Şarkılar:
( Taylor Swift - 🎵august)
(The Weeknd - 🎵Less Than Zero)
"Hey dostum çek ellerini onun üstünden!" diyen Arda'dan başkası değildi. Daha fazla olay çıkarmamak için kendim indim.
"Beyler ben yürürüm sorun etmeyin."
Efe hemen sorgulamaya devam etti "Ekim yarın geliyor musun?"
İstifimi bozmadan "Tabii ki de. Ben size konum atarım siz oraya gelirsiniz. Arkadaşım beni bekliyorda" diyerek Arda'yı gösterdim.
"Peki o zaman haydi Ekimcim gidiyoruz çabuk" diyerek Arda beni yanına çağırdı. Ben Arda'nın yanına giderken Efe'den şu cümleler geldi:
"Arkadaşınız da gelsin o zaman. İsminiz neydi beyefendi?"
"Tabii ki de gelirim. Ben Arda bu arada. Tanıştığıma memnun oldum. Siz Efesiniz herhalde?"dedi imalı bir sesle.
"Evet benim."
Ben hemen araya girdim.Arda'yı omzundan çekiştirerek "Hadi Ardacım gidelim."
"Tamam Ekim gidelim" dedi ve arkamızı dönüp ilerlemeye başladık. Ben eğer aralarına girmesem her ana bir kavga olabilirdi.
Arda'nın aracına doğru ilerliyorduk. Kulağımdaki sesler kesilmiyordu.
"Ekim Arda'yı bulmuşsun!"
"Hadi gelin artık"
"Ekim Arda Bey'e iyi olup olmadığını sorar mısın?"
Sonuncu söyleyenin Haziran olduğunu bilerek "Hazirancım onun kulağındad kulaklık var ya. Seni duyuyor şu an" derken Arda'nın sesi kulağıma ulaştı "Elma Şekeri ben iyiyim merak etme." Kafamı sağa çevirince Arda'nın gülümsediğini gördüm.
Araca ulaştık ve Arda bana kapıyı açtı. "Arda Bey bana böyle davranmayın lütfen" diye onu uyardım. Kulaklıklarımızı çıkarmıştık neyse ki. Başka bir şey demeden arabaya binip ilerlemeye başladık. Yolun yarısında "Bir süre göreve gitmeyeceksin Ekim. Bugün çok risk aldın. O adamdan da bir süre uzak duracaksın." dedi Arda. "Pardon sana mı soracağım ne yapacağımı?" diye çıkıştım. Hiç bir şey demedi ve ilerlemeye devam ettik.
~~~~~~
Sonunda ekibin bir sığınağında durmuştuk. "Sen burada dur ve hiç bir şeye karışma. Kızlar seni merak ediyordur şimdi."
"Sen nereye?"
"Sen beni merak etme ve dinlen." dedi ve gitti. Ben de kaldığımız apartmana girdim. Kızlarla kaldığımız daire girince Haziran bir anda üstüme atladı.
"Ekim çok korktum. İyi misin?"
"İyiyim Hazirancım siz?"
"Bizi merak etme sen." dedi ve üstümden çekildi.
"Eylül hasteneden çıkamamış. Ama Ece ve Ecrin senin için çok endişelendi hadi gel." diye beni odaya doğru hafifçe itekledi. Odanın içinde Ece'yi görünce gülümsedim. "Ece selam, ikizin nerede bakalım?" dedim. Ece benim sesimi duyunca hemen bana sarıldı. "Ekim olanları duydum. Vuruluyormuşsun az kalsın. İyisin ya?"
"İyiyim. Sen bunları nereden duydun?" derken bir anda odaya Ecrin girdi.
"Ekim iyisin değil mi?" dedi.
"Kızlar burada ayaktaysam iyiym demektir." dedim ve ona da sarıldım. "Ben biraz dinleneceğim." dedim ve cevaplarını beklemeden odama geçtim.
Hızlı bir duştan sonra rahat kıyafetlerimi giyip yatağıma geçtim. Hızlıca uyuyakalmıştım.
Gözlerimi açtığımda Efe'nin geçmişinde gördüğüm parktaydım. Etrafıma bakınınca Efe'yle aynı yerde oturan bir adam gördüm. Efe'ye çok benziyordu.
"Ekim gel buraya" diyen bir ses işittim. Yavaşça yanına yanaştım. Bir anda kafasını bana doğru çevirdi. Mavi gözleri beni içine çekiyordu.
"Sana koyduğum ismi hatırlıyor musun?"
"Hayır."
"Peki ben sana benim ismimi söylesem hatırlar mısın?"
"Kim olduğuna bağlı"
"Ben Ezel'im Ekim"
"Ezel yani Gökyüzü Çocuk?"
"Bana gerçek ismini söyle!"
"Sen yaşıyor musun Ezel?"
"Bana benim sana koyduğum ismi söyle Nisan!"
O ismi onunla olan ayrılığımızdan beri yani uzun süredir kullanmıyordum. Unutmuştum. Ayrıca bu Ezel gerçek miydi?
"Sen yaşıyor musun Ezel?"
"Ben yaşıyorum Nisan"
"Neredesin o zaman Ezel ben seni niye bulamıyorum?"
Onunla tekrar görüşürsem soracağım çok soru vardı ama bu sadece rüyaydı. O yüzden süremiz azdı biliyordum.
"Sen benim kim olduğumu biliyorsun Nisan"
"O zaman niye gelmiyorsun? Sen niye yanımda yoksun o zaman?"
"Ben senin dibindeyim Nisan..."