıkmıştık,” dedi Scarlett. Muhafız çokta inanmamıştı. Yine de, “Peki,” dedi umursamaz bir tavırla.
İki kızda farklı bir yöne doğru devam etti. Sarayın alt geçitlerinden birine mi demeliydim?
Alt geçitlerden geçtikten sonra dışarı çıktılar. İlk gidecekleri yer Solaria Krallığı’ydı. Bloom’un eski en arkadaşı olan Stella’nın krallığıydı. Kızı Estella da oraydı. Önce onu almaları lazımdı.
Solaria’ya vardıklarında ilk işleri saraya varmak oldu. Saraya vardıktan sonra kapıdaki iki muhafız onları durdurdu. “Burada ne işiniz var?” diye bağırarak sordu.
Daphne pelerinin çıkarttı. “Ben Domino kraliçesi Bloom’un kızı Daphne. Yanımdaki kişi kız kardeşim Prenses Scarlett.” dedi. “Solaria prensesi Estella’yla görüşmek istiyoruz.”
Muhafız onları süzdü, daha sonra onları içeri aldı. Taht odasının kapısına kadar geldiler. Taht odasının kapısındaki muhafızlara da aynısını söyledi Daphne. İçeri girdiklerinde içeride Kraliçe Stella ve Kral Brandon vardı.
İkisi de reverans yaptılar. Daphne, Stella’nın konuşmasına izin vermeyerek, “Sevgili kral ve kraliçem,” dedi. “Ben Domino kraliçesi Bloom’un kızı Prenses Daphne. Yanımdaki kişi kız kardeşim Prenses Scarlett. Kızınız Prenses Estella’yla görüşmek istiyoruz. Görüşebilir miyiz?”
“Ah, tabii ki tatlım,” dedi Stella. “Estella şimdi odasında. Enora!”
“Efendim majesteleri?” diye sordu genç kız. Açık kahverengi saçları vardı. Ela gözleri, minik burnu, hafif kırmızı dudakları ve yüzünde hafif çilleri vardı.
“Estella’yı odasından çağır.” dedi Stella. Genç kız gidince Stella eskiden Bloom’la olan anılarını anlatmaya başladı.
“Merhaba anne ve baba,” dedi Estella yorgun bir ses tonuyla. “Beni niçin çağırdınız?”
Sarı saçları ve sarı gözleri aynı Stella’ya benziyordu. Soluk pembe dudakları vardı.
“Bence sana Dahpne ve Scarlett anlatsa daha iyi olur.” dedi Brandon ona kızları gösterirken. “Annenin arkadaşı Bloom’un kızları.”
Bu sefer konuşmaya Scarlett başladı. “Bizler eskisi gibi bir grup kurmaya karar verdik.” Scarlett’ın direkt konuya girmesi Daphne’yi güldürmüştü ancak gülemezdi.
Estella hafif kararsızlık ve şüphe içeren bir ses tonuyla. “Benim için olur.” dedi.
“Bizim içinde olur, tatlım. Değil mi Brandon?” Brandon başını salladı. “Bu arada tatlı yüzüğünü unutma.”
“Tamam anne.” dedi Estella. Sadece yüzüğünü aldı ve yola çıktılar.