Dünkü kabusumu düşünüyordum. "Acaba yarın gitmesem mi?" diye düşünüyordum. Efe'den korkmam gerekiyordu. Gerçekten bunu yapar mıydı? Aynı zamanda yüzünü hiç görmediğim ve adını hiç bilmediğim patronum... O rüyada bile yüzünü görememiştim.
"Ekim geldik hadi iniyoruz" diyen Ece'nin sesiyle düşünce havuzumdan çıktım.
Normalde böyle görevlerde gözcülük görevi bana verilirdi. Ama Eylül bizimle gelememişti. Onun yerine başka bir kadını yanımızda gönderdiler. O da bizim yaşlarımızda gibi gözüküyordu.
Eylül kaçırma ve bayıltma ustasıydı. Ecrin ise böyle görevlerde sakin ve ustaca araba kullanabiliyordu. Ece ise etrafı ustaca ve dikkat çekmeden kontrol edebiliyordu. Ben ise boş olan her işte görev alıyordum.
Arabadan indiğimizde yeni gelen kadın kendini tanıttı "Ben Haziran. Tanıştığımıza memnun oldum. Umarım iyi anlaşırız. Kod adı olarak Yaz'ı kullanıyorum"
Hepimiz kendimizi tanıttıktan sonra Ecrin "Aramıza başka biri daha katılacaktı ama bizimle gelmedi. Bir sorun mu çıktı?" dedi.
"Aslında Arda Bey bizi orada bekliyor" dedi ve sağ taraftaki binanın orada duran kahverengi saçlı adamı gösterdi.
"Merhaba güzellikler. Ben Arda tanıştığımıza memnun oldum. Sana da merhaba elma şekeri"
Elma şekeri mi? Burada kızıl olan bir Haziran vardı. Ona mı atıftı? Kızlar benim gibi düşünmüş olacak ki kafalar Haziran'a döndü.
Haziran kafası eğik bir şekilde yere bakıyordu ve saçları yüzünü kapatıyordu. Ondan "Merhaba Arda Bey" diyen cılız bir ses duydum.
"Hadi ama elma şekeri niye bu kadar uyangaçsın?"
"Ne alaka Arda Bey?"
"Şu 'Bey'i kaldır artık"
"Peki Arda Bey"
Bu kız bu kadar utangaç olamazdı. Arda kızlarla tanıştıktan sonra bana döndü.
"Merhaba Ekim sanırım?"
"Evet, tanıştığıma memnun oldum Arda Bey"
"Ben de Ekim. Umarım birlikte çok iyi çalışırız."
"Umarım"
Arda'nın kahveleri çok manipüle ediciydi ama ben bunları yemezdim. Ama bana gerçekten ilgisi varmış gibiydi. Benim onunla ilgim yoktu. Aksine Haziranla daha çok yakışıyorlardı. Zaten Haziran'ın davranışları çok belli ediyordu. O yüzden Arda'ya tutulup Haziran'ı yıkamazdım çünkü onu sevmiştim.
Bu aralarındaki çekim çok güçlüydü ama Arda onunla hiç ilgileniyormuş gibi gözükmüyordu. Ya da öyle sanılmasını istiyordu. Bilemedim şimdi. Ama ikisini çok yakıştırmıştım. Tamam çöpçatandım ama kendimin tatmak istemeyeceği duyguyu başkaları arasında görmek beni mutlu ediyordu özellikle iki tanıdığım insan arasındaysa.
Haziran istifini bozmadan kafası eğik bir şekilde duruyordu.
"Arda Bey de 'Haziran benim yüzüme baksa' diyor Hairancım" diye imalı bir şekilde onu ayakta olan uykusundan uyandırdım.
Kafasını aniden kaldırdı "Efendim Ekim? Arda Bey bir şey mi oldu? İyi misiniz?" diye bir çırpıda konuşuverdi. Gülmemi zor tutuyordum her an kahkalara boğulabilirdim.
Arda Haziran'a yanaştı. Saçlarını karıştırarak "İyiyim Elma Şekeri" deyince Haziran kıpkırmızı oldu. Bu sefer gerçekten elma şekerine benziyordu.
"Yıldız sen biz işaret verinceye kadar aracın içinde bekle, Kasım sen kuzeyi ve doğuyu, Yaz sen de güneyi ve batıyı kontrol edeceksiniz. Tabii ki kılıklarınız içinde. Hadi değişin bakalım." diyen Arda bir anda benim dışımda kızlara poşete attı. Haziran arkasına bakmadan koşarken Ece ve Ecrin anlamaz bakışlarla araca ilerlemeye başladılar.
Arda kendi aracına doğru ilerlerken arkasında bağırdım.
"Hey! Ben ne olacağım?"
Sesi alaycı bir tonla
"Sen benimle geliyorsun güzellik. Bankaya girenler biz olacağız. Seninle evli çifti oynayacağız. Merak etme senin bir repliğin yok. Sadece benim yanımda duracak işaret verdiğimde koşmaya başlayacaksın olay bu kalanı ben de." kulağıma ulaştı.
Kafamı kaldırınca üzerime doğru gelen poşeti gördüm. Hafifi yana kayınca poşet yere düştü. Kafamı hedef almıştı pislik.
"Üstünü değiş güzellik sana çok güzel kıyafetler ayarladım." dedi ve ilerde duran aracına girdi.
Ben hiç bir şey yapmayacaktım. Kukla gibiydim. Tek yapacağım koşmak olacaktı. En azından çeviktim kendime göre.
Yerdeki poşeti aldım ve geldiğimiz araca doğru ilerlemeye başladım.