Bölüm 7

İçeriye girdim. Evde kimse yoktu. Nathaniel'ın odasına girdiğimde Nathaniel orada ağlıyordu. 3.Cesedi o bulmuş. Ve ne yazık ki ceset abisine aitmiş. Bana çektiği fotoğrafları gösterdi. Sırtı ve suratı yanmıştı hatta sırtı sembol baskılarıyla yanmıştı. Sayılar ve karadeliğe benzeyen şekiller vardı. Fotoğrafları elinden aldım. Suratını yıkamasını sağladım. Kendine gelmesi için dışarı çıktık. Ona babamın öldüğünü söyledim. Braz bekledikten sonra "O zaman ikimizin de üzgün olduğu lanetli bir gündeyiz." dedi. "Ben üzgün olduğumu sanmıyorum ama boşlukta kaybolduğumu hissediyorum. Ve hiçbirimizin bu olay devam ettikçe özgür ya da mutlu olacağını düşünmüyorum." dedim. "Fazlasıyla düşüncelerle baş başa kalmışsın galiba yoksa senin yaşlarında biri asla böyle şeyler düşünmez." "Sen bunları kafaya takma kafana ihtiyacım var bu yüzden onu boş şeylerle doldurma. Babam kendi kanıyla duvara 'BURADAN KAÇIN!!!' yazmıştı. Tabii o mu yoksa başka biri mi yazdı bilinmiyor. Dolabını kilitlemiş ve kilidini sayılarla yapmış. Jean'in sırtında da sayılar vardı. Babam ya da babamın katili onlardan mı?" Nathaniel bana -dalga mı geçiyorsun- bakışı attı. Ve "Hiçbir şey anlamadım ama eğer abimin sırtındaki sayılar bir şekilde birbirlerine bağlı ise öyle düşünebiliriz. Değilse ne yapacağız?" dedi. "Birbirlerine bağlı değillerse ilk yapacağımız şey babamın ölümünün sebebi ve varsa katilini araştırmak, tamam mı?" "Tamam ama onun kim olduğunu bulamaya biliriz. Sonuçta cesetler 14 yıl önce kaybolmuşlardı ama 14 yıl önceki halleri gibi geldiler yani o da cesetler gibi ışınlanmış olabilir." "Haklısın hepsi 14 yıl önceki küçüklerdi üzücü yanı da bu zaten o yüzden Nicole ağlayıp duruyordu. Aaa bu arada Nicole'a o gün söylediği sözün ne anlama geldiğini sormalıyız." "Hiçbir anlama geldiğini sanmıyorum. Yeter artık cenaze törenin var ve sen de gelmişsin burada bana görev vermeye çalışıyorsun." dedi. Ve omzumu tutup bana "Biraz dinlensen bir sıkıntı çıkmaz. Şimdi şurada ki çınar ağacının altında oturup kendimize gelmemiz gerekiyor, tamam mı?" Elini tutup biraz düşündükten sonra "Tamam" dedim "Tamam ama konuşmaya devam edelim. Mesela gelecek hakkında ne düşündüğümüzü konuşabiliriz." Hafifçe gülümseyerek "Sen nasıl istersen patron" dedi. Gülümseyerek "Hey hey öyle bir şey yok ortağız biz!" dedim. Çınar ağacına yaslanarak "Elbette öyleyiz ama buradaki patron benim." dedi. "O zaman sen ne istersen, o." dedim. Küçük bir sessizlik oldu. Sonra bir anda omzumu tutup beni kendine doğru çekti ve bana "Bazen seni neden sevdiğimi unutuyorum." dedi. Küçük bir şokun ardından "Sen ne dedin, ne dedin az önce?" dedim. Tam bana cevap verecekti ki arkadan bir kadın sesi geldi. "Anais!!" diye bağırıyordu kadın.