Bölüm 3

Elimdeki telefon ile odanın içinde nerdeyse onuncu turumu tamamlamıştım. Gözlerim asil yalnızın attığı mesajda geziniyordu ne yazmalıydım ki? Tam o an asil yalnızdan bir mesaj geldi MESAJLAR Asil Yalnız: Eee tanışmayacak mıyız? Ellerim hızla tuşlarda gezindi Kitap Kurdu: Şey kusura bakma nereden başlayacağımı bilemedim. Asil Yalnız: Tamam o zaman ben başlayım. Adıma şimdilik gerek yok ilerleyen zamanda söylerim. Onun dışında 15 yaşınayım ve lise ikiye gidiyorum zaten diğer bilgilerimi uygulamadan görmüşsündür. Kitap Kurdu: Memnun oldum asil Yalnız. Sen adını Söylemediysen ben de adımı şu an söylemiyicem onun dışında ben de lise ikiye gidiyorum Asil Yalnız: İyiymiş. Neyse bence artık uyumalısın. Yarın okul olduğunu hatırlatırım kitap kurdu. Gelen mesaja boş boş bakmaya başladım saat kaç- NE?! Saat çoktan on buçuk olmuştu bile asil yalnız haklıydı şimdi uyumazsam yarın beni o sabahın köründe hiçbir güç kaldıramazdı Kitap Kurdu: İyi geceler o zaman Asil Yalnız… Asil Yalnız: İyi geceler Kitap kurdu… Kulaklığımı takıp telefonumdan uyumak için bir şarkı açtım yoksa uyumam pek mümkün olmuyordu. Uyumaya çalışıyordum ama aklım asil yalnıza kayıyordu acaba nasıl biriydi nelerden hoşlanırdı nerede okuyordu. Bunun gibi aklımda birçok soru işareti vardı. Bir yandan da kulağıma şarkının sözleri doluyordu Gecenin biri aptalın bir Kalbinin dışında bekliyor içeri girmeyi Şarkıcıyım ben müzik kutundayım Arayıp bulamadın o şarkıyım Yani bence öyle olmalıyım İçimden bir ses her şey güzel olacaktı. Yeni bir devrim başlıyordu.. Adı da Asil Yalnız devri…